భజ సర్వాత్మనా విప్ర యది ముక్తిమభీప్ససి
విప్రా! మోక్షాన్ని కోరుకుంటే, నీ హృదయంతో పరమాత్మను భజించు.
రాక్షసాశ్చ న చేక్షన్తే నరం విష్ణుపరాయణమ్
విష్ణువుకు శరణాగతుడైన మనిషిని రాక్షసులు కూడా చూడరు.
శ్రేయాంసి తస్య సిధ్యన్తి భక్తిమన్తో ఽధికాస్తతః
భక్తితో నిండినవారికి శ్రేయస్సులు సిద్ధిస్తాయి. అందుకే భక్తులు మిగతావారికంటే గొప్పవారు.
తౌ కరౌ లఫలౌ జ్ఞేయౌ విష్ణుపూజాపరౌ తు యౌ
విష్ణువు పూజలో నిమగ్నమైన రెండు చేతులు ఫలదాయకమైనవిగా భావించాలి.
సా జిహ్వా ప్రోచ్యతే సద్భిర్హరినామపరా తు యా
హరి నామస్మరణలో నిమగ్నమైన నాలుకను మంచి వారు పవిత్రమైనదిగా అంటారు.
తత్త్వం గురుసమం నారిత నత దేవః కేశవాత్పరః
గురువు సమానమైన నిజం లేదు; కేశవుని కన్నా గొప్ప దేవుడు లేడు.
అసారే ఽస్మింస్త సంసారే సత్యం హరిసమర్చనమ్
ఈ స్థిరతలేని లోకంలో నిజంగా హరి ఆరాధన మాత్రమే సత్యం.
హరిభక్తికుటారేణ చ్ఛిత్త్వాత్యన్తసుఖీ భవ
హరి భక్తి అనే గొడ్డలితో బంధాలను తెంచుకొని పరమానందాన్ని పొందు.
తే శ్రోత్రే తత్కథాసారపూరితే లోకవన్దితే
హరి కథల సారంతో నిండిన చెవులు లోకంలో అందరికి గౌరవప్రదమైనవిగా ఉంటాయి.
ఆకాశమధ్యగం దేవం భజ నారద సంతతమ్
నారదా, ఆకాశ మధ్యలో ఉన్న దేవుని ఎప్పుడూ భజించు.
నిర్దేష్టుం మునిశార్దూల ద్రష్టుం వాప్యకృతాత్మభిః
మునిశార్దూలా, whose మనస్సు శుద్ధి కానివారు ఆ దేవునిని చూడలేరు, వివరించలేరు.
జాగ్రదిత్యుచ్యతే సద్భిరన్తర్యామీ సనాతనః
శాశ్వతమైన అంతర్యామిని జాగ్రత్తగా ఉన్నవాడిగా మేధావులు అంటారు.
స్వపన్నిచ్యుచ్యతే హ్యాత్మా యదా స్వాపవివర్జితః
ఆత్మ నిద్ర లేని స్థితిలో ఉన్నప్పుడు అది స్వప్నావస్థలో ఉందని అంటారు.
అస్వరుపో యదాత్మాసౌ పుణ్యాపుణ్యవివర్జితః
ఆత్మ తన స్వరూపాన్ని విడిచిపెట్టి పుణ్యపాపాల నుంచి విముక్తమైనప్పుడు—
పరబ్రహ్మమయో దేవః సుషుత్ప ఇతి గీయతే
అప్పుడు పరబ్రహ్మమయుడైన దేవుడు సుషుప్తి స్థితిగా పిలవబడతాడు.
విద్యుద్విలోలం విప్రేన్ద్ర భఘజ తస్మాజ్జనార్దనమ్
బ్రాహ్మణులలో శ్రేష్ఠుడా, మెరుపులా కదిలే జనార్దనుని భజించు.
వర్తతే యస్య తస్యైవ తుష్యతే జగతాం పతిః
ఎవరిలో ఆయన నివసిస్తాడో, ఆ వ్యక్తితోనే లోకాధిపతి సంతుష్టుడవుతాడు.
తస్య తుష్టో జగన్నాథో మధుకైటభమర్ద్దనః
మధు, కైటభులను సంహరించిన జగన్నాథుడు ఆ వ్యక్తితో సంతోషంగా ఉంటాడు.
సత్సఙ్గో నిరహం కారస్తస్య ప్రీతో రమాపతిః
సత్సంగతితో, అహంకారం లేకుండా ఉన్నవారిపై లక్ష్మీపతి ప్రసన్నుడవుతాడు.
కరోతి సతతం యస్తు తస్య ప్రీతో హ్యధోక్షజః
ఎవరైతే ఎప్పుడూ ఇలానే ప్రవర్తిస్తారో, వారిపై అధోక్షజుడు సంతోషంగా ఉంటాడు.
తస్యాస్తుష్టో జగన్నాథో దదాతి స్వపదం మునే
ఆ జగత్తునాధుడు ఆమెపై సంతోషపడి తన నివాసాన్ని ఆమెకు అనుగ్రహిస్తాడు, మునీంద్రా.
దేవపూజాపరాశ్చైవ తేషాం తుష్యతి కేశవః
దేవతల పూజలో నిమగ్నమైనవారిపై కేశవుడు సంతోషిస్తాడు.
మా కురుష్వ హ్యహఙ్కారం విద్యుల్లోలశ్రియా వృథా
విద్యుత్లా చంచలమైన ఐశ్వర్యాన్ని చూసి వృథాగా అహంకారం పెంచుకోకు.
రాజాదిభిర్ధనం బాధ్యం సమ్పదః క్షణభఙ్గురాః
రాజులు మొదలైనవారు ధనాన్ని హరించగలరు; సంపదలు క్షణంలో నశించిపోతాయి.
హతం చ భోజనాద్యైశ్చ కియదాయుః సమాహృతమ్
భోజనం మొదలైన అనుభవాలతో మన ఆయుష్ ఎంత తగ్గిపోతుందో చూడు.
కియద్విషయభోగైశ్చ కదా ధర్మాన్కరిష్యతి
విషయసుఖాల్లో ఎంత కాలం గడిపేస్తాం? ధర్మకార్యాలు ఎప్పుడు చేస్తాం?
వయస్యేవ తతో ధర్మాన్కురు త్వమనహఙ్కృతః
కాబట్టి, యవ్వనంలో అహంకారం లేకుండా ధర్మకార్యాలు చేయు.
వరుర్వినాశనిలయమాపదాం పరమం పదమ్
అపాయాలు, వినాశనానికి ఆశ్రయం కలిగించే స్థానం పరమపదమే.
కిమర్థం శాశ్వతధియా కుర్యాత్పాపం నరో వృథా
శాశ్వతమని భావించి మనిషి వృథాగా పాపం ఎందుకు చేయాలి?
విశ్వాసో నాత్ర కర్త్తవ్యో నిశ్చితం మృత్యుసంకులే
ఈ మరణభయంతో కూడిన లోకంలో నమ్మకం పెట్టుకోవడం సరికాదు.