ప్రహర్షమతులం లేభే ధర్మాఙ్గదమువాచ హ
అతడు అపూర్వమైన ఆనందాన్ని పొందాడు; ధర్మాంగదుని చూచి ఇలా అన్నాడు:
కృత్వా దుష్టవధం త్వాదావప్రమత్తః సదోద్యతః
ప్రారంభంలోనే దుష్టులను సంహరించి, ఎప్పుడూ అప్రమత్తంగా, సిద్ధంగా ఉండాలి.
సదా చేతనసంయుక్తః సదా వాణిజ్యవల్లభః
ఎప్పుడూ జాగ్రత్తగా ఉండి, ఎల్లప్పుడూ వాణిజ్యాన్ని ప్రీతిగా చేయాలి.
సదా కౌటిల్యహీనశ్చ సదాచారరతః సదా
ఎప్పుడూ వక్రత లేకుండా, ఎల్లప్పుడూ మంచితనంలో నిమగ్నంగా ఉండాలి.
అవిశ్వాసస్తు సర్వత్ర భూమిపానాం ప్రశస్యతే
ప్రతి చోటా రాజుల పట్ల అప్రమేయతను చూపడం ప్రశంసనీయం.
రసవద్ద్రవ్యమాకర్షేః పుష్పేభ్య ఇవ షట్పదః
తేనెటీగ పువ్వుల నుంచి రసం తీసుకునేలా, నీవు ధనాన్ని సమకూర్చాలి.
త్వయా పుత్రేణ సంప్రాప్తం పునరేవేహ యౌవనమ్
నీవు, నా కుమారుడివి కావడంతో, యవ్వనం మళ్లీ ఇక్కడికి వచ్చింది.
సుఖేన సంయోజ్య చ తే ఽద్య భారం సప్తోదధిద్వీపభవం ప్రరంస్యే
ఈ రోజు నిన్ను సంతోషంగా కలిపి, ఏడు సముద్ర ద్వీపాలతో కూడిన భూమి భారాన్ని నీకు అప్పగిస్తాను.
భవేత్పితా చేద్బ్రలిభిశ్చ యుక్తో జీర్ణద్విజః శ్వేతశిరోరుహశ్చ
తండ్రి వృద్ధుడై, అప్పుల్లో మునిగి, తెల్ల జుట్టుతో అలసిపోయిన ద్విజుడు అయితే,
సంత్యజ్య దేవాన్మమ హేతుమాగతామనఙ్గబాణాభిహతాం సునేత్రామ్
దేవతలను వదిలి, నా కోసమే, మన్మథబాణాలతో బాధపడుతూ, అందమైన కళ్లతో ఉన్నవారిని
భూత్వా తు గుప్తో వననిర్ఝరేషు రమ్యేషు దివ్యేషు నదీతటేషు
అతడు అద్భుతమైన అడవి ప్రవాహాలలో, పవిత్రమైన నదీ తీరాల్లో, దాగి ఉండిపోయాడు.
అస్యాస్తు హేతోర్విబుధా విమూఢా యథా రమాయై ధరణీశసంఘాః
ఆమె కోసం, జ్ఞానులు కూడా మోహించిపోయారు; లక్ష్మీ కోసం భూలోకాధిపతులు మాయలో పడినట్లే.
నృపోత్తమం తం నృపనన్దనో ఽసౌ దిదేశ భోగార్థమనేకవిత్తమ్
అతడు రాజులకు ఆనందంగా ఉన్న యువరాజు, అతనికి అనేక సంపదలు, సుఖంగా జీవించేందుకు కావాల్సిన ధనాన్ని ఇచ్చాడు.
మత్స్యధ్వజార్త్తస్య సుఖాయ పుత్రస్తతో మహీరక్షణమాచచార
మత్స్యధ్వజుడు బాధపడుతున్నప్పుడు, అతని కుమారుడు ఆయన సంతోషం కోసం రాజ్యాన్ని పరిరక్షించేందుకు బాధ్యత తీసుకున్నాడు.
తస్యేత్థముర్వీం చరతశ్చ భూప న పాపబుద్ధిం కురుతే జనైఘః
ఓ రాజా, అతను భూమిపై తిరుగుతున్నప్పుడు, ప్రజల్లో ఎవ్వరూ చెడు ఆలోచనలు చేయలేదు.
స్రవన్తి గావో ఘటపూరదుగ్ధం ఘృతాధికం శర్కరవత్సుమిష్టమ్
ఆవులు ఘటాలు నిండేలా పాలను ఇచ్చేవి, ఆ పాలలో నెయ్యి కన్నా ఎక్కువ రుచితో, పంచదారలా తీయగా ఉండేది.
