ఆత్మన్యేవ న దోషాయ శబ్దో ఽహమితి యో ద్విజా
ఓ ద్విజులారా, 'నేను' అని తనను తాను ఉద్దేశించి చెప్పడం వల్ల ఎలాంటి తప్పు ఉండదు.
అనాత్మన్యాత్మవిజ్ఞానం శబ్దో వా శ్రుతిలక్షణః
ఆత్మకాదానిలో ఆత్మ జ్ఞానం కలిగి ఉండటం గానీ, వేదంలో చెప్పినట్లు మాటను అర్థం చేసుకోవడం గానీ, సరిగ్గా కాదు.
ఏతేనాహం యతః సర్వే వాఙ్నిష్పాదనహేతవః
ఈ విధంగా, నా వల్లే అన్ని మాటలు ఉద్భవించడానికి కారణం అవుతాను.
తథాపి వాగహమేద్వక్తుమిత్థం న యుజ్యతే
అయినా, 'నేనే మాట' లేదా 'నేనే మాట్లాడేవాడు' అని చెప్పడం సరైంది కాదు.
తతో ఽహమితి కుత్రైనాం సంజ్ఞాం రాజన్కరోమ్యహమ్
అందువల్ల, రాజా, ఈ 'నేను' అనే పదాన్ని ఎక్కడ ఉపయోగించాలి?
న దేహో ఽహమయం చాన్యే వక్తుమేవమపీష్యతే
ఈ శరీరం నేను కాదు, మరెవ్వరూ కాదు; అయినా ఇలాగే మాట్లాడాలని మనసు పడుతుంది.
తదదా హి కో భవాన్కో ఽహమిత్యేతద్విఫలం వచః
అప్పుడు, నువ్వెవరు? నేనెవరు? ఇలాంటి మాటలు అనవసరం.
అయం చ భవతో లోకో న సదేతన్నృపోచ్యతే
రాజా, ఈ నీ లోకమూ నిజమైనది కాదు అని చెప్పబడింది.
క్వ వృక్షసంజ్ఞా వై తస్యా దారుసంజ్ఞాథవా నృప
రాజా, దానికి 'చెట్టు' అని పేరు ఎక్కడ ఉంది? లేదా 'మరము' అని పేరు ఎక్కడ ఉంది?
న చ దారుణి సర్వస్త్వాం బ్రవీతి శిబికాగతమ్
మరములో ఎవ్వరూ నిన్ను శిబికలోకి వచ్చినవాడివని పిలవరు.
అన్విష్యతాం నృపశ్రేష్ఠానన్దదాశిబికా త్వయా
రాజులలో శ్రేష్ఠుడవైనవాడా, ఆనందాన్ని ఇచ్చే శిబికను నువ్వు వెతకవచ్చు.
క్వ జాతం ఛత్రమిత్యేష న్యాయస్త్వయి తథా మయి
'ఛత్రం ఎక్కడ పుట్టింది?' అనే ప్రశ్న, ఇదే తర్కం నీకూ నాకు కూడా వర్తిస్తుంది.
దేహేషు లోకసంజ్ఞేయం విజ్ఞేయా కర్మహేతుషు
ఈ లోకపదాన్ని శరీరాలలో, అవి కర్మలకు కారణమైనప్పుడు, అర్థం చేసుకోవాలి.
శరీరాకృతిభేదాస్తు భూపైతే కర్మయోనయః
రాజా, శరీరాల ఆకారాల్లో ఉన్న తేడాలే కర్మలకు మూలాలు.
తథాన్యశ్చ నృపేత్థం తన్న సత్యం కల్పనామయమ్
అలాగే, ఇంకొకరు కూడా ఇలానే; అది నిజం కాదు, ఊహతోనే ఏర్పడింది.
పరిణామాదిసంభూతం తద్వస్తు నృప తఞ్చ కిమ్
రాజా, మార్పు మొదలైన వాటి వల్ల ఏర్పడిన ఆ వస్తువు ఏమిటి?
పత్న్యాః పతిః పితా సూనోః కస్త్వం భూప వదామ్యహమ్
రాజా, భార్యకు భర్తవు, కుమారునికి తండ్రివు—నువ్వెవరో చెప్పు.
కిము పాదాదికం త్వేతన్నైవ కిం తే మహీపతే
రాజా, నీ పాదం మొదలైనవి నీవేనా? అదికాదు—నీది ఏమిటి?
కో ఽహమిత్యత్ర నిపుణం భూత్వా చిన్తయ పార్థివ
ఓ రాజా, 'నేను ఎవరు?' అని లోతుగా ఆలోచించడంలో నిపుణుడవు కావాలి.
పృథకూచరణనిష్పాద్యం శక్యం తు నృపతే కథమ్
ఓ రాజా, వేరుగా ఉండి చేయాల్సిన పనిని ఎలా సాధించగలం?
ప్రశ్రయావనతో భూత్వా తమాహ నృపతిర్ద్విజమ్
ఆ బ్రాహ్మణుని ఎదుట రాజు వినయంగా వంగి ఇలా అన్నాడు.
శ్రుతే తస్మిన్భ్రమన్తీవ మనసో మమ వృత్తయః
ఇది విని నా మనస్సు ఎటో తిరుగుతున్నట్టు అనిపిస్తోంది.
భవతా దర్శితం విప్ర తత్పరం ప్రకృతేర్మహత్
ఓ బ్రాహ్మణా, మీరు ప్రకృతిలో ఉన్న పరమ సత్యాన్ని నాకు చూపించారు.
శరీరమన్యదస్మత్తో యేనేయం శిబికా ధృతా
ఈ శిబికాను నా శరీరం కాదు, మరొకదే మోస్తోంది.
ప్రవర్తన్తే గుణాశ్చైతే కిం మమేతి త్వయోదితమ్
ఈ లక్షణాలు పనిచేస్తున్నాయని మీరు చెప్పారు, అవి నాదివేనా?
మనో విహ్వలతామేతి పరమార్థార్థతాం గతమ్
పరమార్థాన్ని తెలుసుకోవాలనే తపనతో నా మనస్సు కలవరపడుతోంది.
ప్రష్టుమభ్యుద్యతో గత్వా శ్రేయః కిన్త్వత్ర సంశయే
ప్రశ్నించడానికి సిద్ధంగా ఉన్నాను గాని, ఈ విషయమై ఇంకా సందేహం ఉంది.
తేనైవ పరమార్థార్థం త్వయి చేతః ప్రధావతి
కాబట్టి పరమార్థాన్ని తెలుసుకోవాలనే ఆశతో నా మనస్సు మీవైపు పరుగెడుతోంది.
విష్ణోరంశో జగన్మోహనాశాయ సముపాగతః
విష్ణువు的一 భాగం లోకాన్ని మాయ చేయడానికి ఇక్కడికి వచ్చాడు.
ప్రత్యక్షతామనుగతస్తథైతద్భవతోచ్యతే
ప్రత్యక్షంగా అనుభవించిన తరువాత మీరు ఇదే చెబుతున్నారు.