సూర్యుని నీడలు ఎప్పుడూ దక్షిణ దిశలో ఉండే నిలువు, అడ్డ దారాలుగా విస్తరించాయి. సూర్యుని కిరణాల చివర భాగాలు, దాని మిగిలిన భాగాలు — ఇవే దాని కిరణాల దారాలుగా పరిగణించబడతాయి. చివరి దారాన్ని విభజించడం ద్వారా, నీడను బయట భాగంలో లెక్కించవచ్చు. మిగిలిన భాగం దిశల విభజన ప్రారంభానికి సూచనగా నిలుస్తుంది; దాని దారాన్ని మూడు రెట్లు దారంతో గుణించాలి. కర్కాటక రాశి ప్రారంభంలో, అర్ధవృత్తాన్ని తీసి తగ్గించాలి; తులా రాశి ప్రారంభంలో, అర్ధవృత్తానికి కలపాలి. సూర్యుని సగటు స్థితి ఫలితాన్ని, నిదానంగా మరియు త్వరగా కదలికలను వరుసగా లెక్కించడం ద్వారా పొందవచ్చు. వృత్త కదలిక మరియు లభించిన విలువలను కలిపితే, ఇది రోజూ మరియు రాత్రి కదలికగా పిలవబడుతుంది. దారాలను ఒకటి, రెండు, మూడు ద్వారా విడిచి లెక్కిస్తారు; ఇవే వేర్వేరు ధనుస్సులు. తమ తమ ఎనిమిది విభాగాలకు, సూర్యుడు, చంద్రుడు మొదలైన వారిలో, శరదృతువుకు ఒకటి, శీతాకాలానికి మూడు ఉంటాయి. వీటితో కలిపి, వేరుగా మరియు కలిసి, కర్కాటకం మొదలైన రాశులు లెక్కించబడతాయి. ఆనందించాల్సిన భాగాలను లెక్కించాలి; సాయంత్రపు భాగాలు, సూర్యుని కావలసిన స్థితులతో ఉంటాయి. కావలసిన దండికా మరియు సుభా నుండి, ఆనందించిన భాగాలను తీసివేయాలి. మిగిలిన భాగాన్ని, ముప్పైతో వరుసగా పెంచి, తప్పు విలువతో విభజించాలి. తూర్పు, పడమర నాడీల నుండి, ఉదయం, సాయంత్రపు భాగాలు కూడా అలాగే లెక్కించాలి. ఆనందించాల్సిన భాగం తక్కువగా ఉంటే, లేదా ఆనందించిన భాగం ఎక్కువగా ఉంటే, సూర్యుని కిరణాల భాగం ఇంద్రుని కంటే తక్కువగా ఉంటే, గ్రహణం చంద్రునికి చెందుతుంది. ఎలా అయితే ఒక కవర్ సూర్యుని, చంద్రుని లేదా భూమిని కప్పేస్తుందో, అలాగే గ్రహణం వాటిని దాచిపోతుంది. ఏది కప్పబడిందో, దాని కవర్ను అర్ధం, ఆరు వంతులు, పదివంతులు భాగంతో కొలుస్తారు. స్థిరత కాలంలో అర్ధ భాగం, అవయవాల భాగంతో నిర్ణయించబడుతుంది. లేకపోతే, ఎక్కువ ఉంటే, స్పష్టమైన, సుఖదాయక ముగింపుల్లో అలా జరుగుతుంది. ఇక్కడ, సంపూర్ణ ముగింపు మధ్యంగా పరిగణించబడుతుంది; అమావాస్య ముగింపులో, అది మూడు రెట్లు భాగం. ఆ భాగాన్ని దిశతో గుణించాలి, రెండు తీసివేయాలి, సూర్యుని అర్ధాన్ని కలిపి, హరిదేవుని ఫలితాన్ని పొందాలి. హరిదేవుని ఆధారం బంగారం; మూడు రెట్లు భాగంతో, కొలతకు ఒకటి కలపాలి. బాణం ఆధారం ఆరు రెట్లు తక్కువ; కొలతకు ఒకటి కలిపి, మూడు రెట్లు భాగాన్ని కలపాలి. శబ్దం, చంద్రుడు గుర్తించిన ఆరు ద్వారా, భక్తితో నమస్కరించటం, నమస్కరించకపోవటం, దిశ భాగాన్ని కొలుస్తారు. కప్పబడిన స్థితిలో, అర్ధకాలం, మూడు రెట్లు భాగంతో ఆకును స్థాపించాలి. ఆ రెండు లెక్కల నుండి, అర్ధకాలం స్పష్టంగా ఉత్పన్నమవుతుంది. లోకమూ, ప్రభువూ సూర్యుని కంటే తక్కువ, తొమ్మిది, పదిహేను భాగాలుంటాయి. మొదట గ్రహగోళాన్ని చూసి, దాని ఆధారాన్ని కళ్లతో పరిశీలిస్తారు. అది అస్తమించేటప్పుడు, అది సమ్మేళితంగా తెలిసిపోతుంది; జ్ఞానులు వచ్చిన, వెళ్లిన సమయాలను తెలుసుకుంటారు. లెక్కింపు ఆధారం, వ్రేళ్ళతో ప్రారంభమవుతుంది. వేరే చోట, శక్తి గుర్తింపు, వ్రేళ్ళ గీయడం ద్వారా, శిఖరాన్ని వివరించాలి. వక్ర అవయవం, అగ్నివల్ల, భక్తితో స్థాపించబడిన వారు, పొందిన ఆధారంతో కలిపి ఉండని వారు — నోడ్లు, నాన్-నోడ్ల మధ్యలో ఏర్పడిన ఖాళీని, వారి మార్గాల్లో తేడాతో విభజిస్తారు. తవ్వకం సిద్ధంగా లేకపోతే, దక్షిణ దిశతో కలిపి, ఇతర దిశలు కలిసిన చోటే సంయోగం జరుగుతుంది. విభజన ఆధారం ఉన్నప్పుడు, అర్థం స్పష్టంగా వస్తుంది, సూర్యుని సంధులా. వృత్తంలో రెండు పరిభ్రమణలు సమానంగా ఉన్నప్పుడు, "సమానంగా పట్టబడింది" అని పిలుస్తారు. అప్పుడు, రెండూ సమానంగా ఉన్నప్పుడు, అర్ధ అర్చులో కలిసిన సంధి, సూర్యునితో కలిపి ఏర్పడుతుంది. రెండు దిశల ముందుకు, వెనుకకు కదలికలు, లెక్కించిన కాలంతో నిర్ణయించబడతాయి. సూర్యుని పరిభ్రమణం ఎక్కువగా ఉంటే, సంధి ముందుకు కదులుతుంది.