జ్ఞానస్వరుపమమలం పరం జ్యోతిః సనాతనమ్
జ్ఞాన స్వరూపుడై, మలినతలేని వాడై, పరమమైన, శాశ్వతమైన జ్యోతిగా ఉండాలి.
నిర్గుణం పరమం ధ్యాయేదాత్మానం పరతః పరమ్
గుణాలకు అతీతమైన పరమాత్మను, అత్యున్నతమైన ఆత్మను ధ్యానం చేయాలి.
సహస్రశీర్షం దేవం చ సదా ధ్యాయేజ్జితేన్ద్రియః
ఇంద్రియాలను జయించిన వాడు, సహస్రశీర్షుడైన దేవుణ్ణి ఎప్పుడూ ధ్యానం చేయాలి.
స యాతి పరమానన్దం పరం జ్యోతిః సనాతనమ్
అతడు పరమానందాన్ని, పరమమైన శాశ్వత జ్యోతిని పొందుతాడు.
స యాతి పరమం స్థానం యత్ర గత్వా న శోచయతి
అతడు పరమమైన స్థితిని పొందుతాడు. అక్కడికి చేరినవాడు ఇక బాధపడడు.
నారాయణపరా యాన్తి తద్విష్ణః పరమం పదమ్
నారాయణుని భక్తులు ఆ విష్ణువు యొక్క పరమ పదాన్ని చేరుతారు.
యచ్ఛ్రుత్వా సర్వపాపేభ్యో ముచ్యతే నాత్ర సంశయః
ఇది వినినవాడు అన్ని పాపాల నుండి విముక్తి పొందుతాడు; ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు.
అధః శాయీ బ్రహ్మచారీ నిశి విప్రాన్నిమన్త్రయేత్
భూమిపై పడుకుని నిద్రించే బ్రహ్మచారి, రాత్రి సమయంలో బ్రాహ్మణులను ఆహ్వానించాలి.
రత్యోషధిపరాన్నాని శ్రాద్ధకర్త్తావివర్జయేత్
శ్రాద్ధం చేసేవాడు రాత్రి స్త్రీలు వండిన ఆహారాన్ని, ఔషధ పదార్థాలను తినకూడదు.
శ్రాద్ధకర్త్తా చ భోక్తా చ దివాస్వాపం చ వర్జయేత్
శ్రాద్ధం చేసేవాడు, భోజనం చేసేవాడు ఇద్దరూ పగలు నిద్రించకూడదు.
బ్రహ్మహత్యామవాన్పోతి నరకం చాపి గచ్ఛతి
బ్రాహ్మణ హత్య చేసినవాడు లేదా పతితుడు నరకానికి పోతాడు.
యథాస్వాచారనిరతం ప్రశాన్తం సత్కులోద్బగవమ్
సదాచారంలో నిష్ట కలిగి, శాంతంగా, మంచి కుటుంబంలో పుట్టినవాడై ఉండాలి.
త్రిమధుత్రిసుపర్ణజ్ఞం సర్వభూతదయాపరమ్
మూడు రకాల తేనె, మూడు రకాల అన్నం తెలిసినవాడై, అన్ని జీవుల పట్ల పరమ దయ కలిగి ఉండాలి.
వేదాన్తతత్త్వసంపన్నం సర్వలోకహితే రతమ్
వేదాంత తత్వాన్ని బాగా తెలుసుకుని, అన్ని లోకాల హితంలో నిమగ్నుడై ఉండాలి.
పరోపదేశనిరతం సచ్ఛాస్త్రకథనైస్తథా
ఇతరులకు ఉపదేశం చేయడంలో, సత్యమైన శాస్త్రాలను వివరించడంలో నిమగ్నుడై ఉండాలి.
శ్రాద్ధే వర్జ్యాన్మవక్ష్యామి శృణు తాన్ముసమాహితః
శ్రాద్ధంలో ఎవరు నివారించవలసినవారో నేను చెప్పబోతున్నాను; వాటిని శ్రద్ధగా విను.
కుష్టీ చ కునఖీ చైవ లంబకర్ణః క్షతవ్రతః
కుష్టురోగి, వికృతమైన నఖాలు ఉన్నవాడు, వేలాడే చెవులు ఉన్నవాడు, వ్రతాన్ని విడిచినవాడు—
కువాదీ పరిర్వత్తా చ తథా దేవలకః ఖలః
చెడు మాటలు చెప్పేవాడు, మాట మారినవాడు, దేవాలయ సేవకుడు, దుర్మార్గుడు—
అసచ్ఛాస్త్రాభినిరతః పరాన్ననిగతస్తథా
అసత్యమైన శాస్త్రాలలో నిష్ట కలిగినవాడు, ఇతరుల ఆహారం తినేవాడు—
కుణ్డశ్చ గోలకశ్చైవ హ్యయాజ్యానాం చ యాజకః
తల ముండించినవాడు, గుండ్రని తల ఉన్నవాడు, యజ్ఞానికి అర్హత లేని వారికి యజ్ఞం చేసే పురోహితుడు—
విష్ణుభక్తివిహీనశ్చ శివభక్తిపరాడ్ముఖః
విష్ణువు భక్తి లేని వాడు, శివుని భక్తికి దూరంగా ఉన్నవాడు—
స్మృతివిక్రయిణశ్చైవ మన్త్రవిక్రయిణస్తథా
స్మృతి గ్రంథాలను అమ్మేవాడు, మంత్రాలను అమ్మేవాడు—
వేదనిన్దాపరశ్చైవ గ్రామాపణ్యప్రదాహకః
వేదాలను దూషించడంలో మునిగిపోయినవాడు, గ్రామాల్లో లేదా మార్కెట్లలోని వస్తువులను ఇస్తున్నవాడు,
కూటయుక్తిరతశ్చైవ శ్రాద్ధే వర్జ్యాః ప్రయత్నతః
మోసపూరితమైన పనుల్లో నిమగ్నమైనవాడు — వీరిని శ్రాద్ధంలో ఎంతో జాగ్రత్తగా దూరంగా ఉంచాలి.
నిమన్త్రితో భవేద్విప్రో బ్రహ్మచారీ జితేన్ద్రియః
ఆహ్వానించబడిన బ్రాహ్మణుడు బ్రహ్మచారి అయి, ఇంద్రియాలను జయించుకున్నవాడై ఉండాలి.
నిమన్త్రయేద్ద్విజం ప్రాజ్ఞం దర్భపాణిర్జితేన్ద్రియః
దర్భ గడ్డి చేతిలో పట్టుకుని, ఇంద్రియాలను నియంత్రించుకున్న జ్ఞానవంతుడైన ద్విజుడిని ఆహ్వానించాలి.
శ్రాద్ధం సమాచరేద్విద్వాన్కాలే కుతపసంజ్ఞితే
పండితుడు శ్రాద్ధాన్ని కుతప అనే సమయాన చేయాలి.
స కాలః కుతపస్తత్ర పితౄణాం దత్తమక్షయమ్
ఆ సమయాన్ని కుతప అంటారు; అప్పుడిచ్చిన దానం పితృదేవతలకు శాశ్వతంగా ఉంటుంది.
తత్కాల ఏవ దాతవ్యం కవ్యం తస్మాద్ద్విజోత్తమైః
అందువల్ల, ఆ సమయానే ఉత్తమ ద్విజులకు బలులు సమర్పించాలి.
రాక్షసం తద్ధి విజ్ఞేయం పితౄణాం నోపతిష్టతి
ఆ సమయం రాక్షస సమయంగా భావించాలి; దానివల్ల పితృదేవతలకు ఫలం చేరదు.