పాలయామాస ధర్మేణ పితృబద్రఞ్జయన్ ప్రజాః
ఆయన ధర్మబద్ధంగా పాలించి, తన ప్రజలను తండ్రిలా సంతోషపరిచాడు.
సర్వదేవాత్మకం ధ్యాయన్నానాకర్మసు తన్మతిః
అన్ని దేవతల సారాన్ని ధ్యానిస్తూ, తన మనసు అనేక పనుల్లో నిమగ్నమయ్యేది.
ముక్త్వా రాజ్యం యయౌ విద్వాన్పులస్త్యపుహాశ్రమమ్
ఆ జ్ఞాని తన రాజ్యాన్ని వదిలి, పులస్త్యుని ఆశ్రమానికి వెళ్లాడు.
తత్రాసౌ తాపసో తాపసో భూత్వా విష్ణోరారాధనం మునే
అక్కడ తపస్సు చేసుకుంటూ, విష్ణువును భక్తితో ఆరాధించాడు, మునీశ్వరా.
నిత్యం ప్రాతః సమాప్లుత్య నిర్మలే ఽభలి నారద
ప్రతి ఉదయం, స్వచ్ఛమైన నీటిలో స్నానం చేసి, నారదా, తన కర్మలు ఆచరించేవాడు.
అథాశ్రమే సమాగత్య వాసుదేవం జగత్పతిమ్
ఆశ్రమానికి వచ్చి, జగత్పతియైన వాసుదేవుని ఆరాధించాడు.
ఫలైః పుష్పైంస్తథా పత్రైస్తులస్యాః స్వచ్ఛవారిభిః
ఫలాలు, పువ్వులు, తులసి ఆకులు, స్వచ్ఛమైన నీటితో ఆయన పూజ చేశాడు.
సచైకదా మహాభాగః స్నాత్వా ప్రాతః సమాహితః
ఒకసారి, మహాభాగుడా, ఉదయం స్నానం చేసి, మనస్సు ఏకాగ్రంగా పెట్టుకున్నాడు.
అథాజగామ తత్తీరం జలం పాతుం పిపాసితా
అప్పుడే, దాహంగా, ఆ నది తీరానికి వెళ్లి నీరు తాగడానికి ప్రయత్నించాడు.
తతః సమభవత్తత్ర పీతప్రాయే జలే తయా
అక్కడ, ఆమె నీరు తాగిపోతున్న సమయంలో, అకస్మాత్తుగా ఒక సంఘటన జరిగింది.
తతః సా సింహసన్నాదాదుత్ప్లుతా నిమ్నగాతటమ్
ఆమె సింహం గర్జనతో భయపడి, నది ఒడ్డుకు దూకింది.
తముహ్యమానం వేగేన వీచిమాలాపరిప్లుతమ్
అప్పుడు, అతను ప్రవాహంలో కొట్టుకుపోయి, అలల మధ్య మునిగిపోయాడు.
గర్భప్రచ్యుతిదుఃఖేన ప్రోత్తుఙ్గాక్రణేన చ
గర్భం పోయిన బాధతో, ఆమె శరీరం పైకి లేచింది.
హరిణీం తాం విలోక్యాథ విపన్నాం నృపతాపసః
ఆ హరిణిని దుఃఖంతో పడిపోయినదిగా చూసి, ఆ రాజర్షి మనసు కలత చెందాడు.
చకారానుదినం చాసౌ మృగపోతస్య వై నృపః
రాజు, రోజూ ఆ మృగశిశువును ప్రేమతో చూసుకుంటూ పెంచాడు.
చచారాశ్రమపర్యన్తం తృణాని గహనేషు సః
ఆయన ఆశ్రమ పరిసరాల్లో, అడవిలోని గడ్డిని వెతుకుతూ తిరిగేవాడు.
ప్రాతర్గత్వాదిదూరం చ సాయమాయాత్యథాశ్రమమ్
ఉదయం అతడు చాలా దూరంగా వెళ్లేవాడు, సాయంత్రం తిరిగి ఆశ్రమానికి వచ్చేవాడు.
తస్యతస్మిన్మృగే దూరసమీపపరివర్తిని
అక్కడ ఆ జింక కొన్నిసార్లు దగ్గరగా, మరికొన్నిసార్లు దూరంగా తిరిగేది.
విముక్తరాజ్యతనయః ప్రోజ్ఝితాశేషబాన్ధవః
తన రాజ్యం, కుమారులను వదిలి, బంధువులందరినీ విడిచిపెట్టినవాడు అతడు.
కిం వృకైభక్షితో వ్యాఘ్నైః కిం సింహేన నిపాతితః
ఆయనను ఏనాడైనా నక్కలు తినేశాయేమో? పులులు చంపేశాయేమో? లేక సింహం పడగొట్టిందేమో?
ప్రీతిప్రసన్నవదనః పార్శ్వస్థే చాభవన్మృగే
ఆయన ముఖం ఆనందంతో, ప్రేమతో మెరిసిపోతూ, ఆ జింక పక్కన ఉండేవాడు.
కాలేన గచ్ఛతా సో ఽథ కాలం చక్రే మహీపతిః
కాలం గడుస్తుండగా, ఆ రాజు తన ప్రాణాలు విడిచాడు.
మృగమేవ తదాద్రాక్షీత్త్యజన్ప్రాణానసావపి
ఆ సమయంలో, ఆ జింకను చూస్తూ, అతడూ తన ప్రాణాలు విడిచాడు.
జాతి స్మరత్వాదుద్విగ్నః సంసారస్య ద్విజోత్తమ
తన పూర్వజన్మను గుర్తు చేసుకోవడం వల్ల, అతడు ఈ లోకంలో బాధపడేవాడు, ద్విజశ్రేష్ఠా.
శుష్కైస్తృణైస్తథా పర్ణైః స కుర్వన్నాత్మపోషణమ్
అక్కడ, ఎండిపోయిన గడ్డి, ఆకులు తింటూ తనను తాను పోషించుకున్నాడు.
తత్ర చోత్సృష్టదేహో ఽసౌ జజ్ఞే జాతిస్మరో ద్విజః
అక్కడ, ఆ శరీరాన్ని వదిలి, పూర్వజన్మ జ్ఞానం కలిగిన ద్విజుడిగా పుట్టాడు.
సర్వవిజ్ఞాన సంపన్నః సర్వశాస్త్రార్థతత్త్వవిత్
అతనికి అన్ని రకాల జ్ఞానం ఉండేది, అన్ని శాస్త్రాల సారాన్ని తెలుసుకునేవాడు.
ఆత్మనోధిగతజ్ఞానాద్ద్వేవాదీని మహామునే
తన స్వంత అనుభవంతో జ్ఞానం పొందినవాడై, మహర్షీ, ఆది అంత్యాలను తెలిసినవాడు.
న పపాఠ గురుప్రోక్తం కృతోపనయనః శ్రుతమ్
ఉపనయనం జరిగినా, గురువు చెప్పిన విద్యను అతడు చదవలేదు.
ఉక్తో ఽపి బహుశః కిఞ్చిజ్జణ్డ వాక్యమభాషత
ఎన్ని సార్లు అడిగినా, అతడు కొద్దిపాటి మౌనంగా మాటలు మాత్రమే చెప్పేవాడు.