తథైవ సర్వసిద్ధీనాం భక్తిః పరమకారణమ్
అలాగే, అన్ని సిద్ధులకూ భక్తియే ప్రధాన కారణం.
తథా సమస్తసిద్ధీనాం జీవనం భక్తిరిష్యతే
అలాగే, అన్ని సిద్ధులకూ జీవితం భక్తియే అని భావించబడుతుంది.
తథా భక్తిం సమాశ్రిత్య సర్వకార్య్యాణి సాధయేత్
అందుకే, భక్తిని ఆధారంగా చేసుకుని అన్ని పనులూ చేయాలి.
శ్రద్ధయా సాధ్యతే కామః శ్రద్ధావాన్మోక్షమాన్పుయాత్
శ్రద్ధతో కోరికలు నెరవేరుతాయి; శ్రద్ధగలవాడు మోక్షాన్ని పొందుతాడు.
భక్తిహీనేర్మునిశ్చేష్ఠ తుష్యతే భగవాన్హరిః
ఓ మునిశ్రేష్ఠా, భక్తి లేకుండా చేసే పనులతో శ్రీహరి సంతుష్టి చెందడు.
దత్తా చాప్యర్థనాశాయ యతోభక్తివివర్జితా
భక్తి లేకుండా, కేవలం ధనం పోగొట్టడానికి ఇచ్చిన దానం కూడా అంతే ఫలహీనంగా ఉంటుంది.
అభక్త్యా యద్ధుతం హవ్యం భస్మని న్యస్తహవ్యవత్
భక్తి లేకుండా సమర్పించిన హవనం, బూడిదపై వేసిన హవిస్సు లాంటిది.
తన్నామ జాయతే పుంసాం శాశ్వతం ప్రతీదాయకమ్
అలాంటి కార్యం మనుషులకు శాశ్వత ఫలం ఇవ్వదు.
తత్సర్వం నిష్ఫలం బ్రహ్మన్యది భక్తివివర్జితమ్
ఓ బ్రాహ్మణా, భక్తి లేకుండా చేసిన పనులు అన్నీ ఫలహీనమే.
తస్యాం సత్యాం పిబన్త్యజ్ఞాః సంసారగరలం హ్యహో
అలా జరిగితే, అజ్ఞానులు సంసారమనే విషాన్ని తాగుతారు.
భగవద్భక్తసఙ్గశ్చ హరిభక్తిస్తితిక్షుతా
భగవద్భక్తుల సాంగత్యం, హరిభక్తి, సహనశీలత— ఇవే ముఖ్యమైనవి.
అవేహి నిష్ఫలం బ్రహంస్తేషాం దూరతరో హరిః
ఓ బ్రాహ్మణా, అటువంటి పనులు ఫలహీనమని తెలుసుకో; వారికి హరి చాలా దూరంగా ఉంటాడు.
మృషా తు కుర్వతాం కర్మ తేషాం దూరతరో హరిః
అబద్ధంగా పనులు చేసే వారికి హరి ఇంకా దూరంగా ఉంటాడు.
ధర్మేష్వభక్తిమనసాం తేషాం దూరతరో హరిః
ధర్మకార్యాలలో భక్తి లేని మనసున్న వారికి హరి ఇంకా దూరంగా ఉంటాడు.
తత్రాశ్రద్ధాపరా యే తు తేషాం దూరతరో హరిః
ఆశ్రద్ధ లేని వారిలో కూడా హరి ఇంకా దూరంగా ఉంటాడు.
స లోహకారభస్త్రేవ శ్వసన్నపి న జీవతి
అతడు కమ్మరి మోపెడు లాగా ఊపిరి పీల్చినా, నిజంగా బ్రతికినట్టు కాదు.
శ్రద్ధావతాం హి సిధ్యన్తి నాన్యథా బ్రహ్మనన్దనా
ఓ బ్రాహ్మణానందనా, విశ్వాసం ఉన్నవారికి విజయము లభిస్తుంది; ఇతరులకు కాదు.
స యాతి విష్ణుభవనం యద్వై పశ్యన్తి సూరయః
ఆయన ఋషులు దర్శించే విష్ణువు నివాసాన్ని చేరుకుంటాడు.
హరిధ్యానపరోయస్తు స యాతి పరమం పదమ్
హరిని ధ్యానించడంలో నిమగ్నుడైనవాడు పరమపదాన్ని పొందుతాడు.
ఆశ్రమాచారయుక్తేన పూజితః సర్వదా హరిః
తన ఆశ్రమ ధర్మాన్ని పాటిస్తూ పూజించే వారికి హరి ఎప్పుడూ ప్రసన్నుడవుతాడు.
స ఏవ పతితో జ్ఞేయో యతః కర్మబహిష్కృతః
కర్మలకు దూరంగా ఉన్నవాడే పతితుడిగా పరిగణించాలి.
భ్రష్టో యః స్వాశ్రమాచారాత్పతితః సో ఽభిధీయతే
తన ఆశ్రమాచారాన్ని విడిచిపెట్టినవాడే పతితుడని అంటారు.
ఆచారాత్పతితం మూఢం న పునాతి ద్విజోత్తమ
సద్ఆచారాన్ని విడిచిపెట్టినవాడు, ఎంత విద్యావంతుడైనా, ఇతరులను పవిత్రులను చేయలేడు, ఓ ఉత్తమ ద్విజుడా.
యజ్ఞో వా వివిధో బ్రహ్మంస్త్యక్తాచారంన రక్షతి
సకల యజ్ఞాలు, బ్రహ్మపఠనం కూడా, సద్ఆచారాన్ని వదిలినవారిని కాపాడలేవు.
ఆచారాత్ప్రాప్యతే మోక్ష ఆచారాత్కిం న లభ్యతే
సద్ఆచారంతోనే మోక్షం లభిస్తుంది; సద్ఆచారంతో లభించని దేనీ లేదు.
హరిభక్తేపరి తథా నిదానం భక్తిరిష్యతే
హరిభక్తులలో కూడా, భక్తే ప్రధాన కారణంగా భావించబడుతుంది.
తస్మాత్సమస్తలోకానాం భక్తిర్మాతేతి గీయతే
అందువల్ల, భక్తిని సమస్త లోకాల తల్లి అని కీర్తిస్తారు.
తథా భక్తిం సమాశ్రిత్య సర్వే జీవన్తి ధార్ంమికాః
అలాగే, ధార్మికులు అందరూ భక్తిని ఆధారంగా చేసుకొని జీవిస్తారు.
న తస్య త్రిషు లోకేషు సదృశో ఽస్త్యజనన్దన
జనందనుడా, మూడు లోకాలలో అతనికి సమానుడు ఎవరూ లేరు.
తస్మింస్తుష్టే భవేజ్జ్ఞానం జ్ఞానాన్మోక్షమవాప్యతే
అతడు సంతుష్టుడైతే జ్ఞానం కలుగుతుంది; ఆ జ్ఞానంతో మోక్షం సిద్ధిస్తుంది.