బ్రహ్మణః పదమన్వేష్టుముత్సుకః పితరం యయౌ
బ్రహ్మనివాసాన్ని తెలుసుకోవాలని ఆశతో, తండ్రి దగ్గరకు వెళ్లాడు.
శుకః ప్రదక్షిణీకృత్య యయౌ కైలాసపర్వతమ్
శుకుడు ప్రదక్షిణ చేసి, కైలాసపర్వతానికి వెళ్లాడు.
క్షణైకం స్థీయతాం పుత్ర ఇతి చ క్రోశ దుర్మనాః
మనసు బాధతో, "ఒక క్షణం ఆగు నా బిడ్డా!" అని ఆమె విలపించింది.
మోక్షమేవానుసంచిత్య గత ఏవ పరం పదమ్
విముక్తిని మాత్రమే కోరుకుంటూ, అతను పరమ పదాన్ని చేరాడు.
పునః పప్రచ్ఛ తం విప్ర శుకాభిపతనం మునిమ్
మళ్లీ ఆ ముని, శుకుని అవతరణం గురించి ఆ బ్రాహ్మణుని అడిగాడు.
యచ్ఛ్రృత్వా మానసం మే ఽద్య శాన్తిమగ్ర్యాముపాగతమ్
ఇది విని, నేడు నా మనస్సు అత్యున్నతమైన శాంతిని పొందింది.
నహి సమ్పూర్ణతామేతి తృష్ణా కృష్ణగుణార్ణవే
కృష్ణుని గుణాల సముద్రంలో తాపత్రయం ఎప్పుడూ తీరదు.
కుత్ర తే నివసంతీహ సంశయో మే మహానయమ్
వారు ఇక్కడ ఎక్కడ నివసిస్తున్నారు? దీనిపట్ల నాకు గొప్ప సందేహం ఉంది.
ధారయామాస చాత్మానం యథాశాస్త్రం మహామునిః
ఆ మహాముని, శాస్త్రప్రకారం తనను తాను నియంత్రించుకున్నాడు.
తతః స ప్రాఙ్ముఖో విద్వానాదిత్యేన విరోచితే
తర్వాత, తూర్పు దిశగా తిరిగి, ఆ పండితుడు సూర్యుడి కాంతిలా ప్రకాశించాడు.
న తత్ర పక్షిసంఘాతో న శబ్దో న చ దర్శనమ్
అక్కడ పక్షుల సమూహం లేదు, శబ్దం లేదు, కనబడేదేమీ లేదు.
స దదర్శ తదాత్మానం సర్వసంగవినిఃసృతః
ఆ సమయంలో, అన్ని బంధాలను విడిచిపెట్టి, అతను తనను తాను చూశాడు.
స పునర్యోగమాస్థాయ మోక్షమార్గోపలబ్ధయే
మళ్లీ యోగాన్ని ఆశ్రయించి, విముక్తి మార్గాన్ని అన్వేషించాడు.
అన్తరీక్షచరః శ్రీమాన్వ్యాసపుత్రః సునిశ్చితః
వ్యాసుని కుమారుడు, మహిమతో, ధృడనిశ్చయంతో, ఆకాశంలో సంచరించాడు.
దదృశుః సర్వభూతాని మనోమారుతరంహసమ్
అతను మనస్సు, గాలిలా వేగంగా పోతుండగా, అన్ని జీవులు అతన్ని చూశాయి.
పుష్ప వర్షైశ్చ దివ్యైస్తమవచక్రుర్దివౌకసః
దేవతలు, అతనిపై దివ్యపుష్పాల వర్షంతో సత్కరించాయి.
ఋషయశ్చైవ సంసిద్ధాః కో ఽయం సిద్ధిముపాగతః
సిద్ధులైన ఋషులు, "ఈతడు ఎవరు? సిద్ధిని పొందినవాడు ఎవరు?" అని అడిగారు.
ఉవాచ చ మహాతేజాస్తానృషీన్సంప్రహర్షితః
అతని మహాతేజస్సుతో, ఆనందంతో, ఆ ఋషులకు మాట్లాడాడు.
తస్మై ప్రతివచోదేయం భవద్భిస్తు సమాహితైః
మీరు ఏకాగ్రతతో ఉన్నవారు, అతనికి ఈ సమాధానాన్ని ఇవ్వాలి.
తమో హ్యష్టవిధం త్యక్త్వా జహౌ పఞ్చవిధం రజః
అతను ఎనిమిది విధాల అంధకారాన్ని వదిలి, ఐదు విధాల రజస్సును కూడా త్యజించాడు.
తతస్తస్మిన్పదే నిత్యే నిర్గుణే లిఙ్గపూజితే
అప్పుడు ఆ శాశ్వతమైన, లక్షణరహితమైన స్థితిలో, లింగాన్ని పూజించే చోట,
సంశ్లిష్టే శ్వేతపీతే చ రుక్మరూప్యమయే శుభే
తెలుపు, పసుపు రంగులు కలిసిన, బంగారం వెండి తో చేసిన ఆ అందమైన స్థలంలో,
సో ఽవిశఙ్కేన మనసా తథైవాభ్యపతచ్ఛుకః
అనుమానం లేని మనసుతో ఆ శుకపక్షి అక్కడికి చేరింది.
అదృశ్యేతాం ద్విజశ్రేష్ఠ తదద్భుతమివాభవత్
ఓ మునిశ్రేష్ఠా, ఇద్దరూ కనబడకుండా పోయారు; అది ఒక అద్భుతం జరిగినట్టు అనిపించింది.
న చ ప్రతిజఘానాస్య స గతిం పర్వతోత్తమః
ఆ పరమ శిఖరం అతని దారిని అడ్డుకోలేదు.
శుకో దదర్శ ధర్మాత్మా పుష్పితద్రుమకాననమ్
ధర్మబుద్ధి కలిగిన ఆ శుకపక్షి పుష్పించే చెట్లతో నిండిన అడవిని చూశాడు.
నిరాకారం తు సాకారాదదృశుస్తం వివాససః
ఆకారములున్న వారు, దూరం నుండీ, ఆ నిరాకారాన్ని చూశారు.
ఉత్తమాం గతిమాస్థాయ పృష్టతో ఽనుససార హ
ఉత్తమమైన మార్గాన్ని చేరుకొని, అతను వెనుక నుంచి అనుసరించాడు.
దర్శయిత్వా ప్రభావం స్వం సర్వభూతో ఽభవత్తదా
తన శక్తిని చూపించి, వెంటనే అన్ని జీవులుగా మారిపోయాడు.
నిమేషాన్తరమాత్రేణ శుకాభిపతనం యయౌ
కంటి మిటుకలోపే ఆ శుకపక్షి పైకి ఎగిరిపోయింది.