నిషాద అనే నామం ఎందుకు వచ్చిందంటే, సంగీత స్వరాలు స్థిరంగా నిలిచినప్పుడు, అదే కారణంగా దీనికి నిషాద అని పిలుస్తారు. ఈ స్వరం అన్నింటిని అధిగమిస్తుంది, ఎందుకంటే దీనికి దేవతగా సూర్యుడు ఉన్నాడు. సంగీత వంశాలలో, వీణకు రెండు రకాలున్నాయి—దారవీ మరియు గాత్రవీణ. గాత్రవీణ అనేది, సామగానాన్ని పాడే వారు ఉపయోగించే వీణ. సామగానాన్ని పాడేటప్పుడు, చేతులను కలిపి, మోకాలపై ఉంచాలి. మొదట ప్రణవాన్ని జపించాలి, వెంటనే వ్యాహృతులను కూడా ఉచ్చరించాలి. అన్ని వేళ్లను విస్తరించి, స్వరాల వృత్తాన్ని ఏర్పరచాలి. వేళ్లు విడిగా ఉంచాలి, వాటి ఆధారం తాకకుండా చూసుకోవాలి. వయస్సు పరంగా రెండు లేదా అంతకంటే ఎక్కువ మితులు ఉన్నవారికి, విభజనను విభజనలో నిపుణుడు చేయాలి. మూడు గీతలు కనిపించే చోట, విజయాన్ని ప్రకటించాలి. భాగం ముగిసినప్పుడు, సామన మరియు ఋక్ శ్లోకాల్లో, ఒక నువ్వుల గింజ పరిమాణంలో ఖాళీ ఇవ్వాలి. ఇక్కడ, జ్ఞానులు శరీరంలోని ఏ భాగాన్ని లేదా అవయవాన్ని కదిలించకూడదు. మేఘాలలో మెరుపు ఎలా కనిపిస్తుందో, రత్నాల దండలా, అంతే ప్రకాశవంతంగా ఉండాలి. కూరగాయలా అవయవాలను లోపలికి తిప్పుకొని, మనసును, దృష్టిని ఏకాగ్రతతో దారితీయాలి. చేతిని ముక్కు ముందు ఉంచి, ఆ చేతిని ఆవు చెవి లాగ ఉంచాలి. చేతితో మరియు నోటి ద్వారా పదాలను సరిగ్గా ఉచ్చరించాలి. ఎక్కువగా గట్టిగా మాట్లాడకూడదు, తక్కువగా కూడా కాదు; పాటగా పాడకూడదు, కదలిక చేయకూడదు. చేపలు నీళ్లలో ఎలా వెళ్తాయో, వారి మార్గం కనిపించదు; అలాగే, పెరుగు లో నెయ్యి, లేదా చెక్కలో అగ్ని ఎలా దాగి ఉంటాయో, స్వర మార్పు కూడా అంతే మృదువుగా జరగాలి. ఇంకా, స్వరం ఇంకా ఉచ్చరించలేదు, దానిని దాటి వెళ్ళింది, విరిగింది, లేదా అసమానంగా తాకింది—అవి తప్పుగా పాడినవిగా భావించాలి. స్వరం తన స్థానాన్ని వదిలి వెళ్ళినప్పుడు, లేదా తన స్థానం మించిపోయినప్పుడు కూడా అదే. అభ్యాసానికి వేగంగా పాడాలి, కానీ ప్రదర్శనలో మితమైన వేగంతో పాడాలి. ఇలా, పాఠాన్ని నేర్చుకున్నవారు, ఋచన విద్యార్థులు, శ్రద్ధగా పాడాలి. ఉన్నత స్వరం స్థానం తలపై, మొదటి స్వరం స్థానం నుదిటిపై ఉంటుంది. నాలుగవ స్వరం, తక్కువ స్థాయిలో, నాలుకపై ఉంది. బొటనవేల్లు ఎత్తుగా ఉన్నప్పుడు, బొటనవేల్లు మొదటి స్వరాన్ని ఉత్పత్తి చేస్తుంది. ఆరో స్వరం ఉంగర వేళ్లపై, ఏడవ స్వరం—ధైవత—చిటిక వేళ్లపై ఉంటుంది. ఇంటర్వెల్స్ లేకపోవడం, మధ్యలో ఉండడం, ఎప్పుడూ మారుతూ ఉండడం—ఇవి స్థిరంగా ఉంటాయి. దేవతలు ఉన్నత స్వరంతో జీవిస్తారు, మానవులు మొదటి స్వరంతో జీవిస్తారు. అంధజన్ములు మరియు పితృలు నాలుగవ స్వరంతో జీవిస్తారు. అతి తక్కువ స్వరంలో, స్థిరంగా ఉండే, కదిలే ప్రాణులు అన్నీ ఉంటాయి. ప్రకాశవంతమైన, విస్తరించిన, దయతో కూడిన స్వరాలు—అలానే మృదువైన, మధ్యస్థ స్వరాలు కూడా ఉంటాయి. ప్రకాశం తక్కువ స్థాయిలో, రెండవ స్వరంలో, అలాగే నాలుగవ స్వరంలో ఉంటుంది. రెండవ స్వరానికి సంబంధించిన ఇంటర్వెల్స్ మృదువుగా, మధ్యస్థంగా, విస్తరించినవిగా గుర్తించాలి. విస్తరణ తక్కువ స్వరంలో, మృదుత్వం దానికి వ్యతిరేకంగా ఉంటుంది. రెండవ స్వరంలో నియంత్రితమైనవి, తరువాత ఉన్నత స్వరం వస్తుంది. ఇక్కడ, నియంత్రితమైనవి నాలుగవ స్వరంతో సాగుతాయి. అతి ఎక్కువ స్థాయిలో ఇంటర్వెల్ ఉత్పత్తి చేయకూడదు, స్వరాల మధ్య కూడా చేయకూడదు. కదలిక రెండు విధాలుగా ఉంటుంది: పదం ముగిసినప్పుడు, ఆశ్వాసనతో కలిపి, స్వర సంధి జరుగుతుంది. ఇలా, సంగీత స్వరాలు, వీణా వంశాలు, సామగాన పద్ధతులు, చేతి మరియు నోటికి సంబంధించిన నియమాలు, స్వరాల స్థానం, వారి ప్రకృతి—all శ్రద్ధగా పాటించాలి.