మృగేన్ద్రశత్రోఃకరసన్నికాశే జఙ్ఘే విలోమే ద్రుతకాఞ్చనాభే
ఆమె తొడలు సింహశత్రువు చేతులను పోలి, మెత్తగా, వేగంగా ప్రవహించే బంగారంలా ప్రకాశిస్తూ ఉన్నాయి.
ఆపాదశీర్షం కిల తత్స్వరూపం సంపశ్యతచ్చారువిశాలనేత్ర్యాః
పాదం నుంచి తల వరకు ఆ రూపాన్ని చూస్తూ, ఆమె అందమైన విస్తృతమైన కన్నులతో చూస్తోంది.
అహో సుతన్వీ విపులేక్షణేయం యాచిష్యతే యచ్చ తదేవ దేయమ్
అయ్యో! ఈ సన్నగా, పెద్ద కళ్లతో ఉన్న స్త్రీ ఏది అడిగినా అదే ఇవ్వాలి.
సుదుర్లభం దేయమదేయమన్యైర్దాస్యామి చాస్యా యది వాప్యదేయమ్
ఇతరులు ఇవ్వలేని, చాలా అరుదైనదైనా, అది ఆమెకు నేను ఇస్తాను. ఇవ్వలేనిదైతే అది కూడా సరి.
దాస్యామి చేదం న విచారయిష్యే పుత్రం వినా నాస్తి నదేయమస్యాః
ఇది ఇస్తే, ఆలోచించను; కుమారుడు లేకుండా ఆమెకు ఏదీ ఇవ్వకూడదు.
త్రీణి పఞ్చ చ వర్షాణి వ్యతీతాని సుఖేన వై
మూడు, ఐదు సంవత్సరాలు ఆనందంగా గడిచిపోయాయి.
జిత్వా విద్యాధరాన్పఞ్చ మలయే పర్వతోత్తమే
మలయపర్వతంపై ఐదుగురు విద్యాధరులను జయించి,
ఏకం కాఞ్చనదాతారం కోటికోటిగుణం శుభమ్
ఒకడు బంగారం ఇచ్చేవాడు, అతని దానం కోట్ల రెట్లు మేలైనది.
తృతీయమమృతస్రావి పునర్యౌవనకారకమ్
మూడవది అమృతాన్ని ప్రసరింపజేసేది, మళ్లీ యవ్వనాన్ని ఇస్తుంది.
పఞ్చమం వ్యోభగతిదం త్రైలోక్యపరిసర్పణమ్
ఐదవది ఆకాశంలో సంచరించే శక్తిని ఇస్తుంది, మూడు లోకాలంతా తిరగవచ్చు.
స్త్రీభిర్విద్యాధరాణాం చ సాశ్రునేత్రాభిరావృతః
స్త్రీలు, విద్యాధరులు కన్నీళ్లతో చుట్టుముట్టారు.
మణీన్పఞ్చ సమర్ప్యాథ పాదయోః ప్రాహ సంనతః
అతను ఐదు రత్నాలను ఆమె పాదాల వద్ద సమర్పించి, నమస్కరించి ఇలా అన్నాడు.
మలయే భూధరశ్రేష్ఠే వైష్ణవాస్త్రేణ భూపతే
మలయపర్వతంలో, రాజా, వైష్ణవాస్త్రంతో,
మణీన్ప్రయచ్ఛ మోహిన్యై భుజభూషణహేతవే
ఈ రత్నాలను మోహినికి ఆమె భుజాలను అలంకరించేందుకు ఇవ్వండి.
జీర్ణదన్తాః పునర్బాలా భవన్తి మణిధారణాత్
పలుచిపోయిన పళ్లవారు ఈ రత్నాన్ని ధరించగానే మళ్లీ బాల్యాన్ని పొందుతారు.
దాతారో మాసయుద్ధేన సాధితాస్తవ తేజసా
రాజా, నెల రోజుల యుద్ధంతో గెలిచిన దాతలు నీ తేజస్సుతో జయించబడ్డారు.
కరదానిసమస్తాని కృతాని తవ తేజసా
నీ తేజస్సుతో అన్ని పన్నులు, కానుకలు సమకూరాయి.
జితా భోగవతీ తాత మయా నాగసమావృతా
తాత, నాగులతో నిండిన భోగవతిని నేను జయించాను.
తత్రాపి హారరత్నాని సుబహూన్యాహృతాని చ
అక్కడ కూడా అనేక హారాలు, రత్నాలు తీసుకొచ్చారు.
తాన్నిర్జిత్యం చ కన్యానాం సురూపాణాం సువర్చసామ్
వాటిని గెలిచిన తర్వాత, అద్భుతమైన అందం, కాంతి కలిగిన యువతులను కూడా పొందాను.
దశకోట్యస్తు రత్నానాం దీపకర్మ నిశాగమే
రాత్రి దీపాలు వెలిగించేందుకు పది కోట్ల రత్నాలు ఉపయోగించారు.
తతో ఽహం వారుణం లోకం రసాతలతలస్థితమ్
ఆ తరువాత నేను రసాతలంలో ఉన్న వరుణ లోకానికి వెళ్ళాను.
తత్రోక్తో వరుణో దేవః స్థీయతాం మత్పిన్తుర్వశే
అక్కడ దేవుడు వరుణుడు ఇలా అన్నాడు: 'నా తండ్రి ఆజ్ఞలో ఉండు.'
కుపితో మమ వాక్యేన వరుణో యోద్ధుమాగతః
నా మాటల వల్ల కోపంతో వరుణుడు యుద్ధానికి వచ్చాడు.
జితో నారాయణాస్త్రేణ మయా స జలనాయకః
నేను నారాయణాస్త్రంతో ఆ జలాధిపతిని ఓడించాను.
నిర్జితేనాయుతం దత్తం వాజినాం వాతరంహసామ్
తాను ఓడిపోయిన తరువాత, అతను నాకు పది వేల వేగవంతమైన గుర్రాలు ఇచ్చాడు.
తృణతోయవిహీనా యే జీవన్తి బహుశః సమాః
ఆ గుర్రాలు గడ్డి, నీరు లేకపోయినా, చాలా సంవత్సరాలు బతుకుతాయి.
భార్యార్థే వరుణః ప్రాదాత్సాప్యానీతా మయా శుభా
భార్య కోసం వరుణుడు ఆమెను ఇచ్చాడు; ఆ శుభలక్షణురాలిని నేను తీసుకొచ్చాను.
తన్నిస్తి త్రిషు లోకేషు స్థానం తాత సుదుర్గమమ్
ఆ స్థలం, నా బిడ్డా, మూడూ లోకాల్లో చేరడం చాలా కష్టం.
తదుత్తిష్ఠ పరీక్షస్వ త్వత్ప్రసాదార్జితాం శ్రియమ్
కాబట్టి లేచి, నీ తండ్రి అనుగ్రహంతో సంపాదించిన ఐశ్వర్యాన్ని పరిశీలించు.