సంజహార కులం స్వం యస్తం శ్రీకృష్ణప్యహం భజే
తన వంశాన్ని త్యజించిన శ్రీకృష్ణుని నేను భజిస్తున్నాను.
పశ్యన్తి నిర్మలం శుద్ధం తమీశానం భజామ్యహమ్
నిర్మలమైన, పవిత్రమైన పరమేశ్వరుని దర్శించే వారికి నేను ఆ ప్రభువును భజిస్తున్నాను.
స్థాపయామాస యో ధర్మం కృతాదౌ తన్నమామ్యహమ్
యుగాది సమయంలో ధర్మాన్ని స్థాపించిన ఆయనకు నేను నమస్కరిస్తున్నాను.
న శక్యం తేన సంఖ్యాతుం కోట్యబ్దైరపి తం భజే
కోటీ యుగాలు గడిచినా ఆయనను లెక్కించలేరు; ఆయనను నేను భజిస్తున్నాను.
దేవాసురాశ్చ మనవః కథం తం శ్రుల్లకో భజే
దేవతలు, అసురులు, మనువులు కూడా ఆయనను ఎలా భజించగలరు? నేను అల్పుడైనవాడిని అయినా ఆయనను భజిస్తున్నాను.
పవిత్రతాం ప్రపద్యన్తే త కథం స్తౌమి చాల్పధీః
పవిత్రతను పొందినవారు ఆయనను స్తుతిస్తారు; నేను తక్కువ బుద్ధి కలవాడిని, ఆయనను ఎలా స్తుతించగలను?
పాపినస్తు విశుద్ధాః స్యుః శద్ధా మోక్షమవాన్పుయుః
పాపులు కూడా పవిత్రులవుతారు; విశ్వాసం వల్ల మోక్షం, పవిత్రత లభిస్తాయి.
పశ్యన్తి యం జ్ఞానరుపం తమస్మి శరణం గతః
జ్ఞాన స్వరూపుడైన ఆయనను దర్శించే వారికి నేను శరణు వెళ్లాను.
తమాదిదేవమజరం జ్ఞానరుపం భజామ్యహమ్
ఆ ఆదిదేవుడు, వయస్సు లేని జ్ఞాన స్వరూపుడైన ఆయనను నేను భజిస్తున్నాను.
సహస్రశీర్షకం దేవం వన్దే భావాత్మకం హరిమ్
సహస్రముఖాలుగల దేవుడు, భావస్వరూపుడైన హరిని నేను వందిస్తున్నాను.
దశాఙ్గులం యో ఽత్స్యతిష్టత్తమీశమజరం భదే
పది వేలి పరిమాణంలో నిలిచిన వయస్సు లేని ప్రభువును నేను భజిస్తున్నాను.
గుహ్యాద్గుహ్యతమం దేవం ప్రణమామి పునః పునః
రహస్యాలలో అత్యంత రహస్యమైన దేవుని నేను మళ్లీ మళ్లీ నమస్కరిస్తున్నాను.
స్వపదం యో దదాతీశస్తం వన్దే పురుషోత్తమమ్
తన స్వస్థానాన్ని ప్రసాదించే పురుషోత్తముని నేను వందిస్తున్నాను.
మునీశ్వరా నారదసంయుతాస్తు సనన్దనాద్యాః ప్రపుదం ప్రజగ్ముః
మహర్షులు, నారదుడు, సనందనుడు మొదలైన వారు ఆయన స్థలాన్ని పొందారు.
సర్వపాపవిశుద్ధాత్మా విష్ణులోకం స గచ్ఛతి
అన్ని పాపాల నుండి శుద్ధమైన మనసు కలవాడు విష్ణు లోకాన్ని పొందుతాడు.
తన్మమాఖ్యాహి సనక సర్వజ్ఞో ఽస్తి యతో భవాన్
సనకా, నీవు అన్నింటిని తెలిసినవాడవు కాబట్టి, దీనిని నాకు చెప్పు.
తేనేదమఖిలం వ్యాత్పం జగత్స్థావరజఙ్గమమ్
ఆయన వల్ల ఈ మొత్తం జగత్తు—చలించని దానీ, కదిలే దానీ—అంతా నిండిపోయింది.
గుణభేదమధిష్ఠాయ మూర్త్తిత్రికమవాసృజత్
ఆయన గుణాల భేదాన్ని ఆధారంగా చేసుకుని మూడు రూపాలను సృష్టించాడు.
మధ్యేరుద్రాఖ్యమీథానం జగదన్తకరం మునే
మధ్యలో ఉన్న రుద్రుని స్థానం, మునీశ్వరా, ఈ లోకానికి అంతం కలిగించేది.
కేచిద్విష్ణుం సదా సత్యం బ్రహ్మాణం కేచిదూచిరే
కొంతమంది విష్ణువే సత్యమని ఎప్పుడూ చెబుతారు, మరికొందరు బ్రహ్మనే అంటారు.
భావాభావస్వరుపా సా విద్యావిద్యేతి గీయతే
ఏది ఉండటానికి, ఉండకపోవటానికి మూలంగా ఉందో, దానినే జ్ఞానం, అజ్ఞానం అని పాడుతారు.
తదా హ్యవిద్యా సంసిద్ధా భవేద్దుఃఖస్య సాధనమ్
అప్పుడు, అజ్ఞానం పూర్తిగా ఏర్పడినప్పుడు అది బాధలకు కారణమవుతుంది.
సర్వైకభావనా బుద్ధిః సా విద్యేత్యభిధీయతే
అన్ని ఒకటే అనే భావనలో లీనమైన బుద్ధినే జ్ఞానం అంటారు.
అభేదబుద్ధ్యా దృష్టా చేత్సంసారక్షయకారిణీ
ఏదైనా భేదం లేని బుద్ధితో చూస్తే, అది సంసారానికి అంతం తెస్తుంది.
యస్మాద్భిన్నమిదం సర్వం యచ్చేఙ్గేద్యచ్చనేఙ్గతి
ఈ లోకంలో కదిలేది, కదలని దానీ అన్నీ వేరువేరుగా ఉన్నాయి.
అవిద్యోపాధియోగేనతథేదమఖిలం జగత్
అజ్ఞానం అనే ఆవరణం వల్లే ఈ మొత్తం జగత్తు ఇలా కనిపిస్తోంది.
దాహశక్తిర్యథాఙ్గారే స్వాశ్రయం వ్యాప్య తిష్టతి
ఎలా అంగారంలో కాల్చే శక్తి దాని అంతట అదే వ్యాపించి ఉంటుందో,
భారతీత్యపరే చైనాం గిరిజేత్యమ్బికేతి చ
కొంతమంది ఆమెను భారతి అంటారు, మరికొందరు గిరిజ, అంబిక అని కూడా పిలుస్తారు.
కౌమారీ వైష్ణవీ చేతి వారాహ్యేన్ద్రీ చ శామ్భవీ
ఆమెను కౌమారి, వైష్ణవి, వారాహి, ఇంద్రి, శాంభవి అని కూడా అంటారు.
ప్రకృతిశ్చ పరా చేతి వదన్తి పరమర్షస్యః
మహర్షులు ఆమెను ప్రకృతి, పరాశక్తి అని కూడా అంటారు.