తేనాద్భిరుక్షణం ప్రోక్తం మునిభిర్విధి కోవిదైః
అందుకే, జలంతో ప్రోక్షణ చేయాలని విధిని బాగా తెలిసిన మునులు చెప్పారు.
శుభదే మృణ్మయే పాత్రే ప్రోక్ష్యాద్భిస్తం నిధాయపయేత్
శుభాన్ని కలిగించే మట్టి పాత్రలో నీటితో ప్రోక్షణ చేసి, దానిని ఉంచాలి.
వేద్యాం నిధాపితస్తస్మాత్సమిద్గర్భో హుతాశనః
వేదికపై ఉంచినప్పుడు, సమిధలు కలిగిన అగ్ని అక్కడ స్థాపించబడుతుంది.
తేభ్యః సంరక్షణార్థాయ బ్రహ్మాణం తద్దిశి న్యసేత్
వాటిని రక్షించేందుకు ఆ దిశలో బ్రహ్మణుని ఉంచాలి.
యజమానః పూర్వతః స్యుర్ద్విజాః సర్వే ఽపి నారద
యజమాని తూర్పు వైపున ఉండాలి, అలాగే అందరు బ్రాహ్మణులు కూడా, ఓ నారదా.
కర్తోదాసీన చిత్తస్తత్కర్మ నశ్యేదితి స్థితిః
కర్త మనస్సులో ఆసక్తి లేకుండా ఉంటే ఆ పని ఫలించదు; ఇదే నియమం.
ఋత్విజాం నియమో నాస్తి యథాలాభం సమర్చయేత్
ఋత్వికులకు ఎలాంటి పరిమితి లేదు; లభ్యమైన విధంగా ఆరాధించాలి.
ఆజ్యస్థాలీ త్ర్యఙ్గులాథ చరుస్థాలీ షడఙ్గులా
ఘృత పాత్ర మూడు వేళ్ల వెడల్పుగా, చరుపు పాత్ర ఆరు వేళ్ల వెడల్పుగా ఉండాలి.
స్రువం షడఙ్గుల ప్రోక్తం స్రుచం సార్ద్ధత్రయాఙ్గులమ్
శ్రువం ఆరు వేళ్ల పొడవుగా ఉండాలని, స్రుచ్ మూడు అర వేళ్ల పొడవుగా ఉండాలని చెప్పారు.
ప్రోక్షిణ్యా ఉత్తరే భాగే ప్రణీతాపాత్రమష్టభిః
ప్రోక్షిణి ఉత్తర భాగంలో ఎనిమిది పరిమాణాల ప్రణీత పాత్రను ఉంచాలి.
ప్రణీతాయాం సమాసన్నాస్తస్మాత్తాం పూరయేజ్జలైః
ప్రణీత పాత్ర దగ్గరగా ఉన్నప్పుడు, దానిని నీటితో నింపాలి.
పరిస్తీర్య్య తతో దర్భేః పరిదధ్యాదిమాం బుధః
తర్బెను పరచిన తర్వాత, జ్ఞానులు ఆ పాత్రను దాని మీద ఉంచాలి.
దర్భరూపతయా త్రీణి పవిత్రచ్ఛేదనాని చ
తర్బె ఆకారంలో మూడు పవిత్ర కత్తిరింపులు చేయాలి.
తేనాతిపుణ్యదం కర్మ పవిత్రమితి కీర్తితమ్
ఇలా చేస్తే, ఆ కార్యం అత్యంత పుణ్యదాయకంగా మారుతుంది; దీనిని పవిత్రం అని అంటారు.
కులాలచక్రఘటితం ఆసురం మృణ్మయం స్మృతమ్
కుమ్మరి చక్రంతో తయారైన మట్టి పాత్రను ఆసురంగా భావిస్తారు.
స్రువే చ సర్వకర్మాణి శుభాన్యప్యశుభాని చ
శ్రువుతో అన్ని పనులు, మంగళకరమైనవైనా, అమంగళమైనవైనా, చేయబడతాయి.
అగ్రే ధూతేన వైధవ్యం మధ్యం చైవ ప్రజాక్షయః
ముందు భాగంలో ఉపయోగిస్తే విధవత్వం, మధ్యలో ఉపయోగిస్తే సంతాన నష్టం కలుగుతుంది.
అగ్నిః సూర్యశ్చ సోమశ్చ విరిఞ్చిరనిలో యమః
అగ్ని, సూర్యుడు, సోముడు, విరించుడు, అనిలుడు, యముడు—
అగ్నిర్భఘోగార్థనాశాయ సూర్యో వ్యాధికరో భవేత్
అగ్ని ధన నాశనానికి కారణమవుతాడు; సూర్యుడు వ్యాధిని కలిగిస్తాడు.
అనిలో వృద్ధిదః ప్రోక్తో యమో మృత్యుప్రదో మతః
అనిలుడు వృద్ధిని ఇస్తాడని, యముడు మరణాన్ని ఇస్తాడని చెబుతారు.
పూర్వం తు సర్వశాఖం స్యాత్పఞ్చశాఖం తథాపరమ్
ముందుగా అన్ని శాఖలతో కూడిన పాత్ర ఉండాలి; తర్వాత ఐదు శాఖలతో కూడినదాన్ని ఉంచాలి.
పలాశశ్చైవ విజ్ఞేయాః స్రువే చైవ తథా స్రుచి
శ్రువుకూ, అలాగే స్రుచ్కూ పలాశ వృక్షం ఉపయోగించాలి.
విప్రాణాం చైతదాఖ్యాతం హ్యన్యేషామఙ్గులోనకమ్
ఇది బ్రాహ్మణులకు చెప్పబడింది; ఇతరులకు ఒక వేళ్ల పొడవు తక్కువగా ఉంటుంది.
దృష్టిదోషవినాశార్థం పాత్రాణాం ప్రోక్షణం స్మృతమ్
పాత్రల్లో కనబడే లోపాలు పోవడానికి ప్రోక్షణం చేయాలని నియమించారు.
తస్మిన్పూర్ణీకృతే విప్ర యజ్ఞసంపూర్ణతా భవేత్
పాత్ర నిండినప్పుడు, బ్రాహ్మణా, యజ్ఞం పూర్తయినదిగా భావించాలి.
పుష్కలాని తు చత్వారి పూర్ణపాత్రం విదుర్బుధాః
నాలుగు నిండిన పాత్రలు ఉంటే, అవే సమృద్ధిగా ఉన్నవిగా జ్ఞానులు అంటారు.
దత్తే తృప్తోభవేద్వహ్నిః శాపం దద్యాఞ్చ దారుణమ్
బలి సమర్పించినప్పుడు అగ్ని తృప్తి చెందుతుంది; లేకపోతే దారుణమైన శాపం ఇస్తుంది.
ప్రాజాపత్యం ముఖం ప్రోక్త కటిర్వ్యాహృతిభిః స్మృతా
ప్రజాపతి భాగంగా నోరు చెప్పబడింది, నడుము వ్యాహృతులతో గుర్తించబడింది.
తథా స్విష్టకృతం విప్ర శ్రోత్రే పూర్ణాహుతిస్తథా
అలాగే, బ్రాహ్మణా, స్విష్టకృతు చెవిలో ఉంటుంది, అలాగే పూర్ణాహుతి కూడా.
ద్విశీర్షకం చ షణ్నేత్రం పిఙ్గలం సప్తజిహ్వకమ్
అది రెండు తలలు, ఆరు కళ్ళు, పింగళవర్ణం, ఏడుగుండాల నాలుకలు కలిగి ఉంటుంది.