పాషణ్డః స హి విజ్ఞేయః సర్వధర్మబహిష్కృతః
అతడు అన్ని ధర్మాలనుండి బహిష్కృతుడై, పాశండుడని తెలుసుకోవాలి.
స్త్రీణామమన్త్రతః కార్యా యథాకాలం యథావిధి
స్త్రీలకు మంత్రాలు లేకుండా, సమయానికి, నియమానుసారం కార్యాలు చేయాలి.
షష్టే వా సత్పమే వాపి అష్టమే వాపి కారయేత్
ఆ కార్యాన్ని ఆరో, ఏడో లేదా ఎనిమిదో సంవత్సరంలో చేయాలి.
కుర్య్యాచ్చ నాన్దీశ్రాద్ధం చ స్వస్తివాచనపూర్వకమ్
ముందుగా శుభవాక్యాలు పలికి, నాందీ శ్రాద్ధం కూడా చేయాలి.
అన్నేన కారయేద్యస్తు స చణ్డాల సమో భవేత్
కేవలం అన్నంతో ఆ కార్యాన్ని చేసేవాడు చండాలుడితో సమానమవుతాడు.
కుర్వీత నామనిర్ద్దేశం సూతకాన్తే యథావిధి
సూతకం ముగిసిన తర్వాత, నియమానుసారం నామకరణం చేయాలి.
న దద్యాన్నామ విప్రేన్ద తథా చ విషథమాక్షరమ్
ఓ బ్రాహ్మణశ్రేష్ఠా, దుష్టమైన లేదా అపశకునమైన అక్షరం పేరుగా పెట్టకూడదు.
సత్పమే చాష్టమే వాపి కుర్యాద్ గృహ్యోక్తమార్గతః
ఏడో లేదా ఎనిమిదో నెలలో, గృహ్యసూత్రంలో చెప్పిన విధంగా చేయాలి.
కర్తవ్యః పాదకృచ్ఛ్రో వై చౌలే త్వర్ద్ధం ప్రకల్పయేత్
పాద కృచ్చ్రము తప్పనిసరిగా చేయాలి; చౌళకర్మకు అర్ధాన్ని ఏర్పాటు చేయాలి.
ఆషోడశాబ్దపర్యన్తం గౌణం కాలముశన్తి చ
పదహారు సంవత్సరాల వరకు గౌణకాలంగా అనుమతించబడుతుంది.
ఆద్వావింశాబ్దపర్యన్తం కాలమాహుర్విపశ్చితః
విద్వాంసులు ఇరవై రెండు సంవత్సరాల వరకు కాలాన్ని అంటారు.
చతుర్వింశాబ్దపర్యన్తం గౌణమాహుర్మనీషిణః
పండితులు ఇరవై నాలుగు సంవత్సరాల వరకు గౌణకాలమని చెబుతారు.
సావిత్రీపతితం విద్యాత్తం తు నైవాలపేత్కదా
సావిత్రి మంత్రం పోయిందని తెలుసుకోవాలి; అప్పుడు దాన్ని ఎప్పుడూ జపించకూడదు.
సాంతపనద్వయం చైవ కృత్వా కర్మ సమాచరేత్
రెండు సాంతపన వ్రతాలు చేసి, ఆ తరువాత కర్మ చేయాలి.
ర్మౌఞ్జీ విప్రస్య విజ్ఞేయా ధనుర్జ్యా క్షత్త్రియస్య తు
బ్రాహ్మణునికి ముఞ్జ గడ్డి కట్టెను, క్షత్రియునికి విల్లుపోగు తాడును నిర్ణయించారు.
విప్రస్య చోక్తమైణేయం రౌరవం క్షత్రియస్య తు
బ్రాహ్మణునికి మైన కృష్ణమృగ చర్మాన్ని, క్షత్రియునికి రూరుమృగ చర్మాన్ని నిర్ణయించారు.
పాలాశం బ్రాహ్మణస్యోక్తం నృపస్యౌదుమ్బరం తథా
బ్రాహ్మణుడు పాలాశ వృక్షపు కఱ్ఱను, రాజుకు ఉదుంబర వృక్షపు కఱ్ఱను నియమించారు.
విప్రస్య కేశమానం స్యాదాలలాటం నృపస్య చ
బ్రాహ్మణుడు జుట్టును ఉంచుకోవాలి, రాజు నుదిటిపై గుర్తు వేసుకోవాలి.
తథా వాసాంసి వక్షఘ్యామి విప్రాదీనాం యథాక్రమమ్
అలాగే, బ్రాహ్మణులు మొదలైనవారు తమ తమ క్రమానుసారం వస్త్రాలను ఛాతీపై వేసుకోవాలి.
ఉపనీతో ద్విజో విప్ర పరిచర్యాపరో గురోః
ద్విజుడు ఉపనయనము చేసిన తరువాత తన గురువుని సేవించడంలో నిమగ్నుడై ఉండాలి, ఓ బ్రాహ్మణా.
ప్రాతః స్నాయీ భవేద్వర్ణీ సమిత్కుశఫలాదికాన్
తన వర్ణానికి చెందినవాడు ప్రతి ఉదయం స్నానం చేసి, సమిధలు, కుశ గడ్డి, పండ్లు మొదలైనవి తెచ్చుకోవాలి.
యజ్ఞోపవీతమజినం దణ్డం చ మునిసత్తమ
అతడు యజ్ఞోపవీతం, మృగచర్మం, దండం కలిగి ఉండాలి, ఓ మునిశ్రేష్ఠా.
వర్ణినో వర్త్తనం ప్రాహుర్భిక్షాన్నేనైవ కేవలమ్
వర్ణస్థుల జీవనం భిక్షగా పొందిన అన్నంతోనే సాగించాలి అని చెప్పారు.
భవత్పూర్వం బ్రాహ్మణస్య భవన్మధ్యం నృపస్య చ
మీ ముందుగా బ్రాహ్మణుడు, మీ సమక్షంలో రాజు ఉండాలి.
సాంయప్రాతర్వహ్నికార్యం యథాచారం జితేన్ద్రియః
ఇంద్రియాలను జయించినవాడు, సాయంత్రం మరియు ఉదయం కర్మలను సరిగ్గా చేయాలి.
అగ్నికార్యపరిత్యాగీ పతితః ప్రోచ్యతే బుధైః
యజ్ఞాగ్ని సేవను వదిలేసినవాడిని జ్ఞానులు పతితుడిగా అంటారు.
దేవతాభ్యర్చ్చనం కుర్యాచ్ఛుశ్రూషానుపదం గురోః
అతడు దేవతలను పూజించి, గురువుని నిరంతరం సేవించాలి.
ఆనీయానిన్ద్యవిప్రాణాం గృహాద్భిక్షాం జితేన్ద్రియః
ఇంద్రియాలను నియంత్రించినవాడు నిందలేని బ్రాహ్మణుల ఇళ్ల నుంచి భిక్ష తెచ్చుకోవాలి.
మధుస్త్రీమాంసలవణం తామ్బూలం దన్తధావనమ్
తేనె, మద్యం, మాంసం, ఉప్పు, తాంబూలం, దంతధావనం—
ఛాత్రఘపాదుక గన్ధాంశ్చ తథా మాల్యానులేపనమ్
ఛత్రం, ఘటము, పాదుకలు, సుగంధాలు, అలాగే పుష్పమాలలు, లేపనాలు—