తస్మాత్స్వాధ్యాయసంపన్నో లభేత్సర్వాన్మనోరథాన్
కాబట్టి, స్వాధ్యాయంలో నిమగ్నుడై ఉన్నవాడు తన కోరికలన్నింటినీ పొందగలడు.
సంతోషహీనః పురుషో న లభేచ్ఛర్మ కుత్రచిత్
సంతృప్తి లేని మనిషికి ఎక్కడా ఆనందం దొరకదు.
ఇతో ఽధికం కదా లప్స్య ఇతి కామస్తు వర్ద్ధతే
‘ఇదికంటే ఎక్కువ ఎప్పుడు పొందుతాను?’ అనే ఆలోచన వల్ల కోరికలు పెరుగుతూనే ఉంటాయి.
యదృచ్ఛాలాభసంతుష్టో భవేద్ధర్మపరాయణః
ఏది దొరికితే దానితో సంతృప్తిగా ఉండేవాడు ధర్మంలో నిబద్ధుడవుతాడు.
మృజ్జలాభ్యాం బహిః శుద్ధిర్భావశుద్ధిస్తథాన్తరమ్
బయటి శుద్ధి మట్టి, నీటితో కడిగితే వస్తుంది; మనస్సు శుద్ధి అంతర్గతంగా కలుగుతుంది.
న ఫలన్తి మునీశ్రేష్ఠ భస్మని న్యస్తహవ్యవత్
మహర్షులలో శ్రేష్ఠుడా, బూడిద మీద పెట్టిన హవిస్సులు ఫలం ఇవ్వవు.
తస్మాద్రాగాదికం సర్వం పరిత్యజ్య సుఖీ భవేత్
అందువల్ల, అన్ని రకాల మమకారాన్ని వదిలిపెడితే మనిషి సుఖంగా ఉంటాడు.
కృతశౌచో ఽపి దుష్టాత్మా చణ్డాలసదృశః స్మృతః
శుద్ధి చేసుకున్నా, చెడ్డ మనసున్నవాడు చండాలుడితో సమానంగా భావించబడతాడు.
తమేవ దైవతం హౄన్తి నరకం చ ప్రపద్యతే
అతడు అదే అపవిత్రతను దైవంగా భావించి, నరకంలో పడతాడు.
అలఙ్కృతః సురాభాణ్డ ఇవ శాన్తిం న గచ్ఛతి
అలంకరించుకున్నా, మద్యం పాత్రలా, అతడికి శాంతి కలగదు.
న తాన్పుంనతి తీర్థాని సురాభాణ్డమివాపగా
పవిత్ర క్షేత్రాలు అలాంటి వారిని శుద్ధి చేయవు; మద్యం పాత్రను నది శుద్ధి చేయనట్లే.
జానీయాత్తం మునిశ్రేష్ఠ మహాపాతకినాం వరమ్
మహర్షులలో శ్రేష్ఠుడా, అతడిని మహాపాతకులకన్నా చెడ్డవాడిగా తెలుసుకో.
కుర్వన్తి తత్ఫలం విద్యాదక్షయం సుఖదాయకమ్
వారి క్రియలు నశించని, బాధను కలిగించే ఫలితాన్ని ఇస్తాయని తెలుసుకో.
హరిభక్తిర్దృఢా యస్య హరిపూజేతి గీయతే
హరిభక్తి దృఢంగా ఉన్నవాడే హరిని పూజించేవాడని చెప్పబడుతుంది.
ఏభిర్విశుద్ధమనసాం మోక్షం హస్తగతం విదుః
ఈ విధంగా whose మనస్సు శుద్ధి అయినవారికి మోక్షం అందుబాటులోనే ఉందని భావిస్తారు.
అభ్యసేదాసనంసమ్యగ్యోగసాధనముత్తమమ్
యోగ సాధనలో అత్యుత్తమమైన ఆసనాన్ని సరిగ్గా అభ్యసించాలి.
కౌర్మంవజ్రాసనం చైవ వారాహం మృగచైలికమ్
అవి కూర్మాసనం, వజ్రాసనం, వారాహాసనం, మృగచర్మాసనం.
వార్షభం నాగమాత్స్యే చ వైయాన్ఘం చార్ద్ధచన్ద్రకమ్
అలాగే వృషభాసనం, నాగాసనం, మత్స్యాసనం, వైయాఘ్రాసనం, అర్ధచంద్రాసనం కూడా ఉన్నాయి.
మాకరం త్రైపథం కాష్ఠం స్థాణుం వైకర్ణికం తథా
మకరాసనం, త్రైపథాసనం, కలపతో చేసిన ఆసనం, స్థాణువాసనం, వైకర్ణికాసనం కూడా ఉన్నాయి.
త్రింశత్సంఖ్యాన్యాసనాని మునీన్ద్రైః కథితాని వై
మహర్షులు మొత్తం ముప్పై రకాల ఆసనాలను వివరించారు.
ఉపాసకో జయేత్ప్రాణాన్ద్వన్ద్వాతీతో విమత్సరః
ఉపాసకుడు ప్రాణాలను జయించి, ద్వంద్వాలను దాటి, అసూయ లేకుండా ఉండాలి.
అభ్యాసేన జయేత్ప్రాణాన్నిఃశబ్దే జనవర్జితే
అభ్యాసంతో, నిశ్శబ్దంగా, జనసమూహం లేని చోట ప్రాణాలను నియంత్రించాలి.
ప్రాణాయామ ఇతి ప్రోక్తో ద్వివిధః స ప్రకీర్త్తితః
దీనిని ప్రాణాయామం అంటారు; ఇది రెండు విధాలుగా చెప్పబడింది.
జయధ్యానం వినాగర్భః సగర్భస్తత్సమన్వితః
ధ్యానం లేకుండా చేస్తే అది అగర్భం, ధ్యానంతో చేస్తే అది సగర్భం అంటారు.
ఏవం చతుర్విధః ప్రోక్తః ప్రాణాయామో మనీషిభిః
ఇలా ప్రాణాయామాన్ని మేధావులు నాలుగు విధాలుగా చెప్పారు.
సూర్యదైవతకా చైవ పితృయోనిరితి శ్రుతా
అవి సూర్యదేవత, పితృయోని మొదలైనవిగా ప్రసిద్ధి చెందాయి.
తత్రాధిదైవత చన్ద్రం జానీహి మునిసత్తమం
వాటిలో, చంద్రుడే అధిదేవత అని తెలుసుకో, మునిశ్రేష్ఠ.
అతిసూక్ష్మా గుహ్యతమా జ్ఞేయా సా బ్రహ్మదైవతా
అత్యంత సూక్ష్మమైన, రహస్యమైనది బ్రహ్మదేవతగా తెలుసుకోవాలి.
పూరయేద్దక్షిణేనైవ పూరణాత్పూరకః స్మృతః
కుడి నాసిక ద్వారా శ్వాసను నింపాలి; ఈ నింపడాన్ని పూరకము అంటారు.
సంపూర్ణకుంభవత్తిష్టేత్కుమ్భకః స హి విశ్రుతః
పూర్తిగా నింపిన కుండలా ఉండాలి; దీనిని కుంభకము అంటారు.