సంకల్పేనాథ సో ఽనేన దుష్ప్రాపమకగృతాత్మభిః
ఆమె సంకల్పంతో, స్థిరమైన మనస్సు లేనివారికి దుర్లభమైన కార్యాన్ని సాధించింది.
అతిష్టన్మారుతాహారః శతం కిల సమాః ప్రభుః
ఆమె వంద సంవత్సరాలు కేవలం గాలినే ఆహారంగా తీసుకుంది, ప్రభువు అని చెబుతారు.
తత్ర బ్రహ్మర్షయశ్చైవ సర్వే దేవర్షయస్తథా
అక్కడ అన్ని బ్రహ్మర్షులు, అలాగే అన్ని దేవర్షులు కూడినారు.
ఆదిత్యాశ్చైవ రుద్రాశ్చ దివాకరనిశాకరౌ
అదిత్యులు, రుద్రులు, సూర్యుడు, చంద్రుడు కూడా అక్కడ ఉన్నారు.
తత్ర రుద్రో మహాదేవః కర్ణికారమయీం శుభామ్
అక్కడ రుద్రుడు, మహాదేవుడు, బంగారు తో చేసిన ఒక అందమైన కమలాన్ని సృష్టించాడు.
తస్నిన్ దివ్యే వనే రమ్యే దేవదేవర్షిసంకులే
ఆ దివ్యమైన, సుందరమైన అడవిలో దేవతలు, ఋషులు, మహర్షులు సమూహంగా ఉన్నారు.
న చాస్య హీయతే వర్ణో న గ్లానిరుపజాయతే
ఆ కమలానికి రంగు ఎప్పుడూ తగ్గదు, ఎప్పుడూ వాడిపోదు.
జటాశ్చ తేజసా తస్య వైశ్వానరశిఖోపమాః
ఆయన జటలు అగ్ని జ్వాలల వలె ప్రకాశించేవి.
ఏవం విధేన తపసా తస్య భక్త్యా చ నారద
ఇలా తపస్సుతో, భక్తితో ఆయన సాధించాడు, నారదా.
ఉవాచ చైనం భగవాంస్త్ర్యంబకః ప్రహసన్నివ
మూడు కళ్లవాడు, భగవంతుడు, చిరునవ్వుతో అతనితో ఇలా అన్నాడు.
యథా ఖే చ తథా శుద్ధో భవిష్యతి సుతస్తంవ
"ఎలా ఆకాశం నిర్మలంగా ఉంటుందో, అలాగే నీ కుమారుడు కూడా పవిత్రుడవుతాడు."
తేజసా తస్య లోకాంస్త్రీన్యశః ప్రాప్స్యతి కేవలమ్
అతని తేజస్సుతో మూడు లోకాలను పొందుతాడు, కానీ కీర్తి మాత్రమే.
అరణిం త్వథ సంగృహ్య మమన్థాగ్నిచికీర్షయా
తర్వాత, అరణి దండను తీసుకుని, అగ్ని పుట్టించాలనే కోరికతో మెల్లగా మెల్లగా తిప్పాడు.
ఘృతాచీం నామాప్సరసం దదర్శ భగవాన్నృషిః
ఆ భగవంతుడు మహర్షి ఘృతాచీ అనే అప్సరసను చూశాడు.
అభవద్భగవాన్వ్యాసో వనే తస్మిన్మునీశ్వర
ఆ అడవిలో భగవంతుడు వ్యాసుడు ఉన్నాడు, మునీశ్వరా.
శుకీభూయా మహారమ్యా ఘృతాచీ సముపాగమత్
అందమైన ఘృతాచీ, శుకపక్షి రూపంలో అక్కడికి వచ్చింది.
స్మరరాజేనానుగతః సర్వగాత్రాతిగేన హ
ఆమెను మన్మథుడు అనుసరించాడు, ఆమె శరీరమంతా ప్రభావితం చేశాడు.
న శశాక నియన్తుం తం వ్యాసః ప్రవిసృతం మనః
వ్యాసుడు తన మనస్సును నియంత్రించలేకపోయాడు, అది పూర్తిగా విడిచిపెట్టబడింది.
హృతమ్ యత్నాన్నియచ్ఛతశ్చాపి మునే ఏతఞ్చికీర్షయా
అతను ఎంత ప్రయత్నించినా, ఆ కోరిక వల్ల మనస్సు దొర్లిపోయింది, మునీశ్వరా.
శుక్రే నిర్మథ్యమానే ఽస్యాం శుకో జజ్ఞే మహాతపాః
అరణి దండను మెల్లగా తిప్పుతున్నప్పుడు, అక్కడ మహాతపస్వి శుకుడు జన్మించాడు.
యథైవ హి సమిద్ధో ఽగ్నిర్భాతి హవ్యముపాత్తవాన్
ఎలా వెలిగిన అగ్ని హవిస్సు స్వీకరించినప్పుడు ప్రకాశిస్తుందో,
బిభ్రఞ్చిత్రం చ విప్రేన్ద్ర రూపవర్ణమనుత్తమమ్
అతను అద్భుతమైన, అపూర్వమైన రూపాన్ని, వర్ణాన్ని ధరించాడు, బ్రాహ్మణ శ్రేష్ఠా.
అభ్యేత్య స్నాపయామాస వారిణా స్వేన నారద
నారదుడు దగ్గరికి వచ్చి తన నీటితో అతన్ని స్నానం చేయించాడు.
జగీయన్త చ గన్ధర్వా ననృతుఞ్చాప్సరోగణాః
గంధర్వులు పాటలు పాడారు, అప్సరసలు ఆనందంగా నాట్యం చేశారు.
విశ్వావసుశ్చ గన్ధర్వస్తథా తుంబురునారదౌ
విశ్వావసు అనే గంధర్వుడు, తుంబురు, నారదుడు అక్కడ ఉన్నారు.
తత్ర శక్రపురోగాశ్చ లోకపాలాః సమాగతాః
అక్కడ ఇంద్రుడు ముందుండి లోకపాలులు అందరూ కూడారు.
దివ్యాని సర్వపుష్పాణి ప్రవవర్ష చ మారుతః
వాయుదేవుడు అన్ని రకాల దివ్యపుష్పాలను వర్షించాడు.
తం మహాత్మా స్వయం ప్రీత్యా దేవ్యా సహ మహాద్యుతిః
ఆ మహాత్ముడు, మహోన్నతుడైనవాడు, దేవితో కలిసి ఆనందంగా అతనిని చూసుకున్నాడు.
తస్య దేవేశ్వరః శక్తో దివ్యమద్భుతదర్శనమ్
దేవతల అధిపతి శక్తివంతుడైన శివుడు, అద్భుతమైన దివ్యరూపంతో అతనిని దర్శించాడు.
హంసాశ్చ శతపత్రాశ్చ సారసాశ్చ సహస్రశః
వెయ్యల సంఖ్యలో హంసలు, పద్మాలు, సారసాలు అక్కడ కనిపించాయి.