స ఏవాత్మవిధాతీ స్యాత్పాపినామగ్రణీర్మునే
అతడే తనను తానే నాశనం చేసుకునే వాడు, పాపులలో ముందువాడవుతాడు, మునివరా.
స చ సర్వాధమః ప్రోక్తో వేదవిద్భిర్మునీశ్వర
వేదాన్ని తెలిసినవారు అతడిని అన్ని లోకాల్లో అత్యంత నీచుడని ప్రకటించారు, మునిశ్రేష్ఠా.
కామధేనుం పరిత్యజ్య అర్కక్షీరం సం మార్గతి
కామధేనువును వదిలేసి, గాడిద పాల కోసం వెతకడమే అతడి స్థితి.
బ్రహ్మాద్యా అపి విప్రేన్ద్ర స్వభోగక్షయభీరవః
బ్రహ్మ మొదలైన దేవతలు కూడా, బ్రాహ్మణశ్రేష్ఠా, తమ ఆనందం పోతుందేమో అని భయపడుతారు.
దేవానాం దుర్లభం వాపి సర్వకర్మఫలప్రదమ్
దేవతలకు కూడా దొరకని, అన్ని కార్యాల ఫలితాన్ని ఇచ్చే దానిని—
న తస్య సదృశం కశ్చిత్రిషు విద్యతే
అలాంటి వాడు మూడు లోకాలలో మరొకడు లేడు.
నరరుపపరిచ్ఛన్నః స హరిర్నాత్ర సంశయః
మనుష్యరూపంలో కనిపిస్తున్నవాడు హరివే అని సందేహం లేదు.
నివేద్య హరయే భక్త్యా తత్ఫలం హ్యక్షయం స్మృతమ్
హరికి భక్తితో సమర్పించిన ఫలం ఎప్పటికీ నశించదు అని చెప్పబడింది.
అర్పయేత్సుకృతం కర్మ ప్రీయతామితిం మే హరిః
మన మంచిపనులన్నీ 'హరి సంతోషంగా ఉండాలి' అని భావించి ఆయనకు అర్పించాలి.
ఫలాగృధ్నుః కర్మణాం తత్ప్రాత్ప్రోతి పరమం పదమ్
కర్మఫలాల పట్ల ఆశ లేకుండా ఉన్నవాడు పరమపదాన్ని పొందుతాడు.
యథాశ్రమం త్యక్తుకామః ప్రాన్పోతి పదమవ్యయమ్
తన జీవితస్థితికి తగిన విధంగా త్యాగాన్ని కోరినవాడు, నశించని స్థితిని పొందుతాడు.
స్వాశ్రమాచారశూన్యశ్చ పతితః ప్రోచ్యతే బుధైః
తన ఆశ్రమానికి అనుగుణంగా నడవని వాడిని జ్ఞానులు పతితుడిగా పిలుస్తారు.
తస్య విష్ణుశ్చ తుష్టః స్యాద్భక్తియుక్తస్య నారద
అటువంటి భక్తితో ఉన్నవాడికి, నారదా, విష్ణువు సంతోషిస్తాడు.
పచ్యతే నిరయే ధోరే స త్వాచన్ద్రాక్రతారకమ్
అతడు భయంకరమైన నరకంలో చంద్రతారలు ఉండేవరకు శిక్షను అనుభవిస్తాడు.
వాసుదేవపరం జ్ఞానం వాసుదేవపరా గతిః
వాసుదేవునిపై ఆధారపడిన జ్ఞానం, వాసుదేవునిపై ఆధారపడిన మార్గమే ఉన్నది.
ఆబ్రహ్మస్తమ్బపర్యన్తం తస్మాదన్యత్ర విద్యతే
బ్రహ్మ నుండి గడ్డి వరకు, దాని తప్ప ఇంకొకటి ఉంది.
స ఏవబ్రహ్మాణ్డమిదం తతో ఽన్యన్న కిఞ్చిదస్తి వ్యతిరిక్తరుపమ్
ఈ బ్రహ్మాండమంతా ఆయనే; ఆయన తప్ప వేరే స్వతంత్రమైనది లేదు.
వ్యాత్పం హి తేనేదమిదం విచిత్రం తం దేవదేవం ప్రణమేత్సమీఙ్యమ్
ఈ విచిత్రమైన లోకాన్ని ఆయన వ్యాపించాడు; ఆ దేవదేవునికి వినయంగా నమస్కరించాలి.
శ్రద్ధయాసాధ్యతే సర్వం శ్రద్ధయా తుష్యతే హరిః
శ్రద్ధతో అన్నీ సాధ్యమవుతాయి; హరివు కూడా శ్రద్ధతో సంతోషిస్తాడు.
కర్మశ్చద్ధావిహీనాని న సిధ్యన్తిం ద్విజో తమాః
శ్రద్ధలేని పనులు ఫలించవు, ద్విజా, అవి అంధకారమే.
తథైవ సర్వసిద్ధీనాం భక్తిః పరమకారణమ్
అలాగే, అన్ని సిద్ధులకూ భక్తియే ప్రధాన కారణం.
తథా సమస్తసిద్ధీనాం జీవనం భక్తిరిష్యతే
అలాగే, అన్ని సిద్ధులకూ జీవితం భక్తియే అని భావించబడుతుంది.
తథా భక్తిం సమాశ్రిత్య సర్వకార్య్యాణి సాధయేత్
అందుకే, భక్తిని ఆధారంగా చేసుకుని అన్ని పనులూ చేయాలి.
శ్రద్ధయా సాధ్యతే కామః శ్రద్ధావాన్మోక్షమాన్పుయాత్
శ్రద్ధతో కోరికలు నెరవేరుతాయి; శ్రద్ధగలవాడు మోక్షాన్ని పొందుతాడు.
భక్తిహీనేర్మునిశ్చేష్ఠ తుష్యతే భగవాన్హరిః
ఓ మునిశ్రేష్ఠా, భక్తి లేకుండా చేసే పనులతో శ్రీహరి సంతుష్టి చెందడు.
దత్తా చాప్యర్థనాశాయ యతోభక్తివివర్జితా
భక్తి లేకుండా, కేవలం ధనం పోగొట్టడానికి ఇచ్చిన దానం కూడా అంతే ఫలహీనంగా ఉంటుంది.
అభక్త్యా యద్ధుతం హవ్యం భస్మని న్యస్తహవ్యవత్
భక్తి లేకుండా సమర్పించిన హవనం, బూడిదపై వేసిన హవిస్సు లాంటిది.
తన్నామ జాయతే పుంసాం శాశ్వతం ప్రతీదాయకమ్
అలాంటి కార్యం మనుషులకు శాశ్వత ఫలం ఇవ్వదు.
తత్సర్వం నిష్ఫలం బ్రహ్మన్యది భక్తివివర్జితమ్
ఓ బ్రాహ్మణా, భక్తి లేకుండా చేసిన పనులు అన్నీ ఫలహీనమే.
తస్యాం సత్యాం పిబన్త్యజ్ఞాః సంసారగరలం హ్యహో
అలా జరిగితే, అజ్ఞానులు సంసారమనే విషాన్ని తాగుతారు.