దేవాః పరాఙ్ముఖాస్తస్య పితరం యో ఽవమన్యతే
తండ్రిని అవమానించే వాడిని దేవతలు దూరంగా చూసుకుంటారు.
జిత్వా ద్వీపవతీం పృథ్వీం బహుభూపాలసంవృతామ్
అన్ని ద్వీపాలతో కూడిన భూమిని, అనేక రాజులతో కూడిన భూమిని జయించిన తరువాత,
పితురభ్యధికః పుత్రో యద్భవేత్క్షితిమణ్డలే
ఈ భూమిపై కుమారుడు తండ్రిని మించిపోతే,
త్వయా సాధయతా భూపాన్యథా హరిదినం శుభమ్
రాజా, నీవు ఇతర రాజులను హరి చేసినట్లు ఓడించావు.
క్క గతస్తు భవాంస్తాత నివేశ్య మయి సంపదః
నాన్నా, నీవు నీ సంపద నాకప్పగించి ఎక్కడికి వెళ్ళావు?
మన్యే నిర్వేదమాపన్న ఇమాం సృష్ట్వా ప్రజాపతిః
ఈ లోకాన్ని సృష్టించిన బ్రహ్మా, చివరికి నిరాశకు లోనయ్యాడని నేను అనుకుంటున్నాను.
మన్యే భూధరజాతేయమథవా సాగరోద్భవా
ఈమె కొండల్లో పుట్టిందేమో, లేదా సముద్రం నుంచి వెలిసిందేమో అనిపిస్తోంది.
బాలాగ్రశతభాగో హి వ్యలీకో నోపపద్యతే
ఆమెలో తలపాగా చివరలో ఉన్న వందవ భాగం తప్పు కూడా కనబడదు.
ఏవం విధా మే జననీ యది స్యాత్కో ఽన్యో ఽస్తి మత్తః సుకృతీ మనుష్యః
ఇలాంటి అమ్మ నాకు ఉంటే, నన్ను మించి అదృష్టవంతుడు మరొకడు ఎవరు ఉంటారు?
సత్య తే జననీ పుత్ర సంప్రాప్తా మన్దరే మయా
బిడ్డా, నీ తల్లి నిజంగా మందరపర్వతంపై నాకు దొరికింది.
కుర్వన్తీ దారుణం పుత్ర తపో దేవగిరౌ పురా
పూర్వం దేవగిరిపై ఆమె కఠినమైన తపస్సు చేసింది, బిడ్డా.
మన్దరే పర్వతశ్రేష్ఠే బహుధాతుసమన్వితే
అనేక రకాల ఖనిజాలతో నిండిన మందరపర్వతంలో,
స్థితా గానపరా దృష్టా మయా తత్ర సుదర్శనా
అక్కడ నేను ఆమెను చూశాను. ఆమె పాటలలో మునిగిపోయి, రూపంలో అందంగా ఉంది.
అనఙ్గబాణసంవిద్ధో వ్యాధవిద్ధో యథా మృగః
కామదేవుని బాణాలతో తగిలినట్టు, వేటగాడు గాయపరిచిన జింకలా అయింది.
వృతశ్చైవాపి భర్తృత్వే కిఞ్చిత్ప్రార్థనయా సహ
కొంత అభ్యర్థనతో ఆమెను భార్యగా ఎంచుకున్నాను.
సేయం భార్యా విశాలాక్షీ కృతా భూధరమస్తకే
ఈ విశాలమైన కన్నులవాళ్లు పర్వతశిఖరంపై నా భార్యగా అయ్యింది.
దినత్రయేణ త్వరితః సంప్రాప్తస్తవ సన్నిధౌ
మూడు రోజుల్లోనే త్వరగా నీ దగ్గరకు వచ్చాను.
ఇయం హి జననీ పుత్ర తవ ప్రీతివివర్ద్ధినీ
ఇదే నీ తల్లి, బిడ్డా, నీ ఆనందాన్ని పెంచే అమ్మ.
తత్పితుర్వచనం శ్రుత్వా హయసంస్థామరిన్దమః
తండ్రి మాటలు విని, శత్రువులను జయించిన వాడు గుర్రంపై ఎక్కాడు.
ప్రసీద దేవి మాతస్త్వం భృత్యో దాసః సుతస్తవ
అమ్మా దేవీ, దయచూపు. నేను నీ సేవకుడిని, నీ కుమారుడిని.
తం పుత్రమవనీం ప్రాప్తం మోహినీ ప్రేక్ష్య భూపతే
భూమికి వచ్చిన కుమారుడిని మోహిని చూసి ఆశ్చర్యంగా చూచింది, ఓ రాజా.
అవాగూహత బాహుభ్యాముత్థాప్య పతితం సుతమ్
ఆమె తన చేతులతో పడిపోయిన కుమారుణ్ని ఆలింగనం చేసి లేపింది.
తతస్తాం సుమనోజ్ఞైస్తు చారువస్త్రైస్చ భూషణైః
తర్వాత ఆమె అతనికి అందమైన వస్త్రాలు, మణులు అలంకరించింది.
స్వపృష్ఠే చరణం కృత్వా తస్యా రాజీవలోచనః
ఆమె వెనుకన తన కాలును ఉంచి, కమలనయనుడు...
భూపాలైః సంవృతో గచ్ఛన్పభ్ద్యాం ధర్మాఙ్గదః సుతః
రాజులతో చుట్టుముట్టబడి, ధర్మాంగదుడు తనయుడు ఆ మార్గంలో ముందుకు సాగాడు.
స్తూయమానః స్వయం చాపి మేఘగంభీరయా గిరా
అతన్ని అందరూ పొగిడారు, అతడూ మేఘగంభీరమైన స్వరంతో మాట్లాడాడు.
నవా నవతరా భార్యాః పితురిష్టా మనోహరాః
తన తండ్రికి ఎప్పటికప్పుడు కొత్తగా, మరింత అందంగా కనిపించే భార్యలు కావాలని ఆశ కలిగింది.
పితుర్దుఃఖేన కిం సౌఖ్యం పుత్రస్య హృది వర్తతే
తండ్రి బాధపడుతున్నప్పుడు, కొడుక్కి మనసులో ఏమాత్రం ఆనందం మిగులుతుందీ?
మాతౄణాం వన్దనే మహ్యం గహత్పుణ్యం భవిష్యతి
తల్లులకు నమస్కరించడం వల్ల నాకు గొప్ప పుణ్యం కలుగుతుంది.
ఏకముచ్చరమాణో ఽసౌ రాజభిః పరివారితః
ఒక మాట పలికిన వెంటనే, అతడిని రాజులు చుట్టుముట్టారు.