యేన తస్య భవేద్ధానిర్న యాచే తన్నృపాత్మజ
ప్రియమైన రాజకుమారా, దానివల్ల ఆయనకు నష్టం వస్తే, నేను అలాంటిది అడగను.
తన్మయా ప్రార్థితం పుత్ర స మోహాన్న ప్రయచ్ఛతి
బిడ్డా, నేను కోరినదాన్ని ఆయన మోహంతో ఇవ్వడం లేదు.
యాచితః సుఖహేతోస్తు మయా నృపతిసత్తమః
ఆనందం కోసం నేను ఆ రాజులకు మేలైనవారిని అడిగాను.
స్థితః సో ఽద్యానృతే ఘోరే సురాపానసమే విభుః
ఈ రోజు ఆ ప్రభువు భయంకరమైన అబద్ధంలో నిలిచాడు, అది మద్యం తాగడానికీ సమానం.
పరిత్యజేయం జనకం తవాధమం నైవ స్థితిర్మే భవితా హి తేన
నీ తండ్రిని, నీచుడైన వాడిని నేను వదిలిపెడతాను; అతనితో నేను ఇక ఉండను.
మయి జీవతి తాతో మే న భవేదనృతీ క్వచిత్
నేను బతికినంత కాలం, నా తండ్రి ఎక్కడా అబద్ధం చెప్పడు.
పిత్రా మే నానృతం దేవి పూర్వముక్తం కదాచన
దేవీ, నా తండ్రి ఎప్పుడూ అబద్ధం చెప్పలేదు.
యస్య సత్యే స్థితా లోకాః సదేవాసురమానుషాః
అతని సత్యవంతత మీదే దేవతలు, అసురులు, మనుష్యులు అన్నీ నిలబడి ఉన్నాయి.
విజృంభతే యస్య కీర్తిర్వ్యాప్తం బ్రహ్మాణ్డమణ్డలమ్
అతని కీర్తి విశ్వమంతటా వ్యాపించి, ఎంతో వెలుగొందుతోంది.
అశ్రుతం భూపతేర్వాక్యం పరోక్షే శ్రద్దధే కథమ్
రాజు మాటలు నేను వినకుండానే, అతను లేని చోట వాటిని ఎలా నమ్మగలను?
ఏతద్ధర్మాఙ్గదేనోక్తం వాక్యమాకర్ణ్య మోహినీ
ధర్మాంగదుడు చెప్పిన ఈ మాటలు వినగానే మోహిని—
యత్ర రుక్మాఙ్గదః శేతే మృతకల్పో రవిప్రభః
అక్కడే రుక్మాంగదుడు, సూర్యుడిలా ప్రకాశిస్తూ, చనిపోయినట్టు పడుకున్నాడు—
దీపరత్నైః సుప్రకాశే విద్రుమైశ్చిత్రితే వరే
దీపాల రత్నాలతో ప్రకాశించే, పగడాల అలంకరణలతో మెరిసే అద్భుతమైన గదిలో—
దీర్ఘవిస్తారసంయుక్తే హ్యనౌపమ్యే మనోహరే
పొడవు, వెడల్పు రెండింటిలోనూ విస్తరించి, మరెవరూ పోల్చలేని అందమైన ఆ గదిలో—
తాతైషా జననీ మే ఽద్య త్వాం వదత్యనృతీ త్వితి
తండ్రి, ఈ రోజు నా తల్లి నిన్ను అబద్ధవాది అని అంటోంది.
సకోషరత్ననిచయే గజాశ్వరథసంయుతే
నిధుల గుళికలు, ఏనుగులు, గుర్రాలు, రథాలతో కూడిన ఆస్తితో—
ప్రదేహి సకలం హ్యస్యై యత్త్యా శ్రావితం విభో
ప్రభూ, ఆమెకు నీవు వాగ్దానం చేసినదంతా ఇవ్వు.
దేహి శక్రపదం దేవ్యై జితం విద్ధి పురన్దరమ్
ఆ దేవికి ఇంద్రపదాన్ని ఇవ్వు; పురందరుడిని నీవు జయించావని తెలుసుకో.
తచ్చాప్యహం ప్రదాస్యామి తపసా తోష్య పద్మజమ్
ఆ పద్మజుడిని తపస్సుతో సంతుష్టిపరచి, ఆ వరాన్ని నేను ఇస్తాను.
త్రివిష్టపే వాపి పరే పదే వా దాస్యామి జిత్వా నరదేవదానవాన్
స్వర్గంలో అయినా, పరమస్థానంలో అయినా, మనుషులు, దేవతలు, దానవులను జయించి, ఆ వరాన్ని నేను ఇస్తాను.
హస్తే హి పాపస్య దివాప్రకీర్తేర్వత్స్యామి తత్కర్మకరః సుభుక్తః
పాపానికి చేతిలో, పగలు అందరికీ తెలిసేలా, ఆ కార్యాన్ని చేసుకుంటూ, సంతోషంగా అక్కడే ఉంటాను.
తచ్చాపి రాజేన్ద్ర దదస్వ దేవ్యై మజ్జీవితం మజ్జననీభవం వా
ఓ రాజా, నా ప్రాణాన్ని గానీ, నా జననాన్ని గానీ, ఆ దేవికి కూడా సమర్పించు.
విరాజయిత్వా స్వగుణైర్నృపౌఘాన్కరైరివాత్మప్రభవైః ఖశోభైః
నా స్వగుణాలతో రాజుల సమూహాన్ని అలంకరించి, ఆకాశాన్ని తన కాంతితో ప్రకాశింపజేసే కిరణాల్లా వారిని వెలిగించాను.
సంమార్జయిత్వా విమలం యశః స్వం కథం సుఖీ స్యాం నృపతే తతః క్షమః
నా నిర్దోషమైన కీర్తిని శుభ్రపరచిన తర్వాత, రాజా, నేను ఎలా సంతోషంగా, సహనంగా ఉండగలను?
గతో వా నరకం ఘోరం కథం భోక్ష్యే హరేర్దినే
నేను భయంకరమైన నరకానికి వెళ్ళినా, హరిదినాన నేను ఎలా భోజనం చేయగలను?
భూయో భూయో వదతి మాం దుర్మేధాశ్చ సుబాలిశా
మళ్ళీ మళ్ళీ, మూర్ఖులు, చిన్నపిల్లల్లా నన్ను ఇలా అంటున్నారు—
ముక్త్వైవం వాసరే విష్ణోర్భోజనం పాపనాశనే
విష్ణుదినాన భోజనం చేస్తే, అది పాపాలను పోగొడుతుంది అంటారు.
తథాపి నైవ కర్తాహం భోజనం హరివాసరే
అయినా, హరిదినాన నేను భోజనం చేయను.
దున్దుభీ కుర్వతీ నాదం సా కథం వితథా భవేత్
డుండుభి మ్రోగిన శబ్దం ఎలా అబద్ధంగా మారుతుంది?
అపేయం చైవ పీత్వా తు కిం జీవేచ్ఛరదః శతమ్
ఒకసారి తాగిన తర్వాత మళ్లీ తాగకూడదు—వందేళ్లు బ్రతికినా ఏమి లాభం?