అహింసా కథితా సద్భిర్యోగసిద్ధిప్రదాయినీ
సద్బుద్ధిగలవారు ప్రశంసించే అహింస యోగసిద్ధిని ఇస్తుంది.
సత్యం ప్రాహుర్మునిశ్రేష్ఠ అస్తేయం శృణు సామ్ప్రతమ్
సత్యాన్ని మునిశ్రేష్ఠా అని పలుకుతారు; ఇప్పుడు అస్తేయం గురించి విను.
స్తేయమిత్యుచ్యతే సద్భిరస్తేయం తద్విపర్యయమ్
ఇతరులది దొంగిలించడం దొంగతనమని జ్ఞానులు చెబుతారు. దొంగతనం చేయకపోవడమే దానికి విరుద్ధం.
బ్రహ్మచర్యపరిత్యాగాజ్జ్ఞానవానపి పాతకీ
బ్రహ్మచర్యాన్ని వదిలిపెట్టినవాడు ఎంత జ్ఞానవంతుడైనా పాపి అవుతాడు.
స చణ్డాలసమో జ్ఞేయః సర్వవర్ణబహిష్కృతః
అటువంటి వాడిని చండాలునితో సమానంగా, అన్ని వర్ణాల నుండి బహిష్కృతుడిగా భావించాలి.
తత్సంభాషణమాత్రేణ బ్రహ్మహత్యా భవేన్నృణామ్
అటువంటి వాడితో మాట్లాడిన కేవలం మాటలకే బ్రహ్మహత్య పాపం కలుగుతుంది.
తత్సంగసంగినాం సంగాన్మహాపాతకదోషభాక్
అటువంటి వాడితో మమకారం ఉన్నవారితో స్నేహం చేసినవారికీ మహాపాతకానికి దోషం కలుగుతుంది.
అపరిగ్రహ ఇత్యుక్తో యోగసంసిద్ధికారకః
భిక్షలు, బహుమతులు తీసుకోకపోవడాన్ని అపరిగ్రహం అంటారు. ఇది యోగసిద్ధికి దారి తీస్తుంది.
క్రోధమాహుర్ధర్మవిదో హ్యక్రోధస్తద్విపర్యయః
ధర్మాన్ని తెలిసినవారు కోపాన్ని దోషంగా, కోపం లేకపోవడాన్ని దానికి విరుద్ధంగా చెబుతారు.
అసూయా కీర్తితా సద్భిస్తత్త్యాగో హ్యనసూయతా
ఇర్ష్యను జ్ఞానులు దోషంగా పేర్కొంటారు. దాన్ని వదిలిపెట్టడమే అనసూయత.
నియమానపి వక్ష్యామితుభ్యం తాఞ్ఛృణు నారద
ఇప్పుడు నేను నీకు నియమాలను కూడా వివరించబోతున్నాను. నారదా! వాటిని విను.
సంధ్యోపాసనముఖ్యాశ్చ నియమాః పరికీర్త్తితాః
సంధ్యావందనం మొదలైన నియమాలు ముఖ్యమైనవిగా చెప్పబడ్డాయి.
తపో నిగదితం సద్భిర్యోగసాధనముత్తమమ్
తపస్సు యోగసాధనకు అత్యుత్తమ మార్గమని జ్ఞానులు చెబుతారు.
అష్టాక్షరస్య మన్త్రస్య మహావాక్యచయస్య చ
అష్టాక్షర మంత్రానికి, మహావాక్యాల సమాహారానికి—
స్వాధ్యాయం యస్త్యజేన్మూఢస్తస్య యోగో న సిధ్యతి
తనంతట తానే పఠించడాన్ని మూర్ఖుడు వదిలిపెడితే అతనికి యోగసిద్ధి కలగదు.
స్వాధ్యాయైస్తోష్యమాణాశ్చ ప్రసీదన్తి హి దేవతాః
తనంతట తానే పఠించడంలో ఆనందపడేవారిపై దేవతలు సంతోషిస్తారు.
త్రివిధే ఽపి చ విప్రేన్ద్ర పూర్వాత్పూర్వాత్పరో వరః
మూడు రకాలలో, బ్రాహ్మణశ్రేష్ఠా! ఒక్కొక్కటి ముందున్నదానికంటే ఉత్తమం.
జపస్తు వాచికః ప్రోక్తః సర్వయజ్ఞఫలప్రదః
పదజాలంగా జపించడం వాచిక జపమని అంటారు. ఇది అన్ని యజ్ఞఫలాలను ఇస్తుంది.
స తూపాంశుర్జపః ప్రోక్తః పూర్వస్మాద్ద్విగుణో ఽధికః
కాస్త మృదువుగా జపించడాన్ని ఉపాంశు జపమని అంటారు. ఇది ముందు చెప్పినదానికంటే రెండింతలు ఫలం ఇస్తుంది.
స జపోమానసః ప్రోక్తో యోగసిద్ధిప్రదాయకః
మనసులో జపించడాన్ని మానసిక జపమని అంటారు. ఇది యోగసిద్ధిని ప్రసాదిస్తుంది.
తస్మాత్స్వాధ్యాయసంపన్నో లభేత్సర్వాన్మనోరథాన్
కాబట్టి, స్వాధ్యాయంలో నిమగ్నుడై ఉన్నవాడు తన కోరికలన్నింటినీ పొందగలడు.
సంతోషహీనః పురుషో న లభేచ్ఛర్మ కుత్రచిత్
సంతృప్తి లేని మనిషికి ఎక్కడా ఆనందం దొరకదు.
ఇతో ఽధికం కదా లప్స్య ఇతి కామస్తు వర్ద్ధతే
‘ఇదికంటే ఎక్కువ ఎప్పుడు పొందుతాను?’ అనే ఆలోచన వల్ల కోరికలు పెరుగుతూనే ఉంటాయి.
యదృచ్ఛాలాభసంతుష్టో భవేద్ధర్మపరాయణః
ఏది దొరికితే దానితో సంతృప్తిగా ఉండేవాడు ధర్మంలో నిబద్ధుడవుతాడు.
మృజ్జలాభ్యాం బహిః శుద్ధిర్భావశుద్ధిస్తథాన్తరమ్
బయటి శుద్ధి మట్టి, నీటితో కడిగితే వస్తుంది; మనస్సు శుద్ధి అంతర్గతంగా కలుగుతుంది.
న ఫలన్తి మునీశ్రేష్ఠ భస్మని న్యస్తహవ్యవత్
మహర్షులలో శ్రేష్ఠుడా, బూడిద మీద పెట్టిన హవిస్సులు ఫలం ఇవ్వవు.
తస్మాద్రాగాదికం సర్వం పరిత్యజ్య సుఖీ భవేత్
అందువల్ల, అన్ని రకాల మమకారాన్ని వదిలిపెడితే మనిషి సుఖంగా ఉంటాడు.
కృతశౌచో ఽపి దుష్టాత్మా చణ్డాలసదృశః స్మృతః
శుద్ధి చేసుకున్నా, చెడ్డ మనసున్నవాడు చండాలుడితో సమానంగా భావించబడతాడు.
తమేవ దైవతం హౄన్తి నరకం చ ప్రపద్యతే
అతడు అదే అపవిత్రతను దైవంగా భావించి, నరకంలో పడతాడు.
అలఙ్కృతః సురాభాణ్డ ఇవ శాన్తిం న గచ్ఛతి
అలంకరించుకున్నా, మద్యం పాత్రలా, అతడికి శాంతి కలగదు.