జ్ఞేయం తద్భారతం వర్షం సర్వకర్మఫలప్రదమ్
భారతం అని పిలిచే ఆ భూమి అన్ని కర్మఫలాలను ప్రసాదించేది.
తత్ఫలం భుజ్యతే చైవ భోగభూమిధనక్రమాత్
దాని ఫలం అనుభవానికి, భూమికి, ధనానికి తగిన క్రమంలో అనుభవించబడుతుంది.
తత్ఫలం క్షయి విప్రేన్ద్ర భుజ్యతే ఽన్యత్రజన్తుభిః
బ్రాహ్మణశ్రేష్ఠా, ఆ ఫలం ఇతర ప్రాణులు వేరే చోట అనుభవించి, చివరికి తరుగుతుంది.
సంచితం సుమహత్పుణ్యమక్షయ్యమమలం శుభమ్
సంచితమైన గొప్ప పుణ్యం నశించదు, పవిత్రంగా, శుభంగా ఉంటుంది.
కదా పుణ్యేన మహతా యాస్యామ పరమం పదమ్
ఎప్పుడు మనం గొప్ప పుణ్యంతో పరమ పదాన్ని చేరతామో?
జగదీశంసమేష్యామో నిత్యానన్దమనామయమ్
మనం జగదీశ్వరుని, నిత్యానందాన్ని, రోగరహిత స్థితిని చేరతాము.
న తస్య సదృశో ఽన్యో ఽస్తి త్రిషు లోకేషు నారదా
నారదా, మూడు లోకాలలో ఆయనకు సమానుడు మరొకరు లేరు.
శుక్షషుర్వాపి మహతః సవేద్యో దివిజైరపి
పవిత్రుడైనా, అపవిత్రుడైనా, మహానుభావులైనా, దివ్యులు అయినా ఆయనను తెలుసుకోగలరు.
భక్తోచ్ఛిష్టాన్నసేవీ చ యాతి విష్ణోః పరం పదమ్
భక్తుల చేత మిగిలిన అన్నాన్ని ఆచరించే వాడు విష్ణువు పరమ పదాన్ని పొందుతాడు.
అహింసాదిపరః శన్తిః సో ఽపి వన్ద్యః సురోత్తమైః
అహింస మొదలైన సద్గుణాలలో నిష్ణాతుడై, శాంతిగా ఉండే వాడిని దేవతల్లో ఉత్తములు కూడా గౌరవిస్తారు.
సర్వభూతహితో నిత్యం సో ఽభ్యర్చ్యో దివిజైః స్మృతః
ప్రతి క్షణం అన్ని జీవుల హితాన్ని కోరే వాడిని దేవతలు పూజించదగినవాడిగా గుర్తిస్తారు.
అనసూయుఃశుచిర్దక్షో యః సో ఽప్యర్చ్యఃసురేశ్వరైః
ఈర్ష్య లేని వాడు, పవిత్రుడూ, చురుకైనవాడూ అయితే, అతడిని దేవతాధిపతులు కూడా పూజిస్తారు.
వేదవాదరతో నిత్యం స జ్ఞేయః పఙ్కిపావనః
వేదాలపై ఎప్పుడూ ఆసక్తి చూపే వాడు పతితులను పవిత్రుడిగా భావించాలి.
సర్వం యో బ్రహ్మణ నిత్యమస్మదాదిషు కా కథా
ప్రపంచాన్ని అంతటినీ బ్రహ్మంగా చూస్తే, మన గురించి మరొకరిని గురించి చెప్పాల్సిన అవసరం ఏముంది?
అపరిగ్రహశీ లశ్చ దేవపూజ్యః స నారద
ఏవైనా వస్తువులపై ఆశ లేకుండా ఉండేవాడు దేవతలచే పూజించదగినవాడవుతాడు, నారదా.
పరోపకారనిరతః పూజనీయః సురాసురైః
ఇతరుల హితాన్ని ఎల్లప్పుడూ కోరే వాడిని దేవతలు, దానవులు ఇద్దరూ పూజించాలి.
సత్సంగే ఽపి చ యస్యాస్తి సో ఽపి వన్ద్యః సురోత్తమైః
సద్గుణవంతులతో స్నేహం కలిగిన వాడిని కూడా దేవతల్లో ఉత్తములు గౌరవిస్తారు.
కరోతి భారతే వర్షే సంబన్ధో ఽస్మాభిరేవ చ
భారతదేశంలో మనతో సంబంధం కలిపే వాడు—
స ఏవ దుష్కృతిర్మూఢో నాస్త్యన్యో ఽస్మాదచేతనః
అతడే దుష్టుడు, మూర్ఖుడు; అతడిలా అవివేకంగా ఉండేవాడు మరొకడు లేడు.
పీయూషకలశం సుక్త్వా విషభాణ్డముపాశ్రితః
అమృతపు పాత్రను వదిలేసి, విషపు పాత్రను ఆశ్రయించే వాడిలా.
స ఏవాత్మవిధాతీ స్యాత్పాపినామగ్రణీర్మునే
అతడే తనను తానే నాశనం చేసుకునే వాడు, పాపులలో ముందువాడవుతాడు, మునివరా.
స చ సర్వాధమః ప్రోక్తో వేదవిద్భిర్మునీశ్వర
వేదాన్ని తెలిసినవారు అతడిని అన్ని లోకాల్లో అత్యంత నీచుడని ప్రకటించారు, మునిశ్రేష్ఠా.
కామధేనుం పరిత్యజ్య అర్కక్షీరం సం మార్గతి
కామధేనువును వదిలేసి, గాడిద పాల కోసం వెతకడమే అతడి స్థితి.
బ్రహ్మాద్యా అపి విప్రేన్ద్ర స్వభోగక్షయభీరవః
బ్రహ్మ మొదలైన దేవతలు కూడా, బ్రాహ్మణశ్రేష్ఠా, తమ ఆనందం పోతుందేమో అని భయపడుతారు.
దేవానాం దుర్లభం వాపి సర్వకర్మఫలప్రదమ్
దేవతలకు కూడా దొరకని, అన్ని కార్యాల ఫలితాన్ని ఇచ్చే దానిని—
న తస్య సదృశం కశ్చిత్రిషు విద్యతే
అలాంటి వాడు మూడు లోకాలలో మరొకడు లేడు.
నరరుపపరిచ్ఛన్నః స హరిర్నాత్ర సంశయః
మనుష్యరూపంలో కనిపిస్తున్నవాడు హరివే అని సందేహం లేదు.
నివేద్య హరయే భక్త్యా తత్ఫలం హ్యక్షయం స్మృతమ్
హరికి భక్తితో సమర్పించిన ఫలం ఎప్పటికీ నశించదు అని చెప్పబడింది.
అర్పయేత్సుకృతం కర్మ ప్రీయతామితిం మే హరిః
మన మంచిపనులన్నీ 'హరి సంతోషంగా ఉండాలి' అని భావించి ఆయనకు అర్పించాలి.
ఫలాగృధ్నుః కర్మణాం తత్ప్రాత్ప్రోతి పరమం పదమ్
కర్మఫలాల పట్ల ఆశ లేకుండా ఉన్నవాడు పరమపదాన్ని పొందుతాడు.