ఆ సమయంలో, ఒక మహాత్ముడు రాజుతో ఇలా అన్నారు: “మహారాజా! నీవు చెప్పినది కూడా అసత్యమే. నా మాటలు విను. ఈ పల్లకీకి ఆధారాలు తొడలు, కాళ్లు, పొట్ట. ఇది నా భుజాల మీద నిలబడుతోంది. కానీ, దీనిని మోయడంలో నిజంగా నా పాత్ర ఏంటి? నేను, నీవు ఇద్దరం ఇక్కడ ఉన్నామని అంటావు; అయితే, దీని అర్థం వేరేలా వివరించాలి. ప్రపంచంలోని అనేక జీవులు గుణాల ప్రవాహంలో చిక్కుకుని ఇలాగే నడుస్తుంటారు. అవిధ్య, క్రియల వల్ల అనేక జన్మల బంధనంలో పడిపోతారు. కానీ, ప్రతి ఒక్కరికీ సమానంగా వృద్ధి, హ్రాస జరగదు. అయినా నీవు ఇంకా బాలిష్టుడివే; నీవు ఇలా ఎందుకు మాట్లాడావో చెప్పు. ఈ పల్లకీ నీ భుజంపై ఉన్నప్పుడు, భారమంతా నీదే అవుతుంది. అది పర్వతంతో, చెట్టుతో, ఇంటితో, లేక భూమిలోంచి పుట్టిందా అన్నది ముఖ్యం కాదు. వీటిలో ఏ భారీ భారాన్ని నేను మోసినట్టు లేదు? నీవు కారణంగా నా భారమంతా ఎక్కువైంది. ఇంతలో రాజు వెంటనే భూమికి దిగిపోయి ఆ మహాత్ముని పాదాలను పట్టుకుని అడిగాడు: “స్వామీ! సేవకుని రూపంలో ఇక్కడ నిలబడి ఉన్న నువ్వెవరు? దయచేసి నాకు చెప్పు. నీ మాటలు వినాలనే ఆత్రుత నాకు ఉంది.” మహాత్ముడు సమాధానంగా ఇలా అన్నారు: “ప్రతి కార్యానికి ప్రయోజనం కోసం జీవులు వస్తుంటారు. పుణ్యపాప ఫలితాలను అనుభవించేందుకు శరీరాన్ని కోరుకుంటారు. పుణ్యపాపాలు అక్కడే పుడతాయి; వాటికి మూలకారణం ఎక్కడిదో తెలుసుకోవాలనిపిస్తుంది. ఒక శరీరం నుంచి మరొకదానికీ సంచరించడం అనుభవార్థమే. ఇది చెప్పడం, వినడం సాధ్యపడదు; అయినా తెలిసుకోవాలనే కోరిక కలుగుతుంది. ‘నేను’ అనే పదాన్ని తనపై ఉపయోగించుకుంటే తప్పేమీ కాదు. కానీ, ఆత్మను కానిదానిపై, లేదా శాస్త్రంలో నిర్వచించినట్లు వచనాన్ని ఉపయోగించడం సరైనది కాదు. వాక్ప్రవాహానికి కారణం నేనే అయినా, ‘నేనే వాక్కు’ లేదా ‘నేనే వక్త’ అని చెప్పడం సరికాదు. కాబట్టి, ‘నేను’ అనే భావాన్ని ఎక్కడ ఉంచాలి? ఈ శరీరం ‘నేను’ కాదు, ఇతరులు కూడా కాదు; అయినా, మనకు అలా మాట్లాడాలనిపిస్తుంది. మరి, నువ్వెవరు? నేనెవరు? అని మాట్లాడటం వ్యర్థం. నీకు కనిపించే ఈ లోకమూ నిజమైనది కాదు అని చెప్పబడింది. ఈ దేహానికి ‘చెట్టు’ అని పేరు ఎలా వచ్చింది? ‘మరం’ అనే పేరు ఎలా వచ్చింది? ఈ కట్టెలో, ఎవ్వరూ నిన్ను పల్లకీలో కూర్చున్నవాడిగా పిలవరు. మహారాజా! సుఖాన్ని ఇచ్చే పల్లకీని నీవే వెతకాలి. గొడుగు ఎక్కడ పుట్టింది? ఇదే తర్కం నీకు, నాకూ వర్తిస్తుంది. ఈ లోకంలో పేర్లు, శరీరాల ద్వారా చేసే క్రియలకు కారణమవుతాయి. శరీర రూపాల మధ్య తేడాలే, మహారాజా, కర్మలకు మూలంగా ఉంటాయి. అలాగే, ఇంకొకటి కూడా ఉంది; అది నిజం కాదు, ఊహతో తయారైనది. మహారాజా! రూపాంతరం వల్ల పుట్టే వస్తువు ఏమిటి? నీవు భార్యకు భర్తవా? కుమారునికి తండ్రివా? చెప్పు. నీ పాదం వంటివి నీవేనా? అదీ కాదు—మరి నీవంటే ఏమిటి, మహారాజా? మహారాజా! ‘నేనెవరు?’ అని లోతుగా ఆలోచించడంలో నిపుణుడవ్వు. వేరుగా ఉండే కర్త ఒకడు చేయవలసిన పనిని ఎలా సాధించగలడు?