దేవతలు, శుద్ధమైన నారాయణుని ఆశ్రయంగా తీసుకుని, ఆయనను ప్రార్థించేందుకు చేరుకున్నారు. లోకాలకు గురువైన, కమలనాభుడైన దేవతాధిదేవుడిని వారు స్తుతించారు. “ప్రభూ! మృకండుని తపస్సు వల్ల భయపడిన మేము మీ ఆశ్రయం తీసుకున్నాము; మమ్మల్ని రక్షించండి,” అని ప్రార్థించారు. “జగత్తు రూపుడైన మీకు జయ! బ్రహ్మాండానికి కారణమైన మీకు జయ!” అని వారు గర్వంగా స్తుతించారు. “లోకాలకు అధిపతివైన మీకు నమస్కారం! లోకాలకు సాక్షిగా ఉన్న మీకు నమస్కారం!” అని పలికారు. “ధ్యానం రూపమైన మీకు నమస్కారం! ధ్యాన ఫలమైన మీకు నమస్కారం!” అని వారు మళ్లీ మళ్లీ నమస్కరించారు. “భూమికి మూలమైన రూపమైన మీకు నమస్కారం! చైతన్య స్వరూపుడైన మీకు నమస్కారం!” అని స్తుతించగా, “రూపరహితుడైన, స్వరూపాన్ని కలిగి, అనేక రూపాలుగా వెలుగుతున్న మీకు నమస్కారం!” అని వారు ప్రార్థనలు చేశారు. “కృష్ణునికి, గోవిందునికి మళ్లీ మళ్లీ నమస్కారం! లోక శ్రేయస్సు కోసం మేము నమస్కరిస్తున్నాము.” “సూర్యుడు మరియు ఇతర రూపాల్లో దర్శనమిచ్చే, హోమాలు, పితృకర్మలను స్వీకరించే మీకు నమస్కారం!” అని వారు మళ్లీ మళ్లీ స్తుతించారు. “మీను స్మరించే వారి దుఃఖాన్ని నాశనం చేసే మీకు మళ్లీ మళ్లీ నమస్కారం!” అని వారు ప్రణమించారు. అప్పుడు, శంఖ, చక్ర, గదలను ధరించిన నారాయణుడు వారికి ప్రత్యక్షమయ్యాడు. ఆయన సంపూర్ణ అలంకారాలతో, శ్రీవత్సం తన వక్షస్థలంపై మెరుస్తూ, మునులచే స్తుతింపబడుతూ, ఉత్తమ సేవకులచే చుట్టుముట్టబడి ఉన్నాడు. ఆనందంతో, భక్తితో, దేవతలు అష్టాంగ నమస్కారంతో నమస్కరించారు. ఆయన, ఆనందంగా, ఇంద్రుని ముందుగా నిలబడిన దేవతలకు ప్రసన్నంగా మాటలాడాడు. “ఆ ముని, ధర్మములో ప్రథముడైన మృకండుడు, మిమ్మల్ని బాధించడు, దేవతలారా,” అని తేల్చాడు. “ఉత్తమ దేవతలు ఎప్పుడూ మరొకరిని ఇబ్బంది పెట్టరు; కనీసం కలలో కూడా కాదు.” “తన రక్షణను ముందుగా చూసుకోకుండా, జ్ఞానవంతుడు మరొకరికి శత్రుత్వాన్ని ఎలా కలిగించగలడు?” “ధర్మవంతుడు, వినయవంతుడు, ఇతరులను ఆటపట్టించటం లేదా హింసించటం చేయడు.” “ఎప్పుడూ కామాది వికారాల్లో నిమగ్నమైనవాడు, మాయలో మునిగిన మనస్సు కలిగినవాడుగా పిలవబడతాడు.” “కానీ, ఇక్కడ ఉన్న మునులు, ధర్మవంతులు, అసక్తులుగా పిలవబడతారు.” “మీరు మీ స్వస్థానాలకు ప్రశాంతంగా తిరిగి వెళ్లండి; ఆయన మిమ్మల్ని బాధించడు.” అలా, మల్లెపువ్వు వంటి ప్రకాశంతో వెలుగుతున్న నారాయణుడు, దేవతలకు వరాన్ని ప్రసాదించాడు. సంతృప్తిగా, దేవతలు వచ్చిన విధంగా స్వర్గానికి తిరిగి వెళ్లారు. ఆ పరమాత్మ, నిరాకార బ్రహ్మం, స్వయంవిలాసి, కలంకరహితుడు. ఆయనను దివ్య ఆయుధాలు ధరించి దర్శించిన మృకండుడు ఆశ్చర్యంలో మునిగిపోయాడు. ఆయన సృష్టికర్తను, శాంతమైన ముఖాన్ని, విశ్వవిలాసంతో ప్రకాశిస్తున్న రూపాన్ని దర్శించాడు. మృకండుడు, శాశ్వత దేవతాధిదేవునికి భూమిపై పడి నమస్కరించాడు. చేతులను తలపై పెట్టి, స్తుతించటం ప్రారంభించాడు. “అంతులేని, పరమానుకరణను కలిగిన, అత్యున్నతుల్లో అత్యున్నతుడైన, పరమ విమోచకుడైన మీకు నమస్కారం!” అని పలికాడు. “అనేక రూపాలను కలిగి ఉన్నా, మాయకు అతీతుడైన, స్తుతించదగిన పరమాత్మను నేను పూజిస్తున్నాను.” “తులనలేని, భక్తికి మూలమైన, భక్తులకు దయ చూపే, సమస్తానికి అధిపతివైన, ఆది స్తుత్యుడైన మీకు నమస్కారం!” అని మృకండుడు ప్రార్థించాడు. “మాయ నుంచి విముక్తుడైన, అత్యంత శుద్ధుడైన, సంసారాన్ని తొలగించే మీకు నమస్కారం!” “లోకానికి సేవ్యుడైన, విశ్వానికి నిలయమైన, పరమ ప్రభువైన, కరుణాసముద్రుడైన మీకు నమస్కారం!” అని మృకండుడు ఆరాధనతో స్తుతించాడు. శంఖ, చక్ర, గదలను ధరించిన నారాయణుడు, పరమ సంతృప్తితో నిండిపోయాడు. ఆయన మృకండుడితో అత్యంత ప్రేమతో మాట్లాడు: “ఒక వరాన్ని కోరుకో, ఓ స్థిరమైనవాడా!” “నీ మనసు కోరుకున్న వరాన్ని కోరుకో, ఓ స్థిరమైనవాడా!” “నీ దర్శనం, అర్హత లేని వారికి కూడా అరుదుగా లభిస్తుంది; అది స్మరణీయమైనది.” “ధర్మవంతులు, దీక్షితులు, రాగద్వేష రహితులు కూడా —” అని ఆయన అనుగ్రహంగా మృకండునికి వరాన్ని ఇవ్వడానికి సిద్ధమయ్యాడు.