మోహిన్యాం ప్రతిబుద్ధాయాం కరిష్యామో దివాకరే
మోహిని మేలుకొనినప్పుడు, ఓ సూర్యుడా, మనం చర్య తీసుకుంటాం.
తతో దేవ గణాః సర్వే శతక్రతుపురోగమాః
ఆ తరువాత శతక్రతువు ముందుండి, దేవతలందరూ, ఓ రాజా,
సమాయాతా మహీపాల నారీం తాం ప్రతిబోధితుమ్
ఆ స్త్రీని మేల్కొలిపేందుకు, ఓ భూమిపాలకా, అక్కడికి చేరారు.
తేజోహీనాం నిరానన్దాం శుష్కతోయాం నదీమివ
వెలుగు లేని, ఆనందం లేని, నీరు ఎండిపోయిన నదిలా ఆమె అయింది.
పరాజితో యథా మర్త్యః ప్రల్మానకుసుమం యథా
ఓడిపోయిన మనిషిలా, పరిమళం లేని పువ్వులా అయింది.
గతశాలిస్తు కేదారో నిష్ప్ర యథా
పొలం లో బియ్యం పోయినట్టు, పంట లేకుండా అయింది.
మన్థానం నవనీతే వా ఉద్ధృతే ధరణీపతే
వెన్న తీసేసిన తరువాత మిగిలిన మథనంలా, ఓ భూమిపతి.
హత నాథాం తు యువతీం ధాన్యహీనాం ప్రజాం యథా
రక్షకుడు లేని యువతిలా, ధాన్యం లేని సంతానంలా అయింది.
పృథ్వీం భూపాలహీనా వా మన్త్రహీ యథా నృప
పాలకుడు లేని భూమిలా, సలహా లేని రాజులా అయింది.
జలహీనం యథా కుంభం పఙ్కస్థం గోపతిం యథా
నీరు లేని కుండలా, మట్టిలో మునిగిన గోపాలుడిలా అయింది.
భగ్నక్రియం యథా వైద్యం భగ్నశాఖం యథా ద్రుమమ్
పని ఆగిపోయిన వైద్యుడిలా, కొమ్మ విరిగిన చెట్టులా అయింది.
విధూమ ఇవ సప్తార్చిర్విరశ్మిరివ భాస్కరః
పొగ లేని ఏడుగుల మంటలతో ఉన్న అగ్నిలా, కాంతి లేని సూర్యుడిలా అయింది.
అతృప్తః కాన్తయా కాన్తః పన్నగశ్చ విషోజ్ఝితః
ప్రియతో తృప్తి పొందని ప్రియుడిలా, విషం లేని పాములా అయింది.
శిరోభ్రష్టా యథా మాలా పర్వతో ధాతువర్జితః
తలకట్టు పోయిన హారంలా, ఖనిజాలు లేని పర్వతంలా అయింది.
స్వరహీనం యథా సామ పద్మహీనం యథా సరః
సామవేదం రాగం లేకుండా ఉన్నట్లే, సరస్సు పద్మాలు లేకుండా ఉన్నట్లే,
జ్ఞానం మమత్వసంయుక్తం పుమాంసం ప్రకృతిం వినా
అలాగే, మమకారం కలిగిన జ్ఞానం, లేదా తన సహజ స్వభావం లేని మనిషి కూడా అలానే ఉంటారు.
తేజోహీనాం తథాపశ్యన్ మోహినీం తే దివౌకసః
అదే విధంగా, దేవతలు తేజస్సు లేని మోహినిని చూశారు.
ఆక్రోశవచనైః క్రూరైః పుత్రహత్యాసమన్వితామ్
కఠినమైన దూషణ మాటలతో, కుమారుని హత్య చేసిన పాపంతో కూడినదిగా,
స్వవాక్యపాలనాం చణ్డాముచుర్దేవాః సమాగతాః
తమ మాటను నిలబెట్టుకోవడంలో దేవతలు కూడి ఉగ్రంగా మాట్లాడారు.
నహి మాధవభక్తానాం విద్యతే మానఖణ్డనమ్
మాధవుని భక్తులకు గౌరవహానీ ఎప్పుడూ ఉండదు.
తన్న సిద్ధం వరారోహే స ప్రయాతో ఽధునాభవమ్
ఓ సుందరివని, అది పూర్తవలేదు; అతను ఇప్పుడు పరలోకానికి వెళ్లిపోయాడు.
ఏకాదశీ మహాపుణ్యా మోహినీ మాధవే సితే
మాధవుని శుభమైన మోహినీ ఏకాదశి పర్వదినాన—
తస్యైవాధ్యుష్టిరతులా యత్సత్యాచచ్చలితో న హి
అతని స్థిరత అపూర్వమైనది; సత్యం నుండి అతను ఎప్పుడూ తొలగలేదు.
కర్మణా మనసా వాచా పుత్రవ్యాపాదనే మతిమ్
తన చేతలతో, మనసుతో, మాటతో కుమారుని నాశనంలోనే అతని ధ్యాస ఉండేది.
తాదృశం నికషం ప్రోక్ష్య భగవాన్మధుసూదనః
ఇంతటి పరీక్ష చేసి, భగవాన్ మధుసూదనుడు—
పుత్రస్య చ ప్రియాయాశ్చ భావం ప్రేక్ష్య నృపస్య చ
కుమారుని, ప్రియమైనవారి, రాజు యొక్క భావాలను గమనించి—
సదేహాః క్షీణకర్మాణో హ్య్ అఙ్గారో ఽగ్నిరివాహితః
శరీరాలతో, కర్మలు ముగిసినవారు, అగ్నిలో మిగిలిన బొగ్గుల్లా ఉన్నారు.
సర్వయత్నేన సుభగే దోషః కో ఽత్ర తవాధునా
ఓ భాగ్యవతి, నీవు అన్ని ప్రయత్నాలు చేసిన తర్వాత, ఇప్పుడు నీకు ఏ తప్పు ఉంది?
సిద్ధౌ వాప్యథ వాసిద్ధౌ కర్మకృత్స్యాద్దృథా న హి
సిద్ధి వచ్చినా, రాకపోయినా, కర్మచేసేవాడు ఎప్పుడూ నశించడు.
సద్భావే ఘటమానస్య యది కర్మ న సిద్ధ్యతి
మనసారా శ్రమించినా, పని ఫలించకపోతే—