అటమానేన పాపేన దృష్టా సా రూపశాలినీ
అక్కడ తిరుగుతూ, ఆ దుష్టుడు అందమైన ఆమెను చూశాడు.
ఉభయోర్దశ రత్నాని నిష్కే చ దశపఞ్చ చ
రెండు వైపులా పదిపదిమణులు, పదిహేను బంగారు నాణేలు ఉన్నవి.
ఏవం రత్నాచితాం బాలాం శాతకుమ్భసమప్రభామ్
అలా, ఆ బాలిక రత్నాలతో అలంకరించబడి, బంగారం వలె ప్రకాశిస్తూ కనిపించింది.
వాయుమార్గం సమాశ్రిత్య క్షణాత్ప్రాప్తః స్వమాలయమ్
ఆ రాక్షసుడు గాలి మార్గంలో క్షణంలో తన ఇంటికి చేరిపోయాడు.
తత్ర తస్య గుహాం దృష్ట్వా సువర్ణసదృశప్రభామ్
అక్కడ అతడు బంగారం వలె మెరిసే తన గుహను చూశాడు.
అనేకైర్మణివిన్యాసైః సంయుక్తాం చిత్రమన్దిరామ్
అదే గుహ అనేక రత్నాలతో అలంకరించబడి, అద్భుతమైన మందిరంలా కనిపించింది.
భోజనైః పానపాత్రైశ్చ భక్ష్యభోజ్యైరనేకధా
వివిధమైన భోజనాలు, పానపాత్రలు, తినదగిన రకాల పదార్థాలతో,
రుదతీమతిసంత్రస్తాం పీనశ్రోణిపయోధరామ్
ఆమె ఏడుస్తూ, భయంతో వణికిపోతూ, పుష్టిగా ఉన్న నితంబాలు, వక్షోజాలతో,
ఆజగామ త్వరాయుక్తా యత్రాసౌ రాక్షసః స్థితః
తడబడకుండా త్వరగా అక్కడికి వెళ్లింది, అక్కడ ఆ రాక్షసుడు నిలబడి ఉన్నాడు.
పప్రచ్ఛ నిజభర్తారం క్రుద్ధా నిర్భర్త్సతీ సతీ
ఆ సతీమంతుడు కోపంతో తన భర్తను మందలిస్తూ అడిగింది:
అన్యాం సమీహసే భార్యాం నాహం భార్యాం భవామి తే
నువ్వు ఇంకొక భార్యను కోరుకుంటున్నావు; నేను నీ భార్యగా ఉండను.
ఉవాచ రాక్షసో హర్షాత్స్వాం ప్రియాం చారులోచనామ్
ఆ రాక్షసుడు ఆనందంతో తన అందమైన కన్నుల ప్రియమైనవారితో ఇలా అన్నాడు:
దైవోపపాదితం ద్వారి ద్వితీయం మమ తిష్ఠతి
దైవకృపవల్ల నాకు రెండవది ద్వారంలో నిలబడి ఉంది.
తమానయ త్వరాయుక్తా యేనాహం భక్ష్యమాచరే
ఆమెను త్వరగా తీసుకురా, నేను తినడానికి సిద్ధంగా ఉన్నాను.
మిథ్యా రాక్షసి భర్తా తే భాషతే త్వద్భయాదయమ్
ఓ రాక్షసీ! నీ భర్త నీ భయంతో అబద్ధం చెబుతున్నాడు.
సుప్తాం పితృగృహే రాత్రౌ మాం సమాసాద్య కామతః
రాత్రి నా తండ్రి ఇంట్లో నిద్రపోతున్నప్పుడు, అతను తన ఇష్టానుసారం నన్ను దగ్గరకు వచ్చాడు.
ఇతీరితముపాకర్ణ్య వచనం రాజకన్యయా
రాజకుమార్తె చెప్పిన ఆ మాటలు విని,
తస్యాశ్చ రూపమాలోక్య సత్యమేవావధారయత్
ఆమె రూపాన్ని చూసి, అది నిజమేనని గ్రహించాడు.
అవశ్యం మూర్ఘ్నిం కీలం మే రోషయిష్యతి రాక్షసః
నిస్సందేహంగా రాక్షసుడు నా తలలో కీలు తొడుస్తాడు.
యా సాపత్న్యేన దుఃఖేన పీడ్యమానా హి జీవతి
సపత్ని బాధతో బాధపడుతూ జీవించే ఆవిడ,
సామాన్యద్రవ్యభోగాది నిష్ఠా చైవాపరా భవేత్
సామాన్యమైన వస్తువులు, ఆనందాలను సమానంగా పంచుకోవాలి, మరొక విధంగా కూడా ఏర్పాట్లు ఉండాలి.
మదీయా మమ భక్ష్యార్థం త్వయానీతా సులోచనా
నీవు అందమైన కన్నులతో నన్ను తినిపించడానికి ఆమెను తీసుకొచ్చావు.
తతః స రాక్షసః ప్రాహ గచ్ఛగచ్ఛేతి సత్వరమ్
అప్పుడు ఆ రాక్షసుడు త్వరగా, 'వెళ్ళు, వెళ్ళు!' అని చెప్పాడు.
తతః సా రాక్షసీ ఘోరా శ్రుత్వా పతిసమీరితమ్
తర్వాత ఆ భయంకరమైన రాక్షసీ, భర్త చెప్పిన మాట విని,
రూపయౌవనసంయుక్తం విద్యారత్నవిభూషితమ్
అందం, యవ్వనం కలిగి, విద్యారత్నంతో అలంకరించబడి ఉన్నవాడిని
హృచ్ఛయేన సమావిష్టా తదన్తికముపాగమత్
హృదయంలో ప్రేమతో మునిగిపోయి, అతని దగ్గరకు వచ్చింది.
కస్త్వం కస్మాదిహాయతః కిమర్థమిహ తిష్ఠసి
నువ్వెవరు? ఇక్కడ ఎందుకు వచ్చావు? ఏ కారణంతో ఇక్కడ ఉన్నావు?
స్వభర్త్రాహం పరిత్యక్తా త్వాం పతిం కర్తుమాగతా
నా భర్త నన్ను వదిలేశాడు; అందుకే నిన్ను నా భర్తగా చేసుకోవడానికి వచ్చాను.
ఉవాచ వచనం ప్రాజ్ఞో ధైర్యమాలంబ్య తాం శుభే
ఆ జ్ఞానవంతుడు, ధైర్యంగా నిలబడి, ఆమెతో ఇలా మాట్లాడాడు, ఓ మంగళకరమైనవాడా.
మానుషాస్తు స్మృతా భక్ష్యా రాక్షసానాం న సంశయః
మనుషులు రాక్షసులకు భోజనంగా భావించబడతారు, ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు.