ఒకసారి, జీవన గమనాన్ని గురించి వివేకంగా పరిశీలించిన ఒక మహర్షి, ఇలా ఆలోచించాడు: విత్తనం ఒక చోట ఏర్పడుతుంది, కానీ తరువాత అది వేరే చోటికి వెళ్తుంది. కొందరికి జీవన విరామం మామిడిపూలు రాలినట్లు కలుగుతుంది—అంత సహజంగా, అంత సులభంగా. కష్టపడినా, కొన్నిసార్లు గుడ్డు పుట్టదు; విజయానికి ప్రయత్నించినా, ఫలితం రాకపోవచ్చు. కొంతమంది, దీర్ఘాయుష్మాన్ కుమారులు జన్మిస్తారు, కానీ వారు మరణించిన తండ్రితో పోల్చదగినవారు ఎలా అవుతారు? పదినెలలు గర్భంలో మోయబడిన తరువాత, కొందరు కుటుంబానికి అపకీర్తిని తెచ్చేలా జన్మిస్తారు. పవిత్రులు, శుభ సంకేతాలు వచ్చినా, జన్మించరు. కనబడే కారణం లేకుండానే, గర్భంలో శిశువు ప్రవేశిస్తుంది. ఆ మానవుడు, సుఖ-दుఃఖాలను విడిచిపెట్టినవాడు, సంపదను దుఃఖ కారణంగా వదులుతాడు; సంపదను నిలుపుకున్నా, ఆనందం కలుగదు. ప్రతిభావంతులు, సంపదలో ఒక స్థితి నుండి మరొకటి పొందుతారు. ఏ సమృద్ధి అయినా చివరికి క్షీణిస్తుంది; ఎత్తైన స్థితి అయినా చివరికి పతనమవుతుంది. ఆసకు అంతం లేదు, కానీ తృప్తి అత్యుత్తమ ఆనందం. క్షణమాత్రానికి ఆనందాన్ని పొందినవారు కూడా, ఆ స్థితిలో నిలబడలేరు. బుద్ధిగా జీవుల స్వభావాన్ని పరిశీలించినవారు, చీకటిని దాటి వెళ్తారు. వారు, కోరికలు తీరని ఒకే ఒక్క వస్తువును కూడగడతారు. ఈ బాధ నుండి విముక్తి మార్గాన్ని కూడా పరిశీలించాలి. శబ్దం, స్పర్శ, రుచులు, రూపం, వాసన—ఇవి అన్నింటిలో పరమ అనుభవం దొరుకుతుంది. వాక్కు వినియోగించేవారికి దుఃఖం లేదా వ్యాధి ఉండదు. అభిమానం ఉపసంహరించుకొని, పొగడ్తలోనూ, ఇతరుల మధ్యనూ, వారు నిష్క్రియంగా ఉంటారు. ఆత్మలో లీనమై, కోరికల నుండి స్వతంత్రంగా, వారు సుఖ-दుఃఖాల మార్పును ఎదుర్కొంటారు. తన స్వభావాన్ని అనుసరించి, కృషి చేయాలి; శ్రమించే వారు పతనమవరు. గత శరీరాలు, ఎప్పుడూ ఆ జీవికి చెందుతాయి. ఇంకా, మరొక శరీరం ద్వారా, బలహీనతలు, బలాలు నాశనం అవుతాయి. సంయోగం ద్వారా, బీజం (శుక్రం) అజ్ఞానంగా గర్భంలో చేరుతుంది. అక్కడ, ఆహారం, పానీయం జీర్ణమవుతాయి; తినినవి పూర్తిగా వినియోగించబడతాయి. గర్భంలో, మూత్రం, మలము సహజంగా ప్రవహిస్తాయి. బొడ్డు లోపల, శిశువులు ఏర్పడతారు; అలాగే, మరికొంతమంది జన్మిస్తారు. ఈ గర్భ సంబంధం ద్వారా, జీవించే వారు బయటపడతారు. గర్భంతో కలిసి జన్మించినవారికి, ఏడో నెలలో ఆ స్థితి కలుగుతుంది. మనుషులకు, యోగాలు బొడ్డునుంచి కలుగుతాయని సందేహం లేదు. వ్యాధులతో బాధపడేవారు, విస్తృతమైన సంపదను విడిచిపెడతారు. వైద్యులు ఎంత ప్రయత్నించినా, బాధలు వెళ్లిపోవు. ప్రాణులు, వ్యాధులతో బాధపడతారు—వేటగాళ్లు జింకలను చంపినట్లు. వృద్ధాప్యంతో విరిగిపోయినవారిని, ఇతర ఏనుగులు ఓడించిన గొప్ప ఏనుగుల్లా చూస్తారు. అడవి జంతువులు, పేదవారు, ఇలా బాధపడరు. వ్యాధి, బుట్టగాడు జంతువులను పట్టుకున్నట్లు, జీవులను పట్టుకుంటుంది. బలమైన ప్రవాహంలో, ఒక్కసారి పట్టుకున్నదాన్ని వేగంగా తీసుకుపోతుంది. శరీరాల నుండి విముక్తి పొందినవారు, తమ స్వభావాన్ని దాటి వెళ్తారు. ప్రతి వ్యక్తి తన శక్తి మేరకు ప్రయత్నిస్తారు, కానీ ఫలితాలు ఎప్పుడూ అనుకున్నట్లుగా రాకపోవచ్చు.