శ్రీవత్సవక్షసం దేవం సురాసురనమస్కృతమ్
శ్రీవత్సం ఉన్న ఛాతితో, దేవతలు మరియు అసురులు పూజించే ఆ దేవుని.
ధ్యాయేదాత్మానమవ్యక్తం పరాత్పరతరం విభుమట్
అప్రకటితమైన, పరమమైన, అన్నింటికన్నా ఉన్నతమైన, అన్నింటిలో వ్యాపించిన ఆత్మను ధ్యానం చేయాలి.
ధ్యానం కృత్వా ముహుర్త్తం వా పరం మోక్షం లభేన్నరః
ఒక క్షణమైనా ధ్యానం చేసినవాడు, పరమ మోక్షాన్ని పొందుతాడు.
ధ్యానాత్ప్రసీదతి హరిద్ధర్యానాత్సర్వార్థసాధనమ్
ధ్యానం వల్ల హరి సంతోషిస్తాడు; ధారణ వల్ల అన్ని కార్యాలు సిద్ధిస్తాయి.
తేన ధ్యానేన తుష్టాత్మా హరిర్మోక్షం దదాతి వై
ఆ ధ్యానంతో మనసు తృప్తిపడినప్పుడు, హరి నిజంగా మోక్షాన్ని ప్రసాదిస్తాడు.
ధ్యానం ధ్యేయం ధ్యాతృభావం యథా నశ్యతి నిర్భరమ్
ధ్యానం, ధ్యేయం, ధ్యాత అనే భావం పూర్తిగా లయమయ్యే సమయంలో,
భవేన్నిరన్తరం ధ్యానాదభేదప్రతిపాదనమ్
నిరంతర ధ్యానంతో, ఏకత్వ జ్ఞానం కలుగుతుంది.
నిర్వాతదీపవత్సంస్థః సమాధిరభిధీయతే
గాలి తాకని దీపంలా స్థిరంగా ఉండే స్థితిని సమాధి అంటారు.
న జిఘ్రతి న స్పృశతి న కిఞ్చద్వక్తి సత్తమ
అతడు ఏదీ వాసన పూయడు, తాకడు, ఏమీ మాట్లాడడు, ఓ ఉత్తముడా.
సర్వోపాధివినిర్ముక్తో యోగినాం భాత్యచఞ్చలః
అన్ని ఆపాదధర్మాల నుండి విముక్తుడై, యోగి అచంచలంగా ప్రకాశిస్తాడు.
విభాత్యజ్ఞాననాశే తు యథాపూర్వం వ్యవస్థితమ్
అజ్ఞానం పోయిన తర్వాత, అది మునుపటిలాగే స్థిరంగా కనిపిస్తుంది.
తన్నాశే నిర్మలం బ్రహ్మ ప్రకాశయతి పణ్డితం
అది నశించినప్పుడు, నిర్మలమైన బ్రహ్మ జ్ఞానులకు తాను తానే వెలుగుతుంది.
సర్వేషామేవ భూతానామన్తర్యామితయా స్థితమ్
ప్రతి జీవిలో అంతర్యామిగా ఉండే వాడు.
పశ్యన్తి యజ్జ్ఞానవిదాం వరిష్టాః పరాత్పరస్మాత్పరమం పవిత్రమ్
జ్ఞానులలో శ్రేష్ఠులు, పరమపవిత్రమైన, పరమాత్మను దర్శిస్తారు.
పురాణపురుషో ఽనాదిః శబ్దబ్రహ్మేతి గీయతే
పురాతనుడు, ఆదికర్త అయిన పరమాత్మను శబ్దబ్రహ్మంగా పూజిస్తారు.
ఆనన్దం నిర్మలశాన్తం పరం బ్రహ్మేతి గీయతే
ఆయన ఆనందమూర్తి, నిర్మలుడు, శాంతస్వరూపి, పరబ్రహ్మమని పిలుస్తారు.
అవికారమజం శుద్ధం పరం బ్రహ్మేతి గీయతే
ఆయన మార్పు లేని వాడు, జన్మించని వాడు, శుద్ధుడు, పరబ్రహ్మమని పిలుస్తారు.
సంసారతాపతత్పానాం సుధావృష్టిసమం నృణామ్
సంసార బాధలతో బాధపడే వారికి అది అమృత వర్షంలా అనుభూతి కలిగిస్తుంది.
నాదరుపమనౌపమ్యమర్ద్ధమాత్రోపరిస్థితమ్
అది శబ్ద స్వరూపమైనది, దానికి సమానమైనది లేదు, అర్ధమాత్రకు పైగా స్థితమై ఉంది.
మకారం రుద్రరుపం స్యాదర్ధ్దమాత్రం పరాత్మకమ్
'మ' అనే అక్షరం రుద్ర స్వరూపం, అర్ధమాత్ర పరమాత్మ తత్వాన్ని సూచిస్తుంది.
తేషాం సముచ్చయం విప్ర పరబ్రహ్మప్రబోధకమ్
విప్రా! వీటి కలయిక పరబ్రహ్మాన్ని గ్రహించడానికి దారి చూపుతుంది.
వాచ్యవాచకసంబన్ధో హ్యుపచారాత్తయోర్ద్విజా
ద్విజా! వాటి మధ్య వాచ్యవాచక సంబంధం ఉపమానంగా భావించాలి.
తదభ్యాసేన సంయుక్తాః పరం మోక్షం లభన్తి చ
దాని సాధనతో ఏకమై ఉన్నవారు పరమ మోక్షాన్ని పొందుతారు.
కోటిసూర్యసమం తేజో ధ్యాయేదాత్మని నిర్మలమ్
పది మిలియన్ సూర్యుల్లా నిర్మలమైన తేజస్సును తనలో ధ్యానం చేయాలి.
యద్యత్పాపహరం వస్తు తత్తద్వా చిన్తయేద్ధృది
ఏది పాపాన్ని తొలగిస్తుందో, అదే మనసులో ధ్యానం చేయాలి.
ఏతద్విదిత్వా యోగీన్ద్రో లభతే మోక్షముత్తమమ్
ఇది తెలుసుకున్న యోగీశ్వరుడు ఉత్తమ మోక్షాన్ని పొందుతాడు.
స సర్వపాపనిర్ముక్తో హరిసాలోక్యమాన్పుయాత్
అతడు అన్ని పాపాల నుండి విముక్తుడై, హరిలోకాన్ని పొందుతాడు.
ఇదానీమపి సర్వజ్ఞ యత్పృచ్ఛామి తదుచ్యతామ్
ఇప్పుడు, సర్వజ్ఞుడా! నేను అడిగేది దయచేసి చెప్పు.
యస్య తుష్యతి సర్వేశస్తస్య భక్తిశ్చ శాశ్వతమ్
ఎవరిని సర్వేశ్వరుడు సంతోషపరచుకుంటాడో, వారి భక్తి శాశ్వతంగా ఉంటుంది.
తన్మమాఖ్యాహి సర్వజ్ఞ మునే కారుణ్యవారిధే
సర్వజ్ఞుడా, కరుణాసముద్రుడా, ఆ విషయం నాకు వివరించు మునీశ్వరా.