భుజ్యమానేషు విప్రేషు కర్త్తా శ్రద్ధాపరాయణః
బ్రాహ్మణులు భోజనం చేస్తుండగా, శ్రద్ధతో కర్మకర్త
రక్షోఘ్నాన్వైష్ణవాంశ్చైవ పైతృకాంశ్చవిశేషతః
రక్షఘ్న, వైష్ణవ, ముఖ్యంగా పితృక శ్లోకాలను పఠించాలి.
త్రిమధు త్రిసుపర్ణం చ పావమానం యజూంషి చ
త్రిమధు, త్రిసుపర్ణ, పవమాన, యజుర్వేద మంత్రాలను
ఇతిహాసపురాణాని ధర్మశాస్త్రాణి చైవ హి
ఇతిహాసాలు, పురాణాలు, ధర్మశాస్త్రాలను కూడా పఠించాలి.
బ్రాహ్మణేషు చ భుక్తేషు వికిరం విక్షిపేత్తథా
బ్రాహ్మణులు భోజనం చేసిన తర్వాత, మిగిలిన అన్నాన్ని తగిన విధంగా చల్లాలి.
స్వయం చ పాదౌ ప్రక్షఘాల్య సమ్యగాచమ్య నారద
తాను కూడా పాదాలను బాగా కడిగి, శుద్ధిగా ఆచమనం చేయాలి, ఓ నారదా.
స్వస్తివా చనకం కుర్యాదక్షయ్యోదకమేవ చ
పరిచిన శెనగతో స్వస్తి కార్యాన్ని చేయాలి. అలాగే ఎప్పటికీ తరిగిపోని నీటిని కూడా సమర్పించాలి.
అచాలయిత్వా పాత్రం తు స్వస్తి కుర్వన్తి యే ద్విజాః
పాత్రను కదిలించకుండా స్వస్తి కార్యాన్ని చేసే ద్విజులు ఎంతో శుభం పొందుతారు.
దాతారో నో ఽభివర్ద్ధన్తామిత్యాద్యైః స్మృతిభాషితైః
‘దాతలు అభివృద్ధి చెందాలి’ వంటి స్మృతి వాక్యాలను చదువుతూ, తగిన విధంగా పూజను కొనసాగించాలి.
దద్యాచ్చ దక్షిణాం శక్త్యా తాంబూలం గన్ధసంయుతమ్
తన శక్తికి తగినట్లు, తాంబూలం మరియు సుగంధ ద్రవ్యాలతో కూడిన దక్షిణను ఇవ్వాలి.
వాజేవాజే ఇతి ఋచా పితౄన్దేవాన్విసర్జయేత్
‘వాజేవాజే’ అనే ఋక్సూక్తంతో పితృదేవతలను, దేవతలను సదాచారంగా పంపించాలి.
తథా స్వాధ్యాయమధ్వానం ప్రయత్నేన పరిత్యజేత్
అలాగే, స్వాధ్యాయాన్ని కూడా శ్రద్ధతో వదిలిపెట్టాలి.
ఆమశ్రాద్ధం ప్రకుర్వీత హేమ్నా వాస్తృశ్యభార్యకః
భార్యా, కుమారుడు లేని వారు బంగారంతో ఆమశ్రాద్ధాన్ని చేయాలి.
పైతృకేన తు సూక్తేన హోమం కుర్యాద్విచక్షణః
పండితుడు పితృసూక్తంతో హోమాన్ని నిర్వహించాలి.
స్నాత్వా చ విధివద్విప్ర కుర్యాద్వా తిలతపర్ణమ్
సరిగా స్నానం చేసి, నియమంగా నువ్వులు, ఆకులు సమర్పించాలి బ్రాహ్మణా.
దరిద్రో ఽహం మహాపాపీ వదన్నితి విచక్షణః
‘నేను దరిద్రుడిని, నేను గొప్ప పాపిని’ అని చెప్పే జ్ఞానివాడు—
తత్కులం నాశమాయాతి బ్రహ్మహత్యాం చ విన్దతి
ఆ కుటుంబం నాశనం అవుతుంది; బ్రాహ్మణహత్య పాపాన్ని పొందుతుంది.
న తేషాం సంతతిచ్ఛేదః సంపన్నాస్తే భవన్తి చ
వారికి వంశం నిలబడుతుంది; వారు ఐశ్వర్యవంతులు అవుతారు.
తస్మింస్తుష్టే జగన్నాథే సర్వాస్తుష్యన్తి దేవతాః
జగన్నాథుడు సంతుష్టుడైతే, అన్ని దేవతలు సంతోషిస్తారు.
యక్షాశ్చ సిద్ధా మనుజా హరిరేవ సనాతనః
యక్షులు, సిద్ధులు, మనుషులు, శాశ్వతుడు అయిన హరిదేవుడు కూడా సంతోషిస్తారు.
తస్మాద్దాతా చ భోక్తా చ సర్వం విష్ణుః సనాతనః
కాబట్టి, దాత కూడా, భోక్త కూడా, అన్నీ శాశ్వతుడు అయిన విష్ణువే.
సర్వం విష్ణుమయం జ్ఞేయం తస్మాదన్యన్న విద్యతే
ఈ సర్వం విష్ణుమయం అని తెలుసుకోవాలి; దీనికంటే వేరే ఏదీ లేదు.
అనౌపమ్యస్వభావశ్చ భగవాన్హవ్యకవ్యభుక్
దేవతలకు, పితృదేవతలకు హవిస్సు స్వీకరించే భగవంతుడు అపూర్వ స్వభావంతో ఉన్నవాడు.
కర్త్తా కారయితా చైవ సర్వం విష్ణుః సనాతనః
కార్యాన్ని చేసే వాడూ, చేయించేవాడూ, అన్నీ శాశ్వతుడు అయిన విష్ణువే.
కథితః కుర్వతామేవం పాపం సద్యో విలీయతే
ఈ విధంగా ఆచరించినప్పుడు పాపం వెంటనే నశిస్తుంది.
పితరస్తస్య తుష్యన్తి సంతతిశ్చైవ వర్ద్ధతే
అతని పితృదేవతలు సంతోషిస్తారు, అతని వంశం అభివృద్ధి చెందుతుంది.
శృణుష్వ తన్మునిశ్రేష్ఠ కర్మసిద్ధిర్యతో భవేత్
ఓ మునిశ్రేష్ఠా, కార్యసిద్ధి ఎలా కలుగుతుందో విను.
అనిర్ణీతాసు తిథిషు న కిఞ్చిత్ఫలతి ద్విజ
తిథులు ఖచ్చితంగా నిర్ణయించని రోజుల్లో ఏ కార్యానికీ ఫలం ఉండదు, ఓ ద్విజా.
అమావాస్యా తృతీయా చ హ్యుపవాసవ్రతాదిషు
అమావాస్య, తృతీయ తిథులు ఉపవాసాలు, వ్రతాలకు అనుకూలమైనవే.
నాగవిద్ధా తు యా షష్టీ శివవిద్ధా తు సత్పమీ
నాగ నక్షత్రంతో కూడిన షష్ఠి, శివ నక్షత్రంతో కూడిన సప్తమి తిథులు కూడా ఉన్నాయి.