అత్రోచ్యతే శ్రేయః ఖలు వైశ్యాః ప్రతిజ్ఞాతోచ్చారణా యస్య కస్యచిద్వర్ణస్య కరణం నోపలభ్యతే ప్రతిజ్ఞా తత్ర వోఢవ్యాకరణం హి తదాత్మకమ్
ఇక్కడ చెప్పబడింది: వైశ్యులకు గొప్పతనం ఉంది; ఏ అక్షరాన్ని ఎలా ఉచ్చరించాలో తెలియకపోతే, దాని స్వంత వ్యాకరణాన్ని అనుసరించాలి.
సామసు నిభృతం కరణం స్వరసౌక్ష్మ్యాన్నైవ జానీయుః
సామవేద గీతల్లో ఉచ్చారణ మృదువుగా ఉంటుంది; స్వరాల సూతక్ష్మత వల్ల అది స్పష్టంగా తెలియదు.
జీర్ణో హారః ప్రబుద్ధః ఖలూషసిన్బ్రహ్మ చిన్తయేత్
హారం పాతదై, మళ్ళీ మేల్కొన్నప్పుడు, బ్రాహ్మణుడు దాని తాత్పర్యాన్ని ఆలోచించాలి.
యావద్వాసంతికీ రాత్రిర్మధ్యమా పర్యుపస్థితా
వాసాంతిక రాత్రి, అంటే మధ్య రాత్రి, ఉన్నంత కాలం.
వాగ్యతః ప్రాతరుత్థాయ భక్షయేద్ద్వతధావనమ్
మాటల్ని నియంత్రించి, తెల్లవారిన వెంటనే లేచి, రెండు రకాల అన్నాన్ని తినాలి.
సర్వే కణ్టకినః పుణ్యాః క్షీరిణశ్చ యశస్వినః
అన్ని ముల్లు మొక్కలు పవిత్రమైనవే, పాలిచ్చే మొక్కలు మంచి పేరుగలవే.
వర్ణాంశ్చ కురుతే సమ్యక్ప్రాచీనౌదవతిర్యథా
అక్షరాలను సరిగ్గా పలకాలి, అది తూర్పు నదిని దాటి వెళ్ళినట్టు ఉండాలి.
అగ్నిమేధాజనన్యేషా స్వరవర్ణకరీ తథా
ఇవి అగ్నిహోత్ర యజ్ఞం వల్ల పుట్టినవే, ఇవి సరైన ధ్వనులను కలిగిస్తాయి.
పీత్వా మధుం ఘృతం చైవ శుచిర్భూత్వా తతో వదేత్
తేనె, నెయ్యి తాగి, శుద్ధుడై తరువాత మాట్లాడాలి.
సప్తమన్త్రానతిక్రమ్య యథేష్టాం వాచముత్సృజేత్
ఏడు మంత్రాలను మర్చిపోకుండా, తాను కోరినట్టు మాటలు చెప్పవచ్చు.
స్వరవ్యణ్డజనమాధుర్యం లుప్యతే నాత్ర సంశయః
అచ్చులు, హల్లుల మాధుర్యం పోతుంది — ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు.
కుతీర్థాదాగతం దగ్ధమపవర్ణైశ్చ భక్షితమ్ న తస్య పరిమోక్షో ఽస్తి పాపాహేరివ కిల్బిషాత్
తప్పు చోటు నుంచి తీసుకొచ్చినది, కాలినది, లేదా తప్పుగా పలికిన అక్షరాలతో తిన్న ఆహారానికి పాపం నుంచి విముక్తి ఉండదు, పాపి పాపం నుంచి తప్పించుకోలేని విధంగా.
సుస్వరేణ స్వవక్రేణ ప్రయుక్తం బ్రహ్మ రాజతి న తకాలో న లంబోష్టో న చ సర్వానునాసికః
తన స్వరంతో, మధురంగా పలికితే బ్రహ్మం ప్రకాశిస్తుంది; ముక్కు స్వరం, మందంగా పెదవులతో, లేదా పూర్తిగా నాసిక స్వరంతో పలికితే కాదు.
గద్గదో బద్ధజిహ్వశ్చ ప్రయోగాన్వక్తుమర్హతి
మొరటుగా మాట్లాడేవాడు, నాలుక బిగుసుకున్నవాడు కూడా వేదోచారణ చేయవచ్చు.
స తు వర్ణాన్ప్రయుఞ్జీత దేతోష్ఠం యస్య శోభనమ్
అయితే, పెదవులు బాగున్నప్పుడు అక్షరాలను సరిగ్గా పలకాలి.
అలసాశ్చ సరోగాశ్చ యేషాం చ విసృతం మనః
ఆలస్యం ఉన్నవారు, అనారోగ్యంతో ఉన్నవారు, మనస్సు చెలరేగినవారు—
శనైరధ్వసు వర్తేత యోజనాన్న పరం వ్రజేత్
వారు మార్గంలో నెమ్మదిగా నడవాలి, ఒక యోజన దాటి పోకూడదు.
అగచ్ఛన్వైనతేయో ఽపి పదమేకం న గచ్ఛతి
వెళ్ళకపోతే, గరుడుడు అయినా ఒక్క అడుగు ముందుకు వేయలేడు.
బధిరస్యేవ జల్పస్య విదగ్ధా వామలోచనా
చెవిటివాడి మాటల లాగ, తెలివైన కానీ శత్రుత్వ దృష్టి కలిగిన స్త్రీ మాటల లాగ.
అపి రూపసహస్రేషు సందేహేష్వేవ వర్తతే
వెయ్యి రూపాలు ఉన్నా, ఆమె సందేహంలోనే ఉంటుంది.
రాజతే న సభామధ్యేజారగర్భేవ కామినీ
ముసలి వాడి గర్భంలో ఉన్న స్త్రీ లాగ, సభలో మధ్యలో ఆమె ప్రకాశించదు.
అవన్ధ్యం దివసం కుర్యాద్దానాధ్యయనకర్మసు
దానం, పఠనం, కర్మలతో ప్రతి రోజును ఫలప్రదంగా మార్చాలి.
న తత్ర బలసామర్థ్యముద్యోగస్గతత్ర కారణమ్
అక్కడ బలమో, సామర్థ్యమో, శ్రమయో ఏదీ కారణం కాదు.
ఆగమిష్యతి జిహ్వాగ్రే స్థలాన్నిమ్నమివోదకమ్
ఎలాగైతే నీరు ఎత్తు స్థలంనుంచి తక్కువ స్థలానికి పారుతుందో, అలాగే అది నోటికడుపు మీదకు వస్తుంది.
నహి వాద్యార్థినాం నిద్రా చిరం నేత్రేషు తిష్టతి
విద్యను కోరేవారి కన్నుల్లో నిద్ర ఎక్కువసేపు ఉండదు.
సముద్రమపి విద్యార్థీ వ్రజేద్గరుడహంసవత్
విద్య కోసం తపించేవాడు, గరుడుడు లేదా హంసలా, సముద్రాన్ని కూడా దాటి వెళ్తాడు.
రాక్షసీభ్య ఇవ స్రిభ్యః స విద్యామధిగచ్ఛతి
రాక్షసుల దగ్గర నుండి ఎలా తీసుకుంటారో, అలాగే ధనవంతుల దగ్గర నుండి విద్యను పొందుతాడు.
న చ లోకరవా దీనా న చ స్వస్వప్రతీక్షకాః
వారు లోకంలో శబ్దాలకు బాధపడరు, తమ సుఖం కోసం ఎదురు చూడరు.
ఏవం గురుగతాం విద్యాం శూశ్రూషురధిగచ్ఛతి
ఇలా గురువుని సేవించేవాడు, గురువులో ఉన్న విద్యను పొందుతాడు.
అథవా విద్యయా విద్యా హ్యన్యథా నోపపద్యతే
లేకపోతే, విద్య ద్వారా మాత్రమే విద్య లభిస్తుంది; వేరే విధంగా రావదు.