నాగనాసోరు సుభగే మత్తమాతఙ్గగామిని
ఓ అందమైనవాడా, నీ తొడలు మత్తులో ఉన్న ఏనుగు తొడలవంటి వన్నెతో ఉన్నాయి.
తన్మయా సుగృహీతం తు కృతం జ్ఞానాఙ్కుశేన హి
నీ జ్ఞానంతో, అది బాగా కట్టుబడి, నీవు సాధించావు.
సత్యమేతద్విశాలాక్షి తవ రూపం విమోహనమ్
విపులమైన కళ్లవాడా, నిజంగా నీ రూపం మాయచేసేలా ఉంది.
యన్నిమిత్తం మయా సృష్టా తత్సాధయ వరాననే
నిన్ను నేను ఏ ఉద్దేశ్యంతో సృష్టించానో, ఆ పని నీవు నెరవేర్చు, అందమైన ముఖవంతురాలా.
యస్య సన్ధ్యావలీ భార్యా తవ రూపోపమా శుభే
శుభగుణాల కలదానివి, సంధ్యావళి అనే భార్యను కలిగి, నీ రూపానికి సమానంగా ఉన్నవాడు.
దశనాగాయు తబలః ప్రతాపేన రవిర్యథా
అతని బలం పది ఏనుగులకు సమానం, అతని తేజస్సు సూర్యునిలా ప్రకాశిస్తుంది.
తేజసా వహ్నివద్ద్వీప్తః క్రోధే వైవస్వతోపమః
అతడు తేజస్సులో అగ్నిలా మెరిసిపోతాడు, కోపంలో వైవస్వతుడైన యముని పోలి ఉంటాడు.
సౌమ్యత్వే శశితుల్యస్తు రూపవాన్ మన్మథో యథా
సౌమ్యత్వంలో అతడు చంద్రునిలా, అందంలో మన్మథుని వలె ఉన్నాడు.
పిత్రా భుక్తం సమస్తైకం జంబూద్వీపం వరాననే
అందమైన ముఖవంతురాలా, అతడు తన తండ్రితో కలిసి జంబూద్వీపాన్ని మొత్తం అనుభవించాడు.
పిత్రోస్తు వ్రీడయా యేన న జ్ఞాతం ప్రమదాసుఖమ్
తండ్రి పట్ల గౌరవంతో, అతడు స్త్రీల సుఖాన్ని ఎరుగలేదు.
యో న వాక్యాద్విచలతే సహైవ హి పితుర్గృహే
అతడు తన తండ్రి మాటలకు ఎప్పుడూ విరుద్ధంగా ప్రవర్తించడు, తండ్రి ఇంట్లోనే ఉంటాడు.
శతాని కనకాభాసే త్వవిశేషేణ పశ్యతి
అతడు వందలాది బంగారు వర్ణం గల స్త్రీలను, ఏ తేడా లేకుండా చూస్తాడు.
సమీపం గచ్ఛ చార్వఙ్గి మన్దరే పర్వతోత్తమే
ఓ సుందరాంగీ, మందర అనే ఉత్తమ పర్వతానికి దగ్గరగా వెళ్లు.
తవ గీతేన చార్వఙ్గి మోహితో ఽశ్వం విహాయ చకత
ఓ సుందరాంగీ, నీ పాటకు మంత్రిముగ్ధుడై, అతడు తన గుర్రాన్ని వదిలి తిరిగాడు.
తత్ర దేవి త్వయావాచ్యం మిలిత్వా భూభుజా త్విహ
అక్కడ దేవీ, నువ్వు ఇక్కడ రాజును కలిసిన తర్వాత అతనితో మాట్లాడాలి.
యద్బ్రవీమి హ్యహం నాథ తత్కార్యం హి త్వయా ధ్రువమ్
నేను ఏం చెప్పినా, ఓ ప్రభూ, అది నువ్వు తప్పకుండా చేయాలి.
యతస్తం శపథైర్ధృత్వా దక్షిణేన కరేణ వై
కాబట్టి, ప్రమాణాలతో అతడిని బంధించి, అతని కుడి చేయిని పట్టుకో.
సురతే తవ చార్వఙ్గి యదా ముగ్ధో హి లక్ష్యతే
ఓ సుందరాంగీ, అతడు నీ ఆలింగనంలో మాయలో పడినట్టు కనిపించే సమయంలో.
యస్త్వయా శపథో రాజన్కృతో మద్వాక్యపాలనే
ఓ రాజా, నీవు నా మాటలను పాటించేందుకు ప్రమాణం చేశావు.
ఏవముక్తే త్వయా ముగ్ధో రాజా వై సత్యగౌరవాత్
నీవు ఇలా చెప్పినప్పుడు, రాజు సత్యాన్ని గౌరవించి అమాయకంగా ఆచరించాడు.
ఏవముక్తే తు వచనే త్వయా వాచ్యో వరాననే
ఓ సుందరి, నీవు ఇలాంటి మాటలు మాట్లాడినప్పుడు, నీకు తగినట్టు మాట్లాడాలి.
నోపవాసస్త్వయా కార్యో జాతు వై హరివాసరే
హరివాసర దినాన నీవు ఎప్పుడూ ఉపవాసం చేయకూడదు.
సుముగ్ధాం యౌవనోపేతాం స్వభార్యాం యో న సేవతే
యువతతో, అందంతో ఉన్న తన భార్యను ఎవడు దగ్గర పడడో,
త్రిరాత్రమపవిద్ధాహం త్వయా భూప ఉపోషణాత్
ఓ రాజా, నీవు ఉపవాసం వల్ల మూడు రాత్రులు నన్ను నిర్లక్ష్యం చేశావు.
శ్రాద్ధకాలే తు సంప్రాప్తే ఉపావిష్టైర్ద్విజైః కిల
శ్రాద్ధకాలంలో, ద్విజులు కూర్చున్నప్పుడు,
ఏవం సంబోధ్యమానో ఽపి యదా రాజా వచస్తవ
ఇలా చెప్పినా కూడా, రాజు నీ మాటను పట్టించుకోకపోతే,
యది న త్యజసే రాజన్నుపవాసం హరేర్దినే
ఓ రాజా, నీవు హరిదినం ఉపవాసాన్ని వదలకపోతే,
ధర్మాఙ్గదస్య రాజేన్ద్ర మమోత్సంగేక్షిప స్వయమ్
ఓ రాజేంద్ర, నీవే నన్ను ధర్మాంగదుడి ఒడిలో వేసేయి.
ధర్మక్షీణో భవాన్ గన్తా నరకే నాత్ర సంశయః
నీ ధర్మం తగ్గిపోతే, నీవు నరకానికి వెళ్ళవు; ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు.
సంగృహ్య వాక్యం వసుధామరాణాం సమ్భోక్ష్యతే మాధవవాసంరే ఽసౌ
భూమిపాలకుల మాటను స్వీకరించి, అతడు మాధవుని నివాసాన్ని అనుభవిస్తాడు.