హయస్థః ప్రయయౌ రాజా మోహిన్యా సహ తత్క్షణాత్
అశ్వంపై కూర్చుని, రాజు ఆ క్షణంలోనే మోహినితో కలిసి బయలుదేరాడు.
అవరుహ్య హయాతస్మామోహినీం వాక్యమబ్రవీత్
అశ్వం నుంచి దిగిన తరువాత, అతడు మోహినికి ఈ మాటలు చెప్పాడు.
ఏష తే గురుశుశ్రూషాం కరిష్యతి యథా గుణమ్
అతడు తన శక్తికి తగిన విధంగా, నీకు శిష్యునిగా సేవ చేస్తాడు.
సా చైవముక్తా పత్యా తు ప్రస్థితా సుతమన్దిరమ్
భర్త ఈ విధంగా చెప్పిన తరువాత, ఆమె కుమారుని మందిరానికి బయలుదేరింది.
ఆత్మనో భర్తృవాక్యేన పరిత్యజ్య మహీపతీన్
తన భర్త ఆజ్ఞతో, ఆమె రాజులను వదిలిపెట్టింది.
క్రమే పఞ్చదశే ప్రాప్తే పర్యఙ్కే త్వవరోపయత్
పదహారవ అడుగు చేరినప్పుడు, ఆమె అతడిని మంచంపై కూర్చోబెట్టింది.
మృద్వాస్తరణసంయుక్తే మణిరత్నవిభూషితే
ఆ మంచం మృదువైన పరుపుతో, మణులు రత్నాలతో అలంకరించబడింది.
తతః పాదోదకం చక్రే మోహిన్యా ధర్మభూషణః
తర్వాత ధర్మభూషణుడు మోహినికి పాదోదకం చేసాడు.
నైవమస్యాభవద్దుష్టం మనస్తాం మోహినీం ప్రతి
మోహినిపై అతని మనసులో ఎలాంటి చెడు ఆలోచన రాలేదు.
మేనే వర్షాయుతసమామాత్మానం చ త్రివత్సరమ్
తనకు లక్ష సంవత్సరాలు కూడా మూడు సంవత్సరాల్లా అనిపించాయి.
ఉవాచావనతో భూత్వా సుకృతీ మాతరస్మ్యహమ్
తలవంచి నమస్కరించి, 'ధర్మాత్ములైన తల్లులారా, నేను మీ కుమారుడిని' అని అన్నాడు.
చకార సర్వభోగైస్తాం యుయోజ చ ముదాన్వితః
అతడు ఆమెకు అన్ని సుఖాలను కల్పించి, ఆనందంతో ఆమెను చేరాడు.
యే లబ్ధే దానవాఞ్చిత్వా పాతాలే ధర్మమూర్త్తినా
పాతాళంలో ధర్మస్వరూపుడిగా దానవులను మోసం చేసి దాన్ని పొందినవారు—
అష్టోత్తరసహస్రైశ్చ ధాత్రీఫలనిభైః శుభైః
వెయ్యి ఎనిమిది మంచి ఫలాలతో, అవి నేరేడు పండ్లలా కనిపించే ఫలాలతో—
నిష్కం పలశతం స్వర్ణం కులిశాయుతభూషితమ్
నూరు పలాల స్వర్ణం, వెయ్యి వజ్రాల ఆకారపు అలంకారాలతో అలంకరించబడినది—
వలయా వజ్రఖచితా ద్విరష్టౌ కరయోర్ద్వయోః
రెండు చేతులకు, రెండు జతల వజ్రాలతో పొదిగిన వలయాలు—
కేయూరనూపురౌ తస్యా అనర్ఘౌ స నృపాత్మజః
ఆమెకు ఉన్న కేయూరాలు, నూపురాలు అమూల్యమైనవని, ఓ రాజకుమార!
కటిసూత్రం తు శర్వాణ్యా యదాసీత్పావకప్రభమ్
శర్వాణికి ఉన్న కటిసూత్రం అగ్నిలా ప్రకాశించేది—
కాలనేమౌ స్థితే రాజ్యే పతితం మూలపాచనే
కాలనేమి రాజ్యంలో ఉన్నప్పుడు, అది ములపాచకుని చేతుల్లో పడింది—
తం హత్వా మలయే దైత్యం దైత్యకోటిసమావృతమ్
మలయ పర్వతంపై, కోట్లాది దానవులతో కూడిన ఆ దానవుడిని సంహరించి—
అవాప కటిసూత్రం తు దైత్యరాజప్రియాస్థితమ్
దానవరాజు భార్యకు ప్రియమైన కటిసూత్రాన్ని పొందాడు—
హిరణ్యకశిపోః పూర్వం యా భార్యా లోకసున్దరీ
హిరణ్యకశిపునికి ముందు భార్యగా ఉన్న, లోకాలందరికీ అందంగా పేరుగాంచిన ఆమె—
సా ప్రవిష్టా సమం పత్యా యదా పావకమఙ్గలా
ఆమె తన భర్తతో కలిసి, మంగళకరమైనదిగా అగ్నిలో ప్రవేశించింది—
సాగరస్తత్తు సంగృహ్య రత్నశ్రేష్ఠయుగం కిల
సముద్రుడు ఆ అత్యుత్తమ రత్నాల జతను తీసుకొని—
జనన్యాః ప్రదదౌ హృష్టః సూర్యకోటిసమప్రభమ్
ఆ రత్నాలను కోటికి సూర్యుల్లా ప్రకాశించేలా తన తల్లికి ఆనందంతో ఇచ్చాడు—
సహస్రకోటిమూల్యే తే మోహిన్యాః సంన్యవేదయత్
వాటి విలువ వేల కోట్లు, అవి మోహినికి సమర్పించబడ్డాయి—
సర్వదేవగురోః పూర్వం సిద్ధహస్తాత్సుదుర్లభమ్
అన్ని దేవతల గురువు చేతిలో, అది ఒకప్పుడు చాలా అరుదుగా లభించేది—
లబ్ధం తత్ ప్రదదౌ దేవ్యా మోహిన్యాః కామవర్ద్ధనమ్
అది లభించిన తరువాత, కామాన్ని పెంచే మోహినీ దేవికి ఇచ్చాడు—
ఆనీతం మాతృహస్తేన భోజయామాస భూమిప
తల్లి చేతుల ద్వారా తీసుకువచ్చి, ఆమె భోజనం పెట్టింది, ఓ రాజా—
మయా త్వయా చ కర్తవ్యం రాజ్ఞో వాక్యం న సంశయః
నీకు, నాకూ చేయవలసింది రాజు ఆజ్ఞే, దీనిలో ఎలాంటి సందేహం లేదు.