షట్కోణం మధ్యతస్త్ర్యస్రం విధాయాత్ర శివాం జయేత్
మధ్యలో షట్కోణం, త్రికోణాన్ని ఏర్పాటు చేసి, అక్కడ శివాను పూజించాలి.
వాయుప్రణవతత్త్వైస్తు చిత్రాస్యాదక్షరద్వయా
గాలి తత్వం, ప్రణవం, రెండు అక్షరాలతో ఆమె ముఖం అలంకరించబడుతుంది.
విద్యాద్యవాయునా కుర్యాద్దీర్ఘస్వరయుజా క్రమాత్
విద్యతో, గాలితో, దీర్ఘ స్వరంతో క్రమంగా చేయాలి.
ఉద్యదాదిత్యబింబాభాం నవరత్నవిభూషణామ్
ఉదయించే సూర్యుని వలె ప్రకాశించే రూపంతో, తొమ్మిది రత్నాలతో అలంకరించబడి ఉంటుంది.
చతుర్భుజాం త్రినయనాం శుచిస్మితలసన్ముఖీమ్
ఆమెకు నాలుగు చేతులు, మూడు కన్నులు, పవిత్రమైన చిరునవ్వుతో మెరిసే ముఖం ఉంది.
చతుర్భుజేషు వై పాశమఙ్కుశం వరదాభయే
ఆమె నాలుగు చేతుల్లో ఒకదానిలో పాశం, మరొకదానిలో అంకుశం, మిగతా రెండింటిలో వరప్రదానము, అభయముద్రలు ఉన్నాయి.
తచ్ఛక్తిభిశ్చ తచ్చక్రే తథైవార్చనమీరితమ్
ఆమె శక్తులతో, ఆ వలయంలోనే ఆరాధన కూడా ప్రకటించబడింది.
వ్యాసం మరుచ్ఛక్తియుతం భూః స్వయుక్తా తతస్త్రయమ్
వ్యాసుడు వాయువు శక్తితో, భూమి తన శక్తితో కలిసినవారు—ఇలా ముగ్గురు.
దాహేన వహ్నిశక్తిభ్యాం యుతో హంసస్తతః పరమ్
దహనశక్తితో, అగ్ని శక్తితో కూడిన తరువాత, పరమమైన హంస కలిగింది.
అంబు పశ్చాద్విషయుక్తం మరుతా తు నభోయుతమ్
నీటి తరువాత, విషంతో కలిసింది; వాయుతో, ఆకాశంతో కూడింది.
అస్యాః షష్ఠాదిపఞ్చార్ణా దైత్యాస్యాదాద్య ఈరితః
ఆమెకు ఆరో అక్షరం మొదలుకొని ఐదు అక్షరాలు దైత్యుని నోటి నుండి ఉద్భవించాయని చెబుతారు.
తృతీయః పఞ్చవింశార్ణః ప్రోక్తా మన్త్రా ఇతి క్రమాత్
మూడవది, ఇరవై ఐదవ అక్షరం, క్రమంగా మంత్రంగా చెప్పబడింది.
వికీర్ణకున్తలాం నగ్రాం రక్తామానన్దవిగ్రహామ్
వికీర్ణమైన జుట్టుతో, పర్వతం వంటి ఆకారంలో, ఎర్రగా, ఆనందమయ స్వరూపంగా ఉంది.
తత్సమానాయుధాకారవర్ణా దేవ్యాస్తు వా
ఆమె ఆయుధాలు, రూపాలు, రంగులు దేవికి సమానంగా ఉంటాయి.
ఇత్యేషా కురుకుల్లాన్తే ప్రోక్తా చన్ద్రావలీస్వయమ్
ఇలా కురుకుల్లా అంతంలో చంద్రావళి స్వయంగా వివరించబడింది.
శుచిః స్వేనాథ శూన్యం స్యాన్నభసాభ్రరసిస్థిరా
ఆమె స్వభావం వల్ల పవిత్రంగా, ఆ తరువాత శూన్యమై, ఆకాశం, మేఘ సారంతో స్థిరంగా ఉంటుంది.
ఇలసాయుతో ఽగ్నిరేతాని పునరంబుమరుద్యుతమ్
భూమి, అగ్ని సారంతో, తరువాత మళ్లీ నీరు, వాయుతో కూడి ఉంటుంది.
అమ్బుదాహౌ మరుద్యుక్తౌ హంసో ఽథ ధరయా నభః
నీటిలో వాయుతో కూడిన హంస, ఆపై ప్రవాహంతో, ఆకాశంతో కలిసింది.
తోయం చరేణ తత్పూర్వం తోయమగ్నియుతం తతః
చలనంతో కూడిన నీరు ముందుగా వస్తుంది; తరువాత నీరు అగ్నితో కలిసింది.
దాహో ధరా స్వసహరితస్తోయం చరసమన్వితమ్
దహనం, తన స్వంత పచ్చదనంతో భూమి, చలనంతో కూడిన నీరు కలిసాయి.
జ్యాఖ్యేన యుక్తా సచరో రభశ్చైతస్య పూర్వకమ్
విల్లడితో, చలనంతో కలిసినది, రభస దీనికి ముందు ఉంది.
శుభోభ్రతా చరేణాపి హంసః స్వేన సపూర్వకమ్
శుభ్రమైన మేఘంతో, చలనంతో కూడిన హంస, తనదైనదానితో, ముందున్న రూపాలతో కలిసింది.
రసశ్చరేణ తత్పూర్వమగ్నినా చ రసో యుతః
రసం ముందుగా కదులుతూ, అగ్నితో కలిసిపోతుంది.
ప్రాణః స్వేన యుతః పశ్చాద్ధృదయస్వయుతం రసః
తర్వాత ప్రాణం తనదైనదానితో కలుస్తుంది, రసం హృదయానికి సంబంధించినదానితో కలుస్తుంది.
గోత్రాభరాయుతా స్పర్శో నాదయుక్తో జవీయుతః
స్పర్శం వంశభారం, శబ్దం, వేగంతో కలిసిపోతుంది.
శూన్యం మరుత్స్వసహితం హృద్దాహేనాంబునా చరః
శూన్యం వాయువులతో, హృదయపు వేడి, నీటితో కలిసి కదులుతుంది.
జ్యాగ్నిః స్వసంయుతో హంసస్తథాంబు మరుతా సహ
జ్యా అగ్ని తనతో కూడి, హంస కూడా నీరు, గాలితో కలిసిపోతుంది.
ప్రాణదాహౌ ధరాయుక్తౌ పునస్తౌ వహ్నినా వియత్
ప్రాణం, వేడి భూమితో కలిసిపోతాయి; అవి మళ్లీ అగ్ని, ఆకాశంతో కూడిపోతాయి.
పూర్వద్విరుక్తవర్ణౌ చ శుద్ధిః స్వేన యుతస్తథా
ముందు చెప్పిన రెండు అక్షరాలు, శుద్ధి కూడా వాటివాటితో కలిసిపోతాయి.
యుతిర్నాదవతీ పశ్చాద్ధృదంబుమరుతా యుతమ్
ఈ కలయిక శబ్దంతో కూడి, తర్వాత హృదయం, నీరు, గాలితో కలిసిపోతుంది.