హరేర్దినే పాపభయాపహే తు తృణైః సమాహం భవితా త్రివిష్టపే
పాపభయాన్ని తొలగించే హరిదినాన, నేను స్వర్గంలో గడ్డి లాంటిది అయిపోతాను.
సత్వాధికో యాస్యతి మోక్షమార్గం గన్తాస్మి పాప నరకం సుదారుణమ్
ధర్మమున్నవాడు మోక్ష మార్గాన్ని చేరతాడు; కానీ నేను పాపి, భయంకరమైన నరకానికి వెళ్ళిపోతాను.
మోహినీ మోహసంయుక్తా పపాత ధరణీతలే
మోహమంద ఆవేశంతో మోహినీ భూమిపై పడిపోయింది.
గ్రీవాయాశ్ఛేదనార్థాయ వృషాఙ్గదసుతస్య తు
వృషాంగదుని కుమారుని మెడను తెంచేందుకు అది జరిగింది.
ప్రచిచ్ఛిదే యావదతీవ హర్షాద్ధైర్యాన్వితో రుక్మవిభూషణో ఽసౌ
బంగారు అలంకారాలతో అలంకరించబడి, ధైర్యంతో నిండిన వాడు, ఎంతో ఆనందంతో దాడికి సిద్ధమయ్యాడు.
తుష్టో ఽస్మి తుష్టో ఽస్మి న సంశయో ఽత్ర గచ్ఛస్వ లోకం మమ లోకనాథ
నేను సంతోషించాను, నిజంగా సంతోషించాను—ఇందులో సందేహం లేదు; ప్రజల అధిపతీ, నా లోకానికి వెళ్ళు.
త్రైలోక్యపూజ్యాం విమలాం చ శుక్లాం కృత్వా పదం మూర్ధ్ని యమస్య భూప
మూడు లోకాల్లో పూజించబడే, నిర్మలమైన, శ్వేతవర్ణురాలిని చేసి, యముని తలపై ఆమెను ఉంచాడు, ఓ రాజా.
సంస్పృష్టమాత్రో విరజా బభూవ ప్రియాసమేతస్తనయేన యుక్తః
ఆయనను తాకిన వెంటనే, ఆయన పాపరహితుడై, భార్య, కుమారునితో కలిసిపోయాడు.
విహాయ లక్ష్మీమవనీప్రసూతాం విహాయ దాసీఃసుధనం స కోశమ్
భూమిలో పుట్టిన ధనాన్ని, దాసులను, సుధనుడిని, కోశాన్ని—all వదిలేశాడు.
జగామ దేహం మధుసూదనస్య తతోంఽబరాత్పుష్పచయః పపాత
ఆయన మధుసూదనుని దేహాన్ని చేరాడు; వెంటనే ఆకాశం నుంచి పుష్పవర్షం కురిసింది.
రాజన్ జగుర్గీతమతీవ రమ్యం దేవాఙ్గనాః సంననృతుర్ముదాన్వితాః
ఓ రాజా, దేవకన్యలు ఎంతో ఆనందంతో అద్భుతమైన పాట పాడి, నృత్యం చేశారు.
హరేస్తనౌ భూమిపతిం ప్రవిష్టం సదారపుత్రం స్వలిపిం ప్రమార్జ్య
హరి దేహంలో ప్రవేశించిన రాజు, భార్య, కుమారునితో కలిసి, తన పాపాలన్నింటినీ తొలగించుకున్నాడు.
భీతః పునః ప్రాప్య పితామహాన్తికం ప్రోవాచ దేవం చతురాననం రుదన్
భయంతో, మళ్లీ తన తాత వద్దకు వెళ్లి, ఏడుస్తూ నాలుగు ముఖాల దేవుడైన బ్రహ్మను అడిగాడు.
విధేహి చాన్యత్ప్రకరోమి తాత నిదేశనం మాస్తు మదీయ దణ్డమ్
తండ్రీ, మరేదైనా చెప్పు, నేను చేస్తాను; దయచేసి నన్ను శిక్షించవద్దు.
మోహినీ నిష్ఫలా జాతా వన్ధ్యా స్త్రీ జననే యథా
మోహినీ ఫలహీనురాలైంది; ప్రసవంలో వంద్యా స్త్రీలా అయింది.
లోకః ప్రయాతి వైకుంణ్ఠం న మాం కశ్చిత్ప్రపద్యతే
ప్రజలు వైకుంఠానికి వెళ్తున్నారు, కానీ నన్నెవరూ ఆశ్రయించరు.
తథాపి సర్వభూతానాం న బుద్ధిః పరివర్తతే
అయినా కూడా అన్ని జీవుల మనస్సులు మారవు.
ప్రయాన్తి పరమం లోకం లుప్తపాపాః పితామహ
పాపాలు పోయినవారు, ఓ పితామహా, పరమ లోకాన్ని చేరుతారు.
నాయాతి తవ సామీప్యం న భుఙ్క్తే లోకగర్హితా
అతడు నీ సమీపానికి రాడు, లోకానికి నిందితమైనదాన్ని అనుభవించడు.
రవిపుత్రవచః శ్రుత్వా ప్రోవాచ కమలాసనః
రవి కుమారుని మాటలు విని, కమలాసనుడు ఇలా అన్నాడు.
మోహిన్యాం ప్రతిబుద్ధాయాం కరిష్యామో దివాకరే
మోహిని మేలుకొనినప్పుడు, ఓ సూర్యుడా, మనం చర్య తీసుకుంటాం.
తతో దేవ గణాః సర్వే శతక్రతుపురోగమాః
ఆ తరువాత శతక్రతువు ముందుండి, దేవతలందరూ, ఓ రాజా,
సమాయాతా మహీపాల నారీం తాం ప్రతిబోధితుమ్
ఆ స్త్రీని మేల్కొలిపేందుకు, ఓ భూమిపాలకా, అక్కడికి చేరారు.
తేజోహీనాం నిరానన్దాం శుష్కతోయాం నదీమివ
వెలుగు లేని, ఆనందం లేని, నీరు ఎండిపోయిన నదిలా ఆమె అయింది.
పరాజితో యథా మర్త్యః ప్రల్మానకుసుమం యథా
ఓడిపోయిన మనిషిలా, పరిమళం లేని పువ్వులా అయింది.
గతశాలిస్తు కేదారో నిష్ప్ర యథా
పొలం లో బియ్యం పోయినట్టు, పంట లేకుండా అయింది.
మన్థానం నవనీతే వా ఉద్ధృతే ధరణీపతే
వెన్న తీసేసిన తరువాత మిగిలిన మథనంలా, ఓ భూమిపతి.
హత నాథాం తు యువతీం ధాన్యహీనాం ప్రజాం యథా
రక్షకుడు లేని యువతిలా, ధాన్యం లేని సంతానంలా అయింది.
పృథ్వీం భూపాలహీనా వా మన్త్రహీ యథా నృప
పాలకుడు లేని భూమిలా, సలహా లేని రాజులా అయింది.
జలహీనం యథా కుంభం పఙ్కస్థం గోపతిం యథా
నీరు లేని కుండలా, మట్టిలో మునిగిన గోపాలుడిలా అయింది.