అతిసంధీయతే యస్మాదేతాన్పూర్వోత్థితాన్స్వరాన్
ఇది ముందు పుట్టిన స్వరాలను కలిపే కారణంగా.
నిషీదన్తి స్వరా యస్మాన్నిషాదస్తేన హేతునా
స్వరాలు అక్కడే కూర్చుంటాయి కాబట్టి దాన్ని నిషాదం అంటారు.
సర్వాంశ్చాభిభవత్యేష యదాదిత్యో ఽస్య దైవతమ్
అది అన్నింటిని అధిగమిస్తుంది, ఎందుకంటే దానికి దేవుడు సూర్యుడు.
దారవీ గాత్రవీణా చ ద్వే వీణే గానజాతిషు
దారవీ, గాత్రవీణా అనే రెండు వాద్యాలు గానవంశాలలో ఉన్నాయి.
గాత్రవీణా తు సా ప్రోక్తా యస్యాం గాయన్తి సామఙ్గాః
సామవేద గాయకులు పాడే వాద్యాన్ని గాత్రవీణా అంటారు.
హస్తౌ తు సంయతౌ ధార్యౌం జానుభ్యాముపరిస్థితౌ
చేతులు కలిపి, మోకాలిపై పైభాగంలో ఉంచాలి.
ప్రణవం ప్రాక్ప్రయుఞ్జీత వ్యాహృతీస్తదనన్తరమ్
ముందుగా ప్రణవాన్ని ఉచ్చరించి, వెంటనే వ్యాహృతులను చెప్పాలి.
ప్రసార్య చాఙ్గులీః సర్వా రోపయేత్స్వరమణ్డలమ్
అన్ని వేళ్లు చాచి, స్వరమండలాన్ని అమర్చాలి.
విరలా నాఙ్గులీః కుర్యాన్మూలే చైతాం న సంస్పృశేత్
వేర్వేరు వేళ్లను విడదీసి ఉంచాలి, వాటి మూలాలు కలిపి తాకకూడదు.
మాత్రాద్విమాత్రవృద్ధానాం విభాగార్థే విభాగవిత్
రెండు లేదా అంతకంటే ఎక్కువ మోతాదులో పెద్దవారికి, విభజనను తెలిసినవాడు సరిగా పంచాలి.
త్రిరేఖా యస్య దృశ్యతే సిద్ధిం తత్ర వినిర్దిశేత్
ఎక్కడ మూడు గీతలు కనిపిస్తాయో అక్కడ విజయాన్ని ప్రకటించాలి.
పర్వాన్తరం సామసు చ ఋక్షు కుర్యాత్తిలాన్తరమ్
ప్రతి భాగం చివర, సామవేదం, ఋక్సూక్తాలలోనూ, ఒక నువ్వుల పరిమాణం అంత దూరం విడిచి ఉంచాలి.
న చాత్ర కంపయేత్కిఞ్చిదఙ్గస్యావయవం బుధః
ఇక్కడ, జ్ఞానులు శరీరంలోని ఏ భాగాన్నీ కదిలించకూడదు.
అభ్రమధ్యే యథా విద్యుదృశ్యతే మణిసూత్రవత్
మేఘాల మధ్యలో మెరుపు ఎలా కనిపిస్తుందో, మణిపూసల దారం లాగా —
కూర్మో ఽగాని చ సంహృత్య చేతోదృష్టిం దిశన్మనః
కూర్మం లాగా అవయవాలను లోపలికి తీసుకుని, మనస్సును, దృష్టిని ఒక దిశగా నిలిపి ఉంచాలి.
నాసికాయాస్తు పూర్వేణ హస్తం గోకర్ణవద్ధరేత్
ముక్కు ముందు చేతిని, ఆవు చెవి లాగా ఉంచాలి.
సమ్యక్ప్రచారయేద్వాక్యం హస్తేన చ ముఖేన చ
పదాలను చేతితోను, నోటితోను సరిగ్గా పలకాలి.
నాత్యాహన్యాన్న నిర్హణ్యాన్న ప్రగాయేన్న కంపయేత్
బయటగా గట్టిగా కూడా, మృదువుగా కూడా మాట్లాడకూడదు; పాడకూడదు, శరీరాన్ని కదిలించకూడదు.
యథా సుచరతాం మార్గో మీనానాం నోపలభ్యతే
చేపలు సరిగ్గా ఈదే దారి ఎవరికీ కనిపించదు కదా —
యథా దధిని సర్పిః స్యాత్కాష్టస్థో వా యథానలః
మజ్జిగలో నెయ్యి ఎలా ఉంటుందో, కలపలో అగ్ని ఎలా దాగి ఉంటుందో —
స్వరాత్స్వరస్య సంక్రామంస్వరసంధిమనుల్బణమ్
ఒక స్వరం నుండి మరొక స్వరానికి మారేటప్పుడు, ఆ కలయిక దగ్గర మృదువుగా ఉండాలి.
అనాగతమతిక్రాన్తం విచ్ఛిన్నం విషమాహతమ్
ఇంకా పలకని స్వరం, దాటి పోయినది, మధ్యలో తెగిపోయినది, అసమానంగా తాకినది —
స్వరః స్థానాచ్చ్యుతో యస్తు స్వం స్థానమతివర్తతే
తన స్థానాన్ని వదిలిన స్వరం, లేదా తన స్థానం మించి పోయినదైతే —
అభ్యాసార్థే ద్రుతాం వృత్తిం ప్రయోగార్థే తు మధ్యమామ్
అభ్యాసానికి వేగంగా, ప్రదర్శనకు మితమైన వేగంతో చేయాలి.
గృహీతగ్రన్థ ఏవం తు గ్రన్థోఞ్చారణశైక్షకాన్
ఇలా నేర్చుకున్న గ్రంథాన్ని, ఉచ్చారణ అభ్యాసకులు చదవాలి.
క్రుష్టస్య మూర్ద్ధని స్థానం లలాటే ప్రథమస్య తు
క్రుష్ట స్వరం తలపై, ప్రథమ స్వరం నుదుటిపై ఉంచాలి.
కణ్ఠస్థానం చతుర్థస్య మన్ద్రస్య రసనోచ్యతే
మంద్రమైన నాలుగవ స్వర స్థానం నాలుకలో ఉంటుందని చెబుతారు.
అఙ్గుష్టస్యోత్తమే వ్రుష్టో హ్యఙ్గుష్టం ప్రథమః స్వరః
బొటనవేలు ఎత్తుగా ఉన్నప్పుడు, అదే మొదటి స్వరాన్ని ఉత్పత్తి చేస్తుంది.
అనామికాయాం షఙ్గస్తు కనిష్టాయాం తు ధైవతః
రింగు వేళ్లపై ఆరో స్వరం, చిన్నవేలిపై ధైవత స్వరం ఉంటాయి.
అపర్వత్వాదమధ్యత్వా దవ్యయత్వాఞ్చ నిత్యశః
మధ్యలో ఉండటం, ఎప్పుడూ మారుతూ ఉండటం, మధ్యలో అంతరాలు లేకపోవడం ఎప్పుడూ ఉంటాయి.