వణాన్సేకాన్వృత్తభవానుత్తరాధరతః స్థితాన్
పైన, క్రింద వరుసగా ఉన్న పునరావృత అక్షరాలను తీసుకోవాలి.
ఉపాన్త్యతో నివర్తేత త్యజన్నేకైకమూర్ద్ధతః
చివరి నుండి ఒకదాన్ని వదిలి, పైభాగంలో ఉన్న ప్రతి దానిని విడిచి వెనక్కు తిరగాలి.
లగక్రియాఙ్కసందోహే భవేత్సంఖ్యావిమిశ్రితే
లఘు చిహ్నాల మొత్తం కలిసినప్పుడు, సంఖ్య కలుగుతుంది.
సంఖ్యైవ ద్విగుణైకోనా సద్భిరధ్వా ప్రకీర్తితః
ఆ సంఖ్యను రెట్టింపు చేసి, ఒకటి కలిపితే, అదే జ్ఞానులు చెప్పిన మార్గం.
ప్రస్తారోక్తప్రభేదానాం నామానాంస్త్యం ప్రగాహతే
ఈ విధానంలో చెప్పిన విభాగాల పేర్లను ఇప్పుడు వివరించబడతాయి.
శ్రుతాని త్వన్ముఖాంభోజాత్సమాసవ్యాసయోగతః
మీ పద్మముఖం నుండి సంక్షిప్తంగా, విస్తృతంగా బోధనలు విన్నాము.
మేరుశృఙ్గే కిల పురా కర్ణికారవనాయతే
ఒకప్పుడు, మేరు శిఖరంపై, కర్ణికార వనంలో—
శైలరాజసుతా చైవ దేవీ తత్రాభవత్పురా
అక్కడ, పర్వతరాజు కుమార్తె అయిన దేవి ఒకప్పుడు నివసించింది.
యోగేనాత్మానమావిశ్య యోగధర్మపరాయణః
యోగంతో తనలో తాను లీనమై, యోగధర్మానికి అంకితమై—
అగ్నేర్భూమేస్తథా వాయోరన్తరిక్షస్య చాభితః
అగ్ని, భూమి, వాయువు, ఆకాశం చుట్టూ ఉన్నప్పుడు—
సంకల్పేనాథ సో ఽనేన దుష్ప్రాపమకగృతాత్మభిః
ఆమె సంకల్పంతో, స్థిరమైన మనస్సు లేనివారికి దుర్లభమైన కార్యాన్ని సాధించింది.
అతిష్టన్మారుతాహారః శతం కిల సమాః ప్రభుః
ఆమె వంద సంవత్సరాలు కేవలం గాలినే ఆహారంగా తీసుకుంది, ప్రభువు అని చెబుతారు.
తత్ర బ్రహ్మర్షయశ్చైవ సర్వే దేవర్షయస్తథా
అక్కడ అన్ని బ్రహ్మర్షులు, అలాగే అన్ని దేవర్షులు కూడినారు.
ఆదిత్యాశ్చైవ రుద్రాశ్చ దివాకరనిశాకరౌ
అదిత్యులు, రుద్రులు, సూర్యుడు, చంద్రుడు కూడా అక్కడ ఉన్నారు.
తత్ర రుద్రో మహాదేవః కర్ణికారమయీం శుభామ్
అక్కడ రుద్రుడు, మహాదేవుడు, బంగారు తో చేసిన ఒక అందమైన కమలాన్ని సృష్టించాడు.
తస్నిన్ దివ్యే వనే రమ్యే దేవదేవర్షిసంకులే
ఆ దివ్యమైన, సుందరమైన అడవిలో దేవతలు, ఋషులు, మహర్షులు సమూహంగా ఉన్నారు.
న చాస్య హీయతే వర్ణో న గ్లానిరుపజాయతే
ఆ కమలానికి రంగు ఎప్పుడూ తగ్గదు, ఎప్పుడూ వాడిపోదు.
జటాశ్చ తేజసా తస్య వైశ్వానరశిఖోపమాః
ఆయన జటలు అగ్ని జ్వాలల వలె ప్రకాశించేవి.
ఏవం విధేన తపసా తస్య భక్త్యా చ నారద
ఇలా తపస్సుతో, భక్తితో ఆయన సాధించాడు, నారదా.
ఉవాచ చైనం భగవాంస్త్ర్యంబకః ప్రహసన్నివ
మూడు కళ్లవాడు, భగవంతుడు, చిరునవ్వుతో అతనితో ఇలా అన్నాడు.
యథా ఖే చ తథా శుద్ధో భవిష్యతి సుతస్తంవ
"ఎలా ఆకాశం నిర్మలంగా ఉంటుందో, అలాగే నీ కుమారుడు కూడా పవిత్రుడవుతాడు."
తేజసా తస్య లోకాంస్త్రీన్యశః ప్రాప్స్యతి కేవలమ్
అతని తేజస్సుతో మూడు లోకాలను పొందుతాడు, కానీ కీర్తి మాత్రమే.
అరణిం త్వథ సంగృహ్య మమన్థాగ్నిచికీర్షయా
తర్వాత, అరణి దండను తీసుకుని, అగ్ని పుట్టించాలనే కోరికతో మెల్లగా మెల్లగా తిప్పాడు.
ఘృతాచీం నామాప్సరసం దదర్శ భగవాన్నృషిః
ఆ భగవంతుడు మహర్షి ఘృతాచీ అనే అప్సరసను చూశాడు.
అభవద్భగవాన్వ్యాసో వనే తస్మిన్మునీశ్వర
ఆ అడవిలో భగవంతుడు వ్యాసుడు ఉన్నాడు, మునీశ్వరా.
శుకీభూయా మహారమ్యా ఘృతాచీ సముపాగమత్
అందమైన ఘృతాచీ, శుకపక్షి రూపంలో అక్కడికి వచ్చింది.
స్మరరాజేనానుగతః సర్వగాత్రాతిగేన హ
ఆమెను మన్మథుడు అనుసరించాడు, ఆమె శరీరమంతా ప్రభావితం చేశాడు.
న శశాక నియన్తుం తం వ్యాసః ప్రవిసృతం మనః
వ్యాసుడు తన మనస్సును నియంత్రించలేకపోయాడు, అది పూర్తిగా విడిచిపెట్టబడింది.
హృతమ్ యత్నాన్నియచ్ఛతశ్చాపి మునే ఏతఞ్చికీర్షయా
అతను ఎంత ప్రయత్నించినా, ఆ కోరిక వల్ల మనస్సు దొర్లిపోయింది, మునీశ్వరా.
శుక్రే నిర్మథ్యమానే ఽస్యాం శుకో జజ్ఞే మహాతపాః
అరణి దండను మెల్లగా తిప్పుతున్నప్పుడు, అక్కడ మహాతపస్వి శుకుడు జన్మించాడు.