తతశ్ఛుఛున్దరీ స్యాచ్చ సప్త జన్మాని భారతే
తర్వాత చుచుందరి, భారత్ దేశంలో ఏడు జన్మలు పొందుతుంది.
భర్తురర్థే తు యా విత్తేం విద్యమానం న యచ్ఛతి
భర్త కోసం ఉన్న ధనాన్ని ఇవ్వని స్త్రీ—
క్రిమియోనివినిర్ముక్తా కాష్ఠీలా జాయతే శుభే
కీటకాల జన్మ నుంచి బయటపడిన తర్వాత, ఓ మంగళకరమైనవాడా, ఆమె చెక్క పురుగు జన్మను పొందుతుంది.
అగ్నిప్రజ్వాలనాథ హి కాష్ఠం పాటయతే చిరమ్
నిప్పు అంటించాక, చెక్కను చాలా కాలం చీల్చుతుంది.
కాష్ఠం పాటయతస్తస్య సమీపమగమం తదా
ఆ చెక్కను చీలుస్తున్నప్పుడు, నేను దగ్గరికి వెళ్లాను.
నవనీతనిభం దేహం బిభ్రాణా చాఞ్జనత్విషమ్
ఆమె శరీరం నూతన వెన్నెముద్దలా మెత్తగా, మినుమినుకల రంగుతో మెరిసిపోతూ కనిపించింది.
తాం దృష్ట్వా పతితాం భూమౌ హన్తుం ధ్వాఙ్క్షః సమాగతః
ఆమె నేలపై పడిపోయినదాన్ని చూసి, ఒక గద్ద వచ్చి చంపబోయింది.
తావన్నివారితః సద్యో మయా లోష్టేన తత్క్షణాత్
ఆ సమయంలోనే నేను వెంటనే ఒక మట్టికట్టుతో ఆ గద్దను తరిమేశాను.
సక్షతా తుణ్డసంస్పృష్టా న చ శక్తా పలాయితుమ్
గద్ద ముక్కుతో గాయపడి తాకబడిన ఆమె పారిపోవడానికి శక్తి లేకపోయింది.
సిక్తా కిఞ్చిజ్జలైనైవ తతః స్వాస్థ్యముపాగతా
కొంత నీళ్లు చల్లి తడిపిన తర్వాత, ఆమె మళ్లీ ఆరోగ్యంగా అయింది.
సంధ్యావలీతి సంబోధ్య సఖీమధ్యసమాస్థితామ్
సంధ్యావళిని, ఆమె స్నేహితుల మధ్య కూర్చున్నప్పుడు, సంభోదిస్తూ ఇలా అన్నాను.
పూర్వజన్మని పత్నీ చ కైణ్డిన్యస్య శుభాననే
శుభమైన ముఖం కలిగినవాడా, నేను గత జన్మలో కైణ్డిన్యుని భార్యను అయ్యాను.
జనన్యా బన్ధువర్గస్య పితురిష్టతమా హ్యహమ్
నా తల్లి, తండ్రి, బంధువులందరికీ నేను ఎంతో ఇష్టమైనవాడిని.
కులీనాయ సరూపాయ స్త్రీసంగరహితాయ చ
నన్ను మంచి వంశానికి, అందమైన రూపం ఉన్న, ఇతర స్త్రీలతో సంబంధం లేని వాడికి ఇచ్చారు.
శ్వశురేణాపి మే దత్తం సువర్ణస్యాయుతం పురా
పూర్వంలో నా మామ కూడా నాకు పది వేల బంగారు నాణేలు ఇచ్చాడు.
గోమహిష్యాదిసంయుక్తా ధనధాన్యసమన్వితా
నాకు ఆవులు, ఎద్దులు, ఇతర సంపదలు ఉండేవి; ధనం, ధాన్యం సమృద్ధిగా ఉండేవి.
కాలేన పఞ్చతాం ప్రాప్తః శ్వశురో వేదతత్త్వవిత్
కాలక్రమంలో, వేదతత్వాన్ని బాగా తెలిసిన నా మామ మరణించాడు.
తతో భర్తాఞ్జలిం దత్వా పిత్రోః శ్రాద్ధమథాకరోత్
ఆ తరువాత, నా భర్త చేతులు జోడించి, తల్లిదండ్రులకు శ్రాద్ధం చేశాడు.
గతః కౌతుకభావేనహృచ్ఛయేన ప్రపీడితః
ఆయన ఆసక్తితో, మనసులో కోరికతో బాధపడుతూ వెళ్లాడు.
ప్రవిశత్యాం నృపగృహే దృష్టాస్తేన ద్విజన్మనా
రాజు ఇంటిలోకి ప్రవేశిస్తున్నప్పుడు, ఆ ద్విజుడు ఆయనను చూశాడు.
స్వగృహే ధారయామాస క్రీడార్థం దుర్మతిః పతిః
నా మూర్ఖ భర్త నన్ను తన ఇంట్లో ఆటవిడుపు కోసం ఉంచాడు.
వర్షత్రయే గతే దేవి నిస్వో జాతః పతిర్మమ
మూడు సంవత్సరాలు గడిచిన తర్వాత, అమ్మా, నా భర్త దరిద్రుడయ్యాడు.
తన్మయా నహి దత్తం తు భర్త్రే వ్యసనినే తదా
ఆ సమయంలో, దుఃఖంలో ఉన్న నా భర్తకు నేను ఏమీ ఇవ్వలేదు.
తతః పితృగృహే విత్తం భృత్యాదికమశేషతః
అప్పటికి, నా తండ్రి ఇంట్లో ఉన్న ధనం, పనివాళ్లు అన్నీ,
క్షేత్రధాన్యాదికం యచ్చ సభాణ్డం సపరిచ్ఛదమ్
పొలాలు, ధాన్యం, ఇతర వస్తువులు, సేవకులు కూడా అన్నీ,
నావమారుహ్య మే భర్తా వివేశాన్తర్మహోదధేః
నా భర్త ఓడ ఎక్కి, మహాసముద్రం లోతుల్లోకి వెళ్లాడు.
శుభే సముద్రజాతాని జీవచేష్ఠాఙ్కితాని చ
శుభమైనవాడా, అక్కడ సముద్రంలో పుట్టిన జంతువులు, జీవన చిహ్నాలు కనిపించాయి.
గతా విశీర్ణతాం తత్ర మృతాస్తే నావమాశ్రితాః
అక్కడ ఆ ఓడ పగిలిపోయింది; అందులో ఆశ్రయించినవారు అందరూ చనిపోయారు.
వాయునా నీయమానో ఽసౌ ప్రాచీనేన స్వకర్మణా
ఆ మనిషి తన పూర్వకర్మ ఫలితంగా, గాలికి తోడై తూర్పు వైపు ప్రయాణించాడు.
బహునిర్ ఝరణోపేతం బహుపక్షిసమన్వితమ్
అతడు అనేక ప్రవాహాలు, ఎన్నో పక్షులతో నిండిన ఒక ప్రాంతానికి చేరాడు.