ఈ శాస్త్ర గ్రంథంలోని శ్లోకాలను అనుసరించి, జ్యోతిష్య గణనల విశిష్ట ప్రక్రియను వివరించే కథనం ఇలా సాగుతుంది: గ్రహాల స్థితి, వారి చలనాన్ని అర్థం చేసుకోవడానికి, మొదటగా భుజా మరియు కోటి గుణితాలను తీసుకొని, వాటి వర్గాల సమాహారాన్ని కలిపి, దాని మూలాన్ని "చలాభిధ" అనే పేరుతో పిలుస్తారు. ఈ గణనలో, కర్కాటకాది రాశుల ప్రారంభంలో త్రిజ్యా మరియు కోటి గుణితాన్ని తీసుకొని, దాన్ని తీసివేయాలి. భుజా గుణితాన్ని, త్రిజ్యా వర్గ మూలంతో భాగించి, గణనలో ఉపయోగించాలి. ఈ విధానాన్ని కర్కాటకాది రాశుల ప్రారంభంలో, మంగళాదిగ్రహాలకు నాలుగు ప్రక్రియల్లో వరుసగా వర్తించాలి. శైర్ధ్య, మాధ్య, మాంధ్య, శైర్ఘ్య—ఈ నాలుగు స్థితులు వరుసగా ఉంటాయి. గ్రహాల స్థితి, డిగ్రీలు మొదలైనవి, తులా రాశి ప్రారంభంలో అర్చ్గా తీసుకోవాలి. గ్రహాల డిగ్రీలను, రాశి విభాగాల ద్వారా, సూర్యుని గణనలా లెక్కించాలి. కర్కాటక రాశి ప్రారంభంలో ఆ డిగ్రీలు ఉంటాయి; మకర రాశి ప్రారంభంలో, అదే అర్చ్గా పిలవబడుతుంది. స్వీయ మాంద్య అర్చ్తో భాగించి వచ్చిన నిమిషాలను, ఆయా డిగ్రీల నుంచి తీసుకోవాలి. మిగిలిన భాగాన్ని, విల్లు మరియు చెవి మధ్య అర్చ్ ద్వారా, ప్రారంభంలో గణించాలి. అప్పుడే, ఋణం ఎక్కువైతే, తీసివేసిన తర్వాత మిగిలిన భాగం వక్రంగా చలిస్తుంది. ఈ ప్రక్రియలో, బాణం, రుద్రుడు, చంద్రుని పాదం, సూర్యుని భాగం—ఇవి భూమి సంభూతులుగా వివరించబడ్డాయి. ప్రగతిశీల అర్చ్ను, విశ్వదాయ అర్చ్తో గుణించి, హోరిజన్ అర్చ్ను పన్నెండు భాగాలుగా విభజించాలి. విల్లు పైకి దాటి పోతే, సంపద లేకపోతే, విడిగా తగ్గించాలి. దక్షిణ దిశగా దాటి, తిరిగి వచ్చినప్పుడు, ఇవి రోజులో రెండింతలు అవుతాయి. గ్రహాల డిగ్రీలు, సూర్యుని భాగాలు, అనుభవ ప్రారంభాలు మొదలైనవి, గణనలో భాగంగా ఉంటాయి. ప్రయాణించిన దూరాలను అరవైతో గుణించి, అనుభవ కాలాలు మరియు సమయ యూనిట్లను పొందాలి. ప్రయాణించిన దూరాన్ని అరవైతో గుణించి, అత్యధిక అనుభవ కాలంతో భాగించాలి. మిగిలిన భాగం, బవ, బలవ, కౌలవ, తైతిల, గర—ఈ విధంగా ఉంటుంది. అలాగే, శకుని, నాగ, చతుష్పద, కిమ్స్తుగ్న కూడా. ఇక్కడ, కావలసిన వేళ వ్రేళ్లను ఉపయోగించి, వృత్తాన్ని సమంగా గుర్తించాలి. నీడ అంచు తాకిన చోట, పూర్వాహ్న, అపరాహ్నానికి గుర్తించాలి. మధ్యలో, దక్షిణ దిశ నుండి ఉత్తర దిశ వరకు, దారంతో గీత వేయాలి. మధ్య దిశల్లో, మధ్యలోని చేప ద్వారా, ఉపదిశలను కూడా నిర్ణయించాలి. ఇక్కడ, ఇచ్చిన భుజా-దార వ్రేళ్లను ఉపయోగించి, కావలసిన ప్రకాశాన్ని పరిశీలించాలి. నీడ వృత్తం మరియు విశ్వదాయ వృత్తాన్ని ఇలా వివరించాలి. కావలసిన నీడ మరియు విశ్వదాయ మధ్య, అంచు పేరు పెట్టాలి. గ్నోమన్ రూపంలో ఆధారం ఏర్పాటు చేసినప్పుడు, నీడను తిరుగుబాటు క్రమంలో కొలవాలి. దాని లక్షణాల నుంచి, సరైన విధానంతో, భక్తితో, రోజుల సంఖ్య ప్రకారం ఫలితాన్ని పొందాలి. దాని స్పర్శతో, ప్రకాశం, నీడ, పుష్ప వికాసం మొదలైనవి ఉత్పన్నమవుతాయి. వారి నీడల నిలువు మరియు అడ్డ దారాలు, ఎప్పుడూ దక్షిణ దిశలో ఉంటాయి. మిగిలిన సూర్య భాగాలు, కిరణాల దారాలు లేదా అంచు భాగాలు. అంచు దారంతో భాగించి, నీడ గణనను బయటి భాగంలో చేయాలి. మిగిలిన భాగం, దిశా విభాగ ప్రారంభం; దాని దారాన్ని మూడు దారాలతో గుణించాలి. కర్కాటక ప్రారంభంలో, వృత్తం అర్ధాన్ని తీసివేయాలి; తులా ప్రారంభంలో, వృత్తం అర్ధానికి కలపాలి. సూర్యుని మధ్యస్థానం ఫలితాన్ని, నెమ్మదిగా మరియు వేగంగా చలించిన ప్రక్రియను పున:పున: వర్తించటం ద్వారా పొందాలి. వృత్తం చలనం మరియు పొందిన విలువల సమాహారం, దిన మరియు రాత్రి చలనంగా పిలవబడుతుంది. దారాలను ఒక్కటి, రెండు, మూడు భాగాలతో విడిగా భాగించాలి; ఇవే విళ్ళు, ఒక్కో వేరు వేరు. తమ ఎనిమిది విభాగాలకు, సూర్యుడు, చంద్రుడు మొదలైన వారు, శరదృతువుకు ఒక్కటి, హేమంతానికి మూడు—ఇలా. వీటితో కలిపి, విడిగా, కలిపి, కర్కాటక మొదలైన రాశులు ప్రారంభించబడతాయి. ఈ విధంగా, జ్యోతిష్య గణనలో గ్రహాల స్థితి, దిశలు, కాలమానాలు, నీడలు, వృత్తాలు, వాటి మార్పులు, సమయ విభాగాలు—all meticulously and reverently are explained, guiding seekers in understanding the cosmic order.