ధర్మాఙ్గదో ధర్మమూర్తిః రుక్మాగదసుతస్తదా
ఆ సమయంలో ధర్మమూర్తి అయిన ధర్మాంగదుడు, రుక్మాంగదుని కుమారుడు,
పునరుత్థాయ విప్రేన్ద్రాన్ననామ విహితాఞ్జలిః
మళ్లీ లేచి, ఆ బ్రాహ్మణుల ముందు చేతులు జోడించి నమస్కరించాడు.
ఆలక్ష్య తరసా మాతః ప్రాహ రాజన్ కృతాఞ్జలిః
తల్లి త్వరగా వెళ్తున్నదాన్ని గమనించి, రాజా! అతడు చేతులు జోడించి ఇలా అడిగాడు:
ఏతైర్ద్విజేన్ద్రైః సహితా క్వ త్వం సంప్రస్థితాధునా
తల్లి! ఈ బ్రాహ్మణులందరితో కలిసి ఇప్పుడు ఎక్కడికి వెళ్తున్నావు?
పితా తవానృతీ పుత్ర కరో యేన వృథా కృతః
కుమారా! నీ తండ్రి అబద్ధవాది, అతని వల్ల నువ్వు వృథాగా అయ్యావు.
ధ్వజాఙ్కుశాఙ్కితః శ్రీమాన్దక్షిణః కనకాఙ్గదః
అతని కుడివైపు ధ్వజం, అంకుశం గుర్తులు ఉండి, బంగారు కంకణాలతో అలంకరించబడి, మహిమతో మెరిసిపోతున్నాడు.
రుక్మాఙ్గదేన తే పిత్రా న చాహం వస్తుముత్సహే
నీ తండ్రి రుక్మాంగదుని వల్ల నేను ఇక్కడ ఉండలేకపోతున్నాను.
మా కోపం కురు మాతస్త్వం నివర్త్తతస్వ పితుః ప్రియే
తల్లి! కోపపడకూ, భర్తకు ప్రియమైనవాడవు కదా, తిరిగి వెళ్ళిపో.
కృతా భార్యా శివః సాక్ష్యే స్థితో యత్ర సురాధిపః
శివుడు ప్రత్యక్షంగా సాక్షిగా ఉండగా, దేవతాధిపతి సమక్షంలో పెళ్లి జరిగింది.
న ప్రయచ్ఛతి మే దేయం తస్య వృద్ధిం విచిన్తయే
అతడు నాకు ఇవ్వాల్సింది ఇవ్వడు; అయినా అతని శ్రేయస్సు గురించి ఆలోచిస్తున్నాను.
యేన తస్య భవేద్ధానిర్న యాచే తన్నృపాత్మజ
ప్రియమైన రాజకుమారా, దానివల్ల ఆయనకు నష్టం వస్తే, నేను అలాంటిది అడగను.
తన్మయా ప్రార్థితం పుత్ర స మోహాన్న ప్రయచ్ఛతి
బిడ్డా, నేను కోరినదాన్ని ఆయన మోహంతో ఇవ్వడం లేదు.
యాచితః సుఖహేతోస్తు మయా నృపతిసత్తమః
ఆనందం కోసం నేను ఆ రాజులకు మేలైనవారిని అడిగాను.
స్థితః సో ఽద్యానృతే ఘోరే సురాపానసమే విభుః
ఈ రోజు ఆ ప్రభువు భయంకరమైన అబద్ధంలో నిలిచాడు, అది మద్యం తాగడానికీ సమానం.
పరిత్యజేయం జనకం తవాధమం నైవ స్థితిర్మే భవితా హి తేన
నీ తండ్రిని, నీచుడైన వాడిని నేను వదిలిపెడతాను; అతనితో నేను ఇక ఉండను.
మయి జీవతి తాతో మే న భవేదనృతీ క్వచిత్
నేను బతికినంత కాలం, నా తండ్రి ఎక్కడా అబద్ధం చెప్పడు.
పిత్రా మే నానృతం దేవి పూర్వముక్తం కదాచన
దేవీ, నా తండ్రి ఎప్పుడూ అబద్ధం చెప్పలేదు.
యస్య సత్యే స్థితా లోకాః సదేవాసురమానుషాః
అతని సత్యవంతత మీదే దేవతలు, అసురులు, మనుష్యులు అన్నీ నిలబడి ఉన్నాయి.
విజృంభతే యస్య కీర్తిర్వ్యాప్తం బ్రహ్మాణ్డమణ్డలమ్
అతని కీర్తి విశ్వమంతటా వ్యాపించి, ఎంతో వెలుగొందుతోంది.
అశ్రుతం భూపతేర్వాక్యం పరోక్షే శ్రద్దధే కథమ్
రాజు మాటలు నేను వినకుండానే, అతను లేని చోట వాటిని ఎలా నమ్మగలను?
ఏతద్ధర్మాఙ్గదేనోక్తం వాక్యమాకర్ణ్య మోహినీ
ధర్మాంగదుడు చెప్పిన ఈ మాటలు వినగానే మోహిని—
యత్ర రుక్మాఙ్గదః శేతే మృతకల్పో రవిప్రభః
అక్కడే రుక్మాంగదుడు, సూర్యుడిలా ప్రకాశిస్తూ, చనిపోయినట్టు పడుకున్నాడు—
దీపరత్నైః సుప్రకాశే విద్రుమైశ్చిత్రితే వరే
దీపాల రత్నాలతో ప్రకాశించే, పగడాల అలంకరణలతో మెరిసే అద్భుతమైన గదిలో—
దీర్ఘవిస్తారసంయుక్తే హ్యనౌపమ్యే మనోహరే
పొడవు, వెడల్పు రెండింటిలోనూ విస్తరించి, మరెవరూ పోల్చలేని అందమైన ఆ గదిలో—
తాతైషా జననీ మే ఽద్య త్వాం వదత్యనృతీ త్వితి
తండ్రి, ఈ రోజు నా తల్లి నిన్ను అబద్ధవాది అని అంటోంది.
సకోషరత్ననిచయే గజాశ్వరథసంయుతే
నిధుల గుళికలు, ఏనుగులు, గుర్రాలు, రథాలతో కూడిన ఆస్తితో—
ప్రదేహి సకలం హ్యస్యై యత్త్యా శ్రావితం విభో
ప్రభూ, ఆమెకు నీవు వాగ్దానం చేసినదంతా ఇవ్వు.
దేహి శక్రపదం దేవ్యై జితం విద్ధి పురన్దరమ్
ఆ దేవికి ఇంద్రపదాన్ని ఇవ్వు; పురందరుడిని నీవు జయించావని తెలుసుకో.
తచ్చాప్యహం ప్రదాస్యామి తపసా తోష్య పద్మజమ్
ఆ పద్మజుడిని తపస్సుతో సంతుష్టిపరచి, ఆ వరాన్ని నేను ఇస్తాను.
త్రివిష్టపే వాపి పరే పదే వా దాస్యామి జిత్వా నరదేవదానవాన్
స్వర్గంలో అయినా, పరమస్థానంలో అయినా, మనుషులు, దేవతలు, దానవులను జయించి, ఆ వరాన్ని నేను ఇస్తాను.