సంగీతంలోని స్వరాల విశిష్టతను గురించిన ఈ శాస్త్ర వాక్యాలు ఒక అమూల్యమైన విద్యను వివరించాయి. ఇంకా పలకబడని స్వరం, దాటి వెళ్ళినది, విరిగినది, లేదా సమంగా తాకని స్వరం — ఇవన్నీ గమనించాల్సిన విషయాలు. స్వరం తన స్థానాన్ని వదిలి వెళ్ళినప్పుడు లేదా తన స్థాయిని మించిపోతే కూడా, శ్రద్ధగా చూడాలి. అభ్యాసంలో వేగంగా, ప్రదర్శనలో మితమైన వేగంలో స్వరాలను పలకాలి. చదువుకున్న వాక్యాన్ని, శ్రుతి విద్యార్థులు సక్రమంగా పఠించాలి. ఉన్నత స్వరం స్థానము తల మీద, మొదటి స్వరం స్థానము నుదిటిపై ఉంటుంది. నాలుగు స్వరాల్లో నాలుగవది, తక్కువ స్థాయిలో, నాలుకపై పలికే స్వరం. బొటనవేలు అత్యున్నత స్థాయిలో ఉన్నప్పుడు, అదే మొదటి స్వరాన్ని ఉత్పత్తి చేస్తుంది. ఆరవ స్వరం ఉంగర వేలు మీద, ఏడవదైన ధైవత స్వరం చిన్నవేలు మీద పలికే స్వరం. స్వరాల మధ్య అంతరాలు లేకపోవడం, మధ్యలో ఉండడం, ఎప్పుడూ మారుతూ ఉండడం — ఇవన్నీ నిరంతర లక్షణాలు. దేవతలు అత్యున్నత స్వరంతో జీవిస్తారు, మానవులు మొదటి స్వరంతో జీవిస్తారు. జన్మతః అంధులు, పితృదేవతలు నాలుగవ స్వరంతో జీవిస్తారు. అత్యంత తక్కువ స్వరంతో, స్థిరమైనవి మరియు చలించే జీవులు అన్నీ ఉండగలవు. ప్రకాశవంతమైన, విస్తృతమైన, దయతో కూడిన స్వరాలు, అలాగే మృదువైన, మధ్యస్థ స్వరాలు కూడా అలాగే ఉంటాయి. ప్రకాశం తక్కువ స్థాయిలో, రెండవ స్వరంలో, అలాగే నాలుగవ స్వరంలో ఉంటుంది. రెండవ స్వరం అంతరాలు మృదువైన, మధ్యస్థ, విస్తృతమైనవిగా గుర్తించాలి. విస్తృతి తక్కువ స్వరంలో, మృదుత్వం దానికి విరుద్ధంగా ఉంటుంది. రెండవ స్వరంలో నియమితమైన స్వరాలు ఉంటాయి, తర్వాత అత్యున్నత స్వరం వస్తుంది. నియమితమైన స్వరాలు నాలుగవ స్వరంతో కొనసాగుతాయి. అత్యంత ఉన్నతమైన అంతరాన్ని, లేదా స్వరాల మధ్యలో, ఉత్పత్తి చేయకూడదు. స్వరం మార్పు రెండు విధాలుగా ఉంటుంది: పదం చివర కలయిక, ఉచ్చారణతో కలిపి. నియమితమైన స్వరాల మధ్య అంతరాలు చిన్నవి, పొడవైనవి, ఆకస్మాత్తుగా ఉండేవి. ఉన్నత స్వరంలో ప్రకాశాన్ని, స్వరితంలో కూడా ప్రకాశాన్ని జ్ఞానులు తెలుసుకుంటారు. ఉన్నత, అను-ఉన్నత, స్వరితంతో కలిపిన స్వరాలు ఉంటాయి. ఇప్పుడు పఠనంలో మూడు స్వరాల ఉచ్చారణ గురించి వివరించబడింది. ఉన్నతమైన స్వరాన్ని వెంటనే స్వరితం అనుసరిస్తుంది. అక్షర స్వరం దాటి వెళ్ళినప్పుడు, దాన్ని స్వరితం అంటారు; ఇది రెండు రకాలుగా ఉంటుంది. ఈ స్వరం, సందర్భాన్ని బట్టి, ఏడు విధాలుగా అర్థం చేసుకోవాలి. ఈ ఏడు స్వరాలను కుడి చెవి వినికిడి ప్రకారం పాటించాలి. ఉన్నత స్వరం కన్నా ఉన్నతమైనది లేదు; తక్కువ స్వరం కన్నా తక్కువగా లేదు. ఉన్నత-తక్కువ మధ్యలో ఉన్నదాన్ని 'మధ్యస్థ' అని సంప్రదాయం అంటుంది. ఉన్నత స్వరంలో నిషాద, గంధార స్వరాలు ఉంటాయి; అను-ఉన్నత స్వరంలో ఋషభ, ధైవత ఉంటాయి. గొంతు, శబ్దాలు, నాలుక మూల నుండి ఉచ్చరించబడే స్వరాలు ఉన్న చోట, స్వరాలు సహజంగా జన్మిస్తాయి; వేగంగా, స్పష్టంగా, స్థిరమైన వ్యంజనాలతో పలికబడతాయి. ఇప్పుడు ఈ స్వరాల లక్షణాలను వేరుగా వివరించబడుతుంది. 'క' లేదా 'వ'తో కూడిన అక్షరాలు స్వరితంగా మారవచ్చు. ఎక్కడైనా 'ఇ' స్వరం ఉన్నతంగా ఉంటే, కొన్నిసార్లు 'ప', 'వ'లో కూడా అలాగే ఉంటుంది. రెండు ఉన్నత స్వరాల నుండి 'ఏ' లేదా 'ఓ' వస్తే, లేదా 'అ' స్పష్టంగా పలికితే, అదే స్వరం అనంతరం స్వరితంగా మారుతుంది. అవగ్రహం తర్వాత వెంటనే స్వరితం వస్తే, అక్కడ కూడా స్వరితం ఉంటుంది. ఎక్కడైనా 'ఇ' స్వరం మరొక 'ఇ'తో కలిసితే, అదే స్థలంలో కూడా స్వరితం కలుగుతుంది. ఈ విధంగా, స్వరాల నిగూఢత, స్థానాలు, మార్పులు, మరియు వాటి ఉచ్చారణ విధానాలు ఈ శాస్త్రం ద్వారా స్పష్టంగా వివరించబడ్డాయి.