జనో న కశ్చిద్విభవస్య గోప్తా భర్తుహిం భార్యా న కటూక్తివాదినీ
ప్రజల్లో ఎవ్వరూ ఇతరుల ధనాన్ని కోరుకోరు, భార్యలు భర్తలతో కఠినంగా మాట్లాడేవారు కాదు.
ద్విజోపదేశే హి జనో వ్యవస్థితో వేదోక్తధర్మాచరణాద్ద్విజోత్తమాః
ఓ ఉత్తమ ద్విజులారా, ప్రజలు బ్రాహ్మణుల ఉపదేశాన్ని పాటిస్తూ, వేదాల్లో చెప్పిన ధర్మాలను ఆచరించేవారు.
సంభుజ్య మానా నహి యాన్తి సంపదః సంభోగయుక్తైరపి మానవైః క్షయమ్
గౌరవంతో ఆనందంగా సంపదను వినియోగించినప్పుడు, ఎంత మంది ఉపయోగించినా అది తగ్గిపోదు.
కృతీ చ లోకో హ్యభవత్సమస్తో ధర్మాఙ్గదే పాలనసంప్రవృత్తే
ధర్మాంగదుడు పరిరక్షణ బాధ్యత తీసుకున్నప్పుడు, మొత్తం లోకమంతా సద్గుణాలతో నిండిపోయింది.
ద్వారాణి సధ్వాన్తనిశాసు భూప గుప్తాని కుర్వన్తి న దస్యు భీతాః
ఓ రాజా, రాత్రిపూట తలుపులు తెరిచే ఉండేవి, ప్రజలు దొంగల భయంతో కాదు, భద్రతతో ఉండేవారు.
క్షీరం క్షరన్త్యో ఘటవత్సుభూరిశో వత్సప్రియాః శాన్తికరాశ్చ గావః
పిల్లలంటే మక్కువతో, శాంతిని పంచే ఆవులు ఘటాల్లా విరివిగా పాలిచ్చేవి.
మాతుః పయోభిః శిశవః సుపుష్టా భర్తుః ప్రయోగైః ప్రమదాః సుపుష్టాః
పిల్లలు తల్లుల పాలతో బాగా పోషించబడేవారు, భార్యలు భర్తల ప్రేమతో సంతోషంగా ఉండేవారు.
సంరక్ష్యమాణే హి నృపాత్మజేన జగామ కాలః సుఖహే తుభూతః
రాజ కుమారుడు రాజ్యాన్ని రక్షిస్తున్నప్పుడు, కాలం ఎంతో ఆనందంగా గడిచింది.
పృథ్వీపతిశ్చాతివిమోహితశ్చ విమోహినీచేష్టితసౌఖ్యయుక్తః
భూమిపతి మోహినీ చేసిన సుఖకార్యాల వల్ల పూర్తిగా మోహితుడైపోయాడు.
అతీవ ముగ్ధః సురతేన తస్యా విరఞ్చిపుత్ర్యాః శుభచేష్టితాయాః పక్షేషు శుక్లేష్వివ శీతభానుర్న క్షీయతే సంతతసేవనేన
బ్రహ్మ కుమార్తె అయిన ఆమెలో అతడు మునిగిపోయి, ఆమె శుభమైన ప్రవర్తనతో కలసి ఉండటంలో, శుక్ల పక్షంలో చంద్రుడు ఎలా తగ్గిపోకుండా ప్రకాశిస్తాడో, అతడూ ఎప్పటికీ తగ్గిపోలేదు.
పిబంస్తు పానం సుమనోహరం హి శృణ్వంస్తు గీతం సుపదప్రయుక్తమ్
ఆహ్లాదకరమైన మద్యం తాగుతూ, అందమైన పదాలతో పాడిన పాటలు వినేవాడు.
విమర్ద్దమానస్తు కరేణ తుఙ్గౌ సుఖేన పీనౌ పిశితోపరూఢౌ
ఆమె ఎత్తైన, ఘనమైన, మాంసలమైన వక్షోజాలను తన చేతితో సంతోషంగా నొక్కాడు.
వలిత్రయం నాతివివర్ద్ధమానం మనోహరం లోమశరాజిశోభమ్
మూడు మడతలు ఎక్కువగా కాకుండా, ఆకర్షణీయమైన వెంట్రుకల వరుసలతో ఆమె అందాన్ని మరింత మెరుగుపరిచాయి.
నహీదృశం చారుతరం నితాన్తం నితంబినీనాం మనసో ఽభిరామమ్
నితంబం సన్నగా ఉన్న స్త్రీల్లో ఇంత అందమైనది, మనసుకు ఇష్టమైనది మరొకటి లేదు.