కుమారాయ గణేశాయ నన్దినే భృఙ్గిణే నమః
కుమారునికి, గణేశునికి, నందికి, భృంగికి నమస్సులు.
జగన్నాథాయ నాథాయ నమో రామేశ్వరాయ చ
జగన్నాథునికి, నాథునికి, రామేశ్వరునికి నమస్సులు.
నమః కమలనాభాయ నమస్తే పఙ్కజాఙ్ఘ్రయే
కమలనాభునికి నమస్సులు, పంకజపాదునికి నమస్సులు.
కమలాప్రతిపాలాయ కేశవాయ నమో నమః
కమలాదేవిని రక్షించువారికి, కేశవునికి పునః పునః నమస్సులు.
లోకపాలస్వరూపాయ ప్రజాపతివపుర్ధృతే
లోకపాలుల స్వరూపుడైనవారికి, ప్రజాపతి రూపాన్ని ధరించినవారికి నమస్సులు.
జయాయ జయినే నేత్రే నియమాయ క్రియాత్మనే
విజయుడికి, జయాన్ని ప్రసాదించువారికి, నాయకునికి, నియమ స్వరూపుడైనవారికి నమస్సులు.
బుద్ధాయ కల్కిరూపాయ క్షేత్రజ్ఞాయాక్షరాయ చ
బుద్ధునికి, కల్కి రూపాన్ని ధరించినవారికి, క్షేత్రజ్ఞునికి, అక్షర స్వరూపుడైనవారికి నమస్సులు.
శఙ్ఖినే గదినే చైవ నమశ్చక్రధరాయ చ
శంఖాన్ని ధరించినవారికి, గదను పట్టినవారికి, చక్రాన్ని ధరించినవారికి నమస్సులు.
శరణ్యాయ వరేణ్యాయ పరాయ పరమాత్మనే
శరణ్యునికి, అతి ఉత్తమునికి, పరమునికి, పరమాత్మునికి నమస్సులు.
పూర్ణాయ పరిసేవ్యాయ పరాత్పరతరాయ చ
పూర్ణునికి, అందరచేత సేవించబడే వానికి, పరముని కన్నా పైయవారికి నమస్సులు.
మోహినే క్షోభినే కామరూపిణే ఽజాయ సూరిణే
మాయను కలిగించేవాడవు, మనస్సు కలవరపరిచేవాడవు, కోరికల రూపంలో ఉన్నవాడవు, జన్మించని వెలుగుగా ఉన్నవాడవు—
తద్విధత్స్వాఖిలాధార యథా హి సుఖినో వయమ్
మేము సంతోషంగా ఉండేందుకు, నీకు అనుకూలంగా అన్నీ ఆధారాలను ఏర్పాటు చేయి.
తచ్ఛ్రుత్వా స్తవనం తేషాం వైకుణ్ఠః ప్రీతమానసః
వారి స్తోత్రాన్ని విని, వైకుంఠుడు హర్షంతో మనసు నిండిపోయాడు.
తే దృష్ట్వా దేవదేవేశం వైకుణ్ఠం స్నిగ్ధమానసమ్
వారు దేవతలకు అధిపతియైన వైకుంఠుడిని, మృదువైన హృదయంతో ఉన్నవాడిగా దర్శించారు.
తచ్ఛ్రుత్వా శక్రముఖ్యానాం కార్యం కార్యవిదాం వరః
ఇంద్రుడు మొదలైనవారి పని విని, కర్తవ్యాన్ని బాగా తెలిసినవాడు—
గతేషు దేవవర్గేషు సర్వోపాయవిదాంవరః
దేవతల సమూహం వెళ్లిపోయిన తర్వాత, అన్ని మార్గాలను తెలిసినవారిలో శ్రేష్ఠుడు—
ద్విజపూజనకాలే తు సంప్రాప్తః కార్యసాధకః
ద్విజులను పూజించే సమయంలో, కార్యసాధకుడు అక్కడికి చేరుకున్నాడు.
అపూర్వం భక్తిభావేన దదౌ సత్కృత్య చాసనమ్
అద్వితీయమైన భక్తితో, అతడు గౌరవంగా ఆసనం సమర్పించాడు.
నాహం సమాదదే దేవి త్వద్దత్తం పరమాసనమ్
దేవీ! నువ్విచ్చిన అత్యుత్తమ ఆసనాన్ని నేను స్వీకరించను.
యన్మే మనోగతం కార్యం తద్విజ్ఞాయ చ మానిని
నా మనసులో ఉన్న ఆ కార్యాన్ని తెలుసుకుని, ఓ గర్వితురాలా—
తచ్ఛ్రుత్వా వృద్ధవిప్రస్య వాక్యం వాక్యవిశారదా
వృద్ధ ద్విజుని మాటలు విని, మాటల్లో నిపుణురాలు—
యత్తే మనోగతం విప్ర తద్దాస్యామి గృహాణమే
ఓ ద్విజా! నీ మనసులో ఉన్నది ఏదైనా, నేను ఇస్తాను; దయచేసి స్వీకరించు.
ఇత్యుక్తః స ద్విజః ప్రాహ న ప్రత్యేమి స్త్రియా వచః
అలా అడిగినప్పుడు, ఆ ద్విజుడు ఇలా అన్నాడు: స్త్రీ మాటలను నేను నమ్మను.
తదాకర్ణ్య ద్విజేనోక్తం విరోచనగృహేశ్వరీ
ద్విజుడు చెప్పినదాన్ని విని, విరోచనుని ఇంటి రాణి—
స ప్రాప్తో దూతవాక్యేన ప్రాహ్లాదిర్హృష్టమానసః
దూతవాక్యంతో వచ్చిన ప్రహ్లాదుడు, ఆనందంతో ఉన్నాడు.
తమాగతం సమాలోక్య పతిం ధర్మపరాయణా
ధర్మాన్ని ఆచరించే తన భర్త వచ్చాడని చూసి—
యదా తు జగృహే నైవ దత్తమాసనమాదరాత్
ఆసనాన్ని గౌరవంగా ఇచ్చినా, అతడు స్వీకరించనిప్పుడు—
తద్దృత్తాన్తముపాజ్ఞాయ దైత్యరాట్ స విరోచనః
ఆ సంఘటనను తెలుసుకుని, దైత్యరాజు విరోచనుడు—
అఙ్గీకృతే తు దైత్యేన తద్విజ్ఞాయ చ మానసమ్
ఆ దానవుడు అంగీకరించగానే, అతని మనసులోని ఉద్దేశాన్ని తెలుసుకున్నారు.
తతస్తు దంపతీ తత్ర ముగ్ధౌ స్వకృతయా శుచా
అక్కడ ఉన్న ఆ దంపతులు, తాము చేసిన పనికి మాయలో పడి, తీవ్రంగా విచారించారు.