భర్తృస్థానం పరిత్యజ్య స్వపితుర్వాపి వర్జితమ్
భర్త మనవాసాన్ని, లేదా తండ్రి ఇంటినీ విడిచిపెట్టినప్పటికీ,
సర్వధర్మవిహీనాపి నారీ భవతి సూకరీ
ఏ విధమైన కర్తవ్యాలు లేకపోయినా, ఒక స్త్రీ అపవిత్రురాలవదు.
మమిష్యామిత్వయా సార్ద్ధమీశస్త్వం సుఖదుఃఖయోః
"నేను నీతోనే వస్తాను; సుఖంలోనూ, దుఃఖంలోనూ నీవే నాకు అధిపతి."
పరిష్వజ్య వరారోహామిదం వచనమబ్రవీత్
ఆ మహోన్నతురాలిని ఆలింగనం చేసి, అతడు ఇలా అన్నాడు:
మా శఙ్కాం కురు వామోరు యతో దుఃఖం భవిష్యతి
"ఓ సన్నని తొడలవాడినీ, భయపడకూ, ఎందుకంటే అలా చేస్తే దుఃఖమే కలుగుతుంది."
ఏహి గచ్ఛావ తన్వఙ్గి సుఖాయ నగరం ప్రతి
"ఓ సన్నని దేహముగలవాడినీ, రా, మనం సంతోషంగా నగరానికి వెళ్ళుదాం."
భుఙ్క్ష్వ భోగాన్మయా సార్ద్ధం తత్రస్థా స్వేచ్ఛయా ప్రియే
"ప్రియమైనవాడా, అక్కడ నాతో కలిసి నీ ఇష్టానుసారం ఆనందాలు అనుభవించు."
సంప్రస్థితా నూపురగోషయుక్తా వికర్షయన్తీ గిరిజాతశోభామ్
నూపురాల మోగుతో అలంకరించబడి, పర్వతకన్యక అందాన్ని పరచుతూ, ఆమె ప్రయాణమయ్యింది.
పశ్యమానౌ బహూన్భావాన్గిరిజాతాన్మనోహరమనోహరాన్
వారు పర్వతంలో పుట్టిన అనేక మోహకరమైన, మనసును ఆకట్టుకునే రూపాలను చూశారు.
కేచిన్నీలసమప్రఖ్యాః కేచిత్కాఞ్చనసత్విషః
కొంత భాగం నీలవర్ణంగా, మరికొంత భాగం బంగారు మెరుపుతో కనిపించాయి.
అన్యోన్యశ్లేషతాం ప్రాప్తౌ సకలైః స్థావరైరివ
వారు ఒకరినొకరు ఆలింగనం చేసుకున్నట్లు, అక్కడి స్థావరాలతో కలిసిపోయారు.
ఖన్యమానం ఖురేణోర్వీ కులిశాభేన వేగినా
ఒక పాదం వజ్రంలా వేగంగా భూమిని త్రవ్వుతూ ఉండింది.
గృహగోధాభవత్తస్మిన్ భూభాగాన్తర్గతా కిల
ఆ భూమిలో, నిజంగా ఒక ఇంటిగొడుగు దాగి ఉంది.
విదీర్యమాణాం నృపతిరపశ్యత్స దయాపరః
ఆమె చీలిపోతూ ఉండగా, దయతో నిండిన రాజు ఆమెను చూశాడు.
తతః స వృక్షపత్రేణ కోమలేన మహీపతిః
అప్పుడు రాజు ఒక మృదువైన ఆకుతో,
తతస్తు మోహినీం ప్రాహ ప్రేక్ష్య మూర్చ్ఛాగతాం హి తామ్
ఆమె అపస్మారంలో పడిపోతున్నదాన్ని చూసి, రాజు మోహినిని ఇలా అడిగాడు:
యేన మూర్చ్ఛాగతాం సించే గృహగోధాం విమర్ద్దితామ్
"ఇది తీసుకుని, అపస్మారంలో ఉన్న, నలిగిపోయిన ఇంటిగొడుగుపై చల్లి."
తేనాభ్యషిం చన్నృపతిర్గృహగోధాం విమూర్చ్ఛితామ్
ఆ ఆకుతో, రాజు అపస్మారంలో ఉన్న ఇంటిగొడుగుపై నీళ్లు చల్లాడు.
అభిఘాతేషు సర్వేషు శస్తం వారిప్రసేచనమ్
ఏదైనా గాయమైతే నీళ్లు చల్లడం శుభంగా భావించబడుతుంది.
సంప్రాప్తచేతనా భూప గోధా వచనమబ్రవీత్
రాజు మళ్లీ స్పృహ పొందినప్పుడు, గోదా ఈ మాటలు చెప్పింది.
రుక్మాఙ్గద మహాబాహో నిబోధ మమ చేష్టితమ్
ఓ రుక్మాంగద మహాబాహూ, నేను చేసిన పనులు విను.
రూపయౌవనసంపన్నా తస్య నాతిప్రియా విభో
ఆమెకు అందం, యవ్వనం ఉన్నా, ఆమె అతనికి అంతగా ప్రియంగా ఉండలేదు ప్రభూ.
నాన్యస్య కస్యచిద్ద్వేష్టా స తు మే నృపతే పతిః
అతను ఎవరినీ ద్వేషించడు రాజా, అయినా అతనే నా భర్త.
అపృచ్ఛం ప్రమదా రాజన్యాస్త్యక్తాః పతిభిః కిల
నేను రాజ కుటుంబానికి చెందిన భర్తలు వదిలేసిన స్త్రీలను అడిగాను.
అస్మాకం ప్రత్యయో జాతో భర్తృత్యాగావమాననాత్
భర్తలు వదిలిపెట్టిన అవమానంతో మాకు నమ్మకం కలిగింది.
త్వం పృచ్ఛ తాం వరారోహే దాస్యతే భేషజం శుభమ్
నీవు ఆ అందమైన స్త్రీని అడుగు, ఆమె మంచి మందు ఇస్తుంది.
తతో ఽహం త్వరితం గత్వా తాసాం వాక్యేన భూపతే
రాజా, అప్పుడు వారి మాటలు విని నేను వేగంగా అక్కడికి వెళ్లాను.
శతస్తంభసమాయుక్తః కాన్తిమత్సుధయా యుతః
ఆమె శతస్తంభాలతో అలంకరించబడి, మధురమైన కాంతితో మెరిసిపోతూ కనిపించింది.
ప్రావృతాం దీర్ఘవస్త్రేణ సన్ధ్యారాగసవర్ణినీమ్
ఆమె పొడవైన వస్త్రంతో కప్పబడి, సంధ్యా వర్ణంలో మెరిసింది.
పరిచారకైస్తు సంయుక్తా వీజ్యమానా శనైః శనైః
ఆమె చుట్టూ సేవకులు ఉండి, మెల్లగా మళ్లీ మళ్లీ వాయిస్తూ ఉన్నారు.