త్రిరేఖా యస్య దృశ్యతే సిద్ధిం తత్ర వినిర్దిశేత్
ఎక్కడ మూడు గీతలు కనిపిస్తాయో అక్కడ విజయాన్ని ప్రకటించాలి.
పర్వాన్తరం సామసు చ ఋక్షు కుర్యాత్తిలాన్తరమ్
ప్రతి భాగం చివర, సామవేదం, ఋక్సూక్తాలలోనూ, ఒక నువ్వుల పరిమాణం అంత దూరం విడిచి ఉంచాలి.
న చాత్ర కంపయేత్కిఞ్చిదఙ్గస్యావయవం బుధః
ఇక్కడ, జ్ఞానులు శరీరంలోని ఏ భాగాన్నీ కదిలించకూడదు.
అభ్రమధ్యే యథా విద్యుదృశ్యతే మణిసూత్రవత్
మేఘాల మధ్యలో మెరుపు ఎలా కనిపిస్తుందో, మణిపూసల దారం లాగా —
కూర్మో ఽగాని చ సంహృత్య చేతోదృష్టిం దిశన్మనః
కూర్మం లాగా అవయవాలను లోపలికి తీసుకుని, మనస్సును, దృష్టిని ఒక దిశగా నిలిపి ఉంచాలి.
నాసికాయాస్తు పూర్వేణ హస్తం గోకర్ణవద్ధరేత్
ముక్కు ముందు చేతిని, ఆవు చెవి లాగా ఉంచాలి.
సమ్యక్ప్రచారయేద్వాక్యం హస్తేన చ ముఖేన చ
పదాలను చేతితోను, నోటితోను సరిగ్గా పలకాలి.
నాత్యాహన్యాన్న నిర్హణ్యాన్న ప్రగాయేన్న కంపయేత్
బయటగా గట్టిగా కూడా, మృదువుగా కూడా మాట్లాడకూడదు; పాడకూడదు, శరీరాన్ని కదిలించకూడదు.
యథా సుచరతాం మార్గో మీనానాం నోపలభ్యతే
చేపలు సరిగ్గా ఈదే దారి ఎవరికీ కనిపించదు కదా —
యథా దధిని సర్పిః స్యాత్కాష్టస్థో వా యథానలః
మజ్జిగలో నెయ్యి ఎలా ఉంటుందో, కలపలో అగ్ని ఎలా దాగి ఉంటుందో —
స్వరాత్స్వరస్య సంక్రామంస్వరసంధిమనుల్బణమ్
ఒక స్వరం నుండి మరొక స్వరానికి మారేటప్పుడు, ఆ కలయిక దగ్గర మృదువుగా ఉండాలి.
అనాగతమతిక్రాన్తం విచ్ఛిన్నం విషమాహతమ్
ఇంకా పలకని స్వరం, దాటి పోయినది, మధ్యలో తెగిపోయినది, అసమానంగా తాకినది —
స్వరః స్థానాచ్చ్యుతో యస్తు స్వం స్థానమతివర్తతే
తన స్థానాన్ని వదిలిన స్వరం, లేదా తన స్థానం మించి పోయినదైతే —
అభ్యాసార్థే ద్రుతాం వృత్తిం ప్రయోగార్థే తు మధ్యమామ్
అభ్యాసానికి వేగంగా, ప్రదర్శనకు మితమైన వేగంతో చేయాలి.
గృహీతగ్రన్థ ఏవం తు గ్రన్థోఞ్చారణశైక్షకాన్
ఇలా నేర్చుకున్న గ్రంథాన్ని, ఉచ్చారణ అభ్యాసకులు చదవాలి.
క్రుష్టస్య మూర్ద్ధని స్థానం లలాటే ప్రథమస్య తు
క్రుష్ట స్వరం తలపై, ప్రథమ స్వరం నుదుటిపై ఉంచాలి.
కణ్ఠస్థానం చతుర్థస్య మన్ద్రస్య రసనోచ్యతే
మంద్రమైన నాలుగవ స్వర స్థానం నాలుకలో ఉంటుందని చెబుతారు.
అఙ్గుష్టస్యోత్తమే వ్రుష్టో హ్యఙ్గుష్టం ప్రథమః స్వరః
బొటనవేలు ఎత్తుగా ఉన్నప్పుడు, అదే మొదటి స్వరాన్ని ఉత్పత్తి చేస్తుంది.
అనామికాయాం షఙ్గస్తు కనిష్టాయాం తు ధైవతః
రింగు వేళ్లపై ఆరో స్వరం, చిన్నవేలిపై ధైవత స్వరం ఉంటాయి.
అపర్వత్వాదమధ్యత్వా దవ్యయత్వాఞ్చ నిత్యశః
మధ్యలో ఉండటం, ఎప్పుడూ మారుతూ ఉండటం, మధ్యలో అంతరాలు లేకపోవడం ఎప్పుడూ ఉంటాయి.
క్రుష్టేన దేవా జీవన్తి ప్రథమేన తు మానుషాః
దేవతలు ఎత్తైన స్వరంతో జీవిస్తారు, మనుషులు మొదటి స్వరంతో జీవిస్తారు.
అన్ధజాః పితరశ్చైవ చతుర్థస్వరజీవినః
అంధులు, పితృదేవతలు నాలుగవ స్వరంతో జీవిస్తారు.
అతిస్వరేణ నీచేన జగత్స్థావరజఙ్గమాః
చాలా తక్కువ స్వరంతో స్థిరమైనవీ, చలించే జీవులూ జీవిస్తాయి.
దీప్తాయతాకరుణానాం మృదుమధ్యమయోస్తథా
ప్రకాశవంతమైనవి, పొడవైనవి, దయతో కూడినవి, అలాగే మృదువైనవి, మధ్యస్థమైనవి కూడా ఉంటాయి.
దీప్తా మన్ద్రే ద్వితీయ చ ప్రచతుర్థే తథైవ చ
ప్రకాశం మంద్ర స్వరంలో, రెండవదానిలో, అలాగే నాలుగవదానిలో కూడా ఉంటుంది.
శ్రుతయో యా ద్వితీయస్య మృదుమధ్యాయతాః స్మృతాః
రెండవ స్వరానికి సంబంధించిన అంతరాలు మృదువైనవి, మధ్యస్థమైనవి, పొడవైనవిగా గుర్తించబడతాయి.
ఆయతాత్వం భవేన్నీచే మృదుతా తు విపర్యయే
తక్కువ స్వరంలో పొడవైనదనం ఉంటుంది, వ్యతిరేకంగా మృదుత్వం ఉంటుంది.
ద్వితీయే విరతా యా తు క్రుష్టశ్చ పరతో భవేత్
రెండవదానిలో నియమితమైనవి, తరువాత ఎత్తైన స్వరం వస్తుంది.
అత్రైవ విరతా యా తు చతుర్థేన ప్రవర్తతే
ఇక్కడ నియమితమైనవి నాలుగవ స్వరంతో కొనసాగుతాయి.
నాతితారశ్రుతిం కుర్యాత్స్వరయోర్నాపి చాన్తరే
అతి ఎత్తైన స్వరాంతరాన్ని చేయకూడదు, స్వరాల మధ్య కూడా చేయకూడదు.