సంధ్యావలీతి సంబోధ్య సఖీమధ్యసమాస్థితామ్
సంధ్యావళిని, ఆమె స్నేహితుల మధ్య కూర్చున్నప్పుడు, సంభోదిస్తూ ఇలా అన్నాను.
పూర్వజన్మని పత్నీ చ కైణ్డిన్యస్య శుభాననే
శుభమైన ముఖం కలిగినవాడా, నేను గత జన్మలో కైణ్డిన్యుని భార్యను అయ్యాను.
జనన్యా బన్ధువర్గస్య పితురిష్టతమా హ్యహమ్
నా తల్లి, తండ్రి, బంధువులందరికీ నేను ఎంతో ఇష్టమైనవాడిని.
కులీనాయ సరూపాయ స్త్రీసంగరహితాయ చ
నన్ను మంచి వంశానికి, అందమైన రూపం ఉన్న, ఇతర స్త్రీలతో సంబంధం లేని వాడికి ఇచ్చారు.
శ్వశురేణాపి మే దత్తం సువర్ణస్యాయుతం పురా
పూర్వంలో నా మామ కూడా నాకు పది వేల బంగారు నాణేలు ఇచ్చాడు.
గోమహిష్యాదిసంయుక్తా ధనధాన్యసమన్వితా
నాకు ఆవులు, ఎద్దులు, ఇతర సంపదలు ఉండేవి; ధనం, ధాన్యం సమృద్ధిగా ఉండేవి.
కాలేన పఞ్చతాం ప్రాప్తః శ్వశురో వేదతత్త్వవిత్
కాలక్రమంలో, వేదతత్వాన్ని బాగా తెలిసిన నా మామ మరణించాడు.
తతో భర్తాఞ్జలిం దత్వా పిత్రోః శ్రాద్ధమథాకరోత్
ఆ తరువాత, నా భర్త చేతులు జోడించి, తల్లిదండ్రులకు శ్రాద్ధం చేశాడు.
గతః కౌతుకభావేనహృచ్ఛయేన ప్రపీడితః
ఆయన ఆసక్తితో, మనసులో కోరికతో బాధపడుతూ వెళ్లాడు.
ప్రవిశత్యాం నృపగృహే దృష్టాస్తేన ద్విజన్మనా
రాజు ఇంటిలోకి ప్రవేశిస్తున్నప్పుడు, ఆ ద్విజుడు ఆయనను చూశాడు.
స్వగృహే ధారయామాస క్రీడార్థం దుర్మతిః పతిః
నా మూర్ఖ భర్త నన్ను తన ఇంట్లో ఆటవిడుపు కోసం ఉంచాడు.
వర్షత్రయే గతే దేవి నిస్వో జాతః పతిర్మమ
మూడు సంవత్సరాలు గడిచిన తర్వాత, అమ్మా, నా భర్త దరిద్రుడయ్యాడు.
తన్మయా నహి దత్తం తు భర్త్రే వ్యసనినే తదా
ఆ సమయంలో, దుఃఖంలో ఉన్న నా భర్తకు నేను ఏమీ ఇవ్వలేదు.
తతః పితృగృహే విత్తం భృత్యాదికమశేషతః
అప్పటికి, నా తండ్రి ఇంట్లో ఉన్న ధనం, పనివాళ్లు అన్నీ,
క్షేత్రధాన్యాదికం యచ్చ సభాణ్డం సపరిచ్ఛదమ్
పొలాలు, ధాన్యం, ఇతర వస్తువులు, సేవకులు కూడా అన్నీ,
నావమారుహ్య మే భర్తా వివేశాన్తర్మహోదధేః
నా భర్త ఓడ ఎక్కి, మహాసముద్రం లోతుల్లోకి వెళ్లాడు.
శుభే సముద్రజాతాని జీవచేష్ఠాఙ్కితాని చ
శుభమైనవాడా, అక్కడ సముద్రంలో పుట్టిన జంతువులు, జీవన చిహ్నాలు కనిపించాయి.
గతా విశీర్ణతాం తత్ర మృతాస్తే నావమాశ్రితాః
అక్కడ ఆ ఓడ పగిలిపోయింది; అందులో ఆశ్రయించినవారు అందరూ చనిపోయారు.
వాయునా నీయమానో ఽసౌ ప్రాచీనేన స్వకర్మణా
ఆ మనిషి తన పూర్వకర్మ ఫలితంగా, గాలికి తోడై తూర్పు వైపు ప్రయాణించాడు.
బహునిర్ ఝరణోపేతం బహుపక్షిసమన్వితమ్
అతడు అనేక ప్రవాహాలు, ఎన్నో పక్షులతో నిండిన ఒక ప్రాంతానికి చేరాడు.
ఉల్లిఖన్తం హి శిఖరైః ఖమధ్యం స్వాత్మనస్త్రిభిః
అక్కడి కొండ శిఖరాలు ఆకాశ మధ్యాన్ని తాకుతూ, మూడు భాగాలతో ఎగసి కనిపించాయి.
ఆరురోహ ముదాయుక్తో విత్తాకాఙ్క్షీ సులోచనే
ఆనందంతో, ధనాన్ని ఆశిస్తూ, అతడు ఆ కొండపైకి ఎక్కాడు, ఓ సుందరనేత్రా!
తత ఉత్థాయ భక్ష్యార్థం వృక్షాంస్తత్ర వ్యలోకయత్
తర్వాత, ఆహారం కోసం లేచి, అక్కడి వృక్షాలను పరిశీలించాడు.
శాన్తిం ప్రాప్తస్తతో ఽపశ్యత్సాలమేకం సునిర్మలమ్
శాంతిని పొందిన తరువాత, అతడు ఒక పవిత్రమైన శాల వృక్షాన్ని చూశాడు.
తస్యాధస్తాత్స సుష్వాప స్వోత్తరీయం ప్రసార్య చ
ఆ వృక్షం కింద తన పై వస్త్రాన్ని పరచి, అతడు నిద్రించాడు.
తావత్సుప్తో ఽతిఖిన్నో ఽసౌ యావత్సూర్యో ఽస్తతాం గతః
అతడు అలసటతో నిద్రిస్తున్నప్పుడు, సూర్యుడు అస్తమించాడు.
అభ్యగాద్రాక్షసో ఘోరో గర్జమానో యథా ఘనః
ఆ సమయంలో, ఒక భయంకరమైన రాక్షసుడు మేఘం మోత మాదిరిగా గర్జిస్తూ వచ్చాడు.
శుభాం కాశీపతేః పుత్రీం నామ్నా రత్నావలీం శుభామ్
కాశీ రాజు కుమార్తె రత్నావళి అనే సుందరి అక్కడ ఉండేది.
పతికామా కుమారీ సా నావిన్దత్సదృశం పతిమ్
ఆ యువతి మంచి భర్త కోసం ఆకాంక్షిస్తూ, తగిన వరుడిని కనుగొనలేకపోయింది.
పితా తస్యాః ప్రదానే తు చిన్తావిష్టో హ్యహర్న్నిశమ్
ఆమె పెళ్లి గురించి ఆమె తండ్రి రాత్రింబవళ్ళు ఆందోళనతో ఉండేవాడు.