నమస్కృత్య స్థితో హ్యగ్రే వేదపాఠం నిశామయన్
వేదపాఠాన్ని వినుతూ, ముందుగా నమస్కరించి నిలబడ్డాడు.
ఉద్గిరన్తం జగన్నాథం దృష్ట్వా ప్రీతో ఽభవత్తదా
ప్రపంచాధిపతిని వేదాన్ని ఉచ్చరిస్తూ చూస్తూ, అతడు ఆనందంతో నిండిపోయాడు.
ప్రగల్భం తముపాలక్ష్య క్షణాజ్జాతః సమత్సరః
అతని ధైర్యాన్ని గమనించి, ఒక్క క్షణంలో అసూయ కలిగింది.
చకర్త తన్నఖాగ్రేణ ఖస్థం వక్త్రం త్రిలోచనః
త్రిలోచనుడు తన నఖపు అంచుతో ఆ ఆకాశంలో ఉన్న ముఖాన్ని కోసేశాడు.
వామే నిర్ధూతమానిశం న నివృత్తం ద్విజోత్తమ
ఎడమవైపు అది ఎప్పటికీ ఆగకుండా ఊగిపడుతూ ఉండింది, ద్విజోత్తమా.
రుద్రో ఽపి లజ్జితో భూత్వా నిర్జ్జగామ త్వరాన్వితః
రుద్రుడు కూడా సిగ్గుపడి, త్వరగా అక్కడి నుండి వెళ్లిపోయాడు.
న శశాక పరిత్యక్తుం తదద్భుతమభూన్మహత్
అతడు దాన్ని వదిలిపెట్టలేకపోయాడు; అది గొప్ప ఆశ్చర్యంగా మారింది.
తేన సంస్మృతమాత్రస్తు శీఘ్రమావిరభూచ్చ సః
అతడు దాన్ని గుర్తుచేసిన వెంటనే అది త్వరగా మళ్లీ ప్రత్యక్షమైంది.
ననామ శిరసా నమ్రో నిష్ప్రభో వృషభధ్వజః
వృషభధ్వజుడు తలవంచి, తేజస్సు లేక వినయంగా నమస్కరించాడు.
సమాశ్వాస్యా బ్రవీద్వాక్యం తత్తోషపరికారకమ్
ఆయన అతడిని ఓదార్చి, హృదయానికి సాంత్వన కలిగించే మాటలు చెప్పాడు.
తత్ఫలం భుఙ్క్ష్వ సర్ంవజ్ఞ కియత్కాలం కృతం స్వయమ్
సర్వజ్ఞా! నీవే చేసిన పనికి ఫలితాన్ని కొంతకాలం అనుభవించు.
నాభుక్తం క్షీయతే కర్మ హ్యపి జన్మశతైః ప్రియ
ప్రియమైనవాడా! అనుభవించకపోతే, వంద జన్మలు గడిచినా కర్మ నశించదు.
ప్రాణా వికలతాం యాన్తి మమ త్వద్దుఃఖదర్శనాత్
నీ బాధను చూసి నా ప్రాణాలు కలవరపడుతున్నాయి.
న తాని బ్రహ్మహత్యాయాః సమానీతి మతిర్మమ
బ్రహ్మహత్య పాపానికి ఇవి సమానం కావని నా అభిప్రాయం.
బ్రహ్మహత్యాభిభూతస్తు క్షణం స్థాతుం న చ క్షమః
బ్రహ్మహత్య పాపం అతడిని కమ్మేసి, ఒక్క క్షణం కూడా అక్కడ నిలబడలేకపోయాడు.
లేలిహానా సురేశాన గ్రహీతుం త్వానుధావతి
దేవేంద్రులు నాలుకలు చప్పరిస్తూ, నిన్ను పట్టుకోవడానికి వెంబడిస్తున్నారు.
అటనీయం హితార్థాయ పాపనాశాభికామ్యయా
పాపాలు నశించాలనే ఆకాంక్షతో, ఇతరుల మేలుకోసం ఆయన తిరుగుతూ ఉండాలి.
ప్రక్షాలయన్కరం వామం భిక్షాం గృహ్ణన్కపాలకే
వామహస్తాన్ని కడిగి, ఆయన పాత్రలో భిక్షను స్వీకరించాలి.
ఇత్యుక్తో విష్ణునా విప్ర స్థాణుః సర్వగతో ఽభవత్
విష్ణువు ఇలా చెప్పిన తరువాత, ఆ ముని అన్నిచోట్లా వ్యాపించినవాడయ్యాడు.
వర్షత్రయం భ్రమిత్వా తు ప్రాప్తో బదరికాశ్రమమ్
మూడు సంవత్సరాలు తిరిగి, ఆయన బదరికాశ్రమానికి చేరుకున్నాడు.
ద్వారస్థో దేహి భిక్షాం మే విష్ణో ఇత్యవదన్ముహుః
వెదురుగదిలో నిలబడి, ఆయన పదే పదే 'విష్ణూ, నాకు భిక్ష ఇవ్వు' అని అన్నాడు.
గృహాణ భిక్షామిత్యుక్త్వా ప్రదదౌ దక్షిణం కరమ్
'భిక్ష తీసుకో' అని చెప్పి, ఆయన తన కుడి చేయి ముందుకు చాచాడు.
ప్రాహరద్దక్షిణం పాణిం త్రిశూలేన ద్విజోత్తమ
ఓ ఉత్తమ ద్విజుడు, త్రిశూలంతో ఆయన కుడిచేతిని కొట్టాడు.
ప్రస్థద్వాదశహస్తాశ్చ నిర్గతాశ్చిత్రవర్ణికాః
పన్నెండు రంగురంగుల ధారలు అక్కడ నుంచి ప్రవహించాయి.
ద్వితీయా తన్ముఖే ప్రాప్తా పయస్యాథ తృతీయకా
రెండవ ధార ఆయన నోటిలోకి వెళ్లింది, మూడవది పాలతో కూడినది.
తా ధారాస్త్రీణి వర్షాణి సంసేవ్య విధివద్ధరః
ఆ మూడు సంవత్సరాలు హరుడు ఆ ధారలను విధిగా సేవించాడు.
తత్ర గత్వా హరః స్థాణుర్భూతస్తత్ర పపాత చ
అక్కడికి వెళ్లి హరుడు స్థిరంగా నిలబడి, అక్కడే పడిపోయాడు.
వర్షత్రయే గతే తత్ర క్షతార్ద్ధాఙ్గో వినిఃసృతః
మూడు సంవత్సరాలు గడిచిన తరువాత, ఆయన శరీరం అరవైపు గాయాలతో బయటకు వచ్చింది.
తతస్తుష్టో జగన్నాథో వరం తస్మై దదౌ తు సః
ఆ తరువాత జగన్నాథుడు సంతోషంతో ఆయనకు వరం ఇచ్చాడు.
తతో హరిం నమస్కృత్య పరీత్య బహుధా తథా
అంతట హరిని నమస్కరించి, అనేక విధాలుగా స్తుతించాడు.