ஏகேநாஹ்நா ஸமஸ்தாநாம் பாதகாநாம் க்ஷயோ பவேத்
இவை அனைத்தையும் ஒரே நாளில் செய்தால் எல்லா பாவங்களும் அழிந்துவிடும்.
ஏவமேதத்கபிஶ்ரேஷ்ட யுதுக்தம் பூஜநம் மம
இவ்வாறு, வானரர்களில் சிறந்தவரே, உமக்கு உரித்தான வழிபாட்டை நான் விளக்கியேன்.
ஆராதநம் யதாலிங்கே விஸ்தரேண த்வயோதிதம்
சின்னத்தின் வழியாக செய்யும் ஆராதனை முறையை நீ விரிவாக எடுத்துரைத்துள்ளாய்.
ததஃ ப்ராஹ கபிஶ்ரேஷ்டோ தேவதேவமுமாபதிம்
அதன்பிறகு, வானரர்களின் தலைவன், தேவர்களின் தேவனும், உமையின் கணவருமானவரை நோக்கி பேசினான்.
தாம் கரோமி புரா தேவ பஶ்சாத்த்வத்பாதபூஜநம்
ஓ இறைவா, அதை முதலில் செய்து, பிறகு உமது திருப்பாதங்களை வழிபடுகிறேன்.
ஸரஸஸ்தீரமாகத்ய க்ரு'த்வா ஸைகதவேதிகாம்
ஏரிக்கரைக்கு வந்து, மணலில் ஒரு வேதிக்கையை அமைத்தான்.
ப்ரக்ஷால்ய பாதௌ ஹஸ்தௌ ச ஸமாசம்ய ஸமாஹிதஃ
அவன் தன் கால்களையும் கைகளையும் கழுவி, தூய்மையுடன் அமைதியடைந்தான்.
தேவவேத்யாமதோ சக்ரே பத்மம் ச ஸுமநோஹரம்
பின்னர், தெய்வீக வேதிக்கையையும் மிக அழகான தாமரையையும் உருவாக்கினான்.
ப்ராணாநாயம்ய ஸம்ந்யஸ்ய ஶுல்கத்யாநஸமந்விதஃ
உயிர் மூச்சை கட்டுப்படுத்தி, அறிவையும் உட்கொள்ள அழைத்து, அவன் தீயைத் தியானித்து முழுமையாக மனதைச் செலுத்தினான்.
அத தேவார்யநம் கர்த்தும் யத்நமாஸ்திதவாந்கபிஃ
பின்னர் அந்த வானரன், தேவனை வழிபட முயற்சி செய்யத் தொடங்கினான்.
ஶிரஃ கமண்டலுகதம் நிதாயாக்நிநிமந்த்ரிதம்
தன் தலையில், அக்னிக்கு மந்திரம் கூறி தூய்மையாக்கிய கமண்டலுவில் உள்ள நீரை வைத்தான்.
அத ஸ்நாபயிதும் தேவமாதாய கரஸம்புடே
பின்னர், தேவனை அபிஷேகம் செய்ய, தன் கைகளில் நீரை எடுத்தான்.
லிங்கமாத்ரம் கரகதம் த்ரு'ஷ்ட்வா பீதிஸமந்விதஃ
தன் கையில் சின்னம் மட்டுமே இருப்பதைப் பார்த்து, அவன் பயத்தில் ஆழ்ந்தான்.
யதேதத்பீடரஹிதம் ஶிவலிங்கம் கரஸ்திதம்
அந்த சிவலிங்கம், பீடம் இல்லாமல் அவன் கையில் இருந்தது.
அத ருத்ரம் ஜபிஷ்யாமி ததாயதி மஹேஶ்வரஃ
பின்னர், 'நான் ருத்ரம் ஜபிக்க வேண்டும்' என்று தீர்மானித்து மகேசுவரனை அழைத்தான்.
யதா து ந ஸமாயாதோ மஹேஶோ ऽத கபீஶ்வரஃ
ஆனால் மகேசுவரன் வரவில்லை; அப்போது வானரர்களின் தலைவன்—
கிமர்தம் ருத்யதே பத்ர ருதிதே காரணம் வத
ஓ பாக்கியவானே, நீ ஏன் அழுகிறாய்? உன் கண்ணீருக்குக் காரணம் என்ன என்பதை எனக்குச் சொல்.
பீடஹீநமிதம் லிங்கம் பஶ்ய மே பாபஸம்சயம்
இங்கே இந்த லிங்கத்திற்கு பீடம் இல்லை; என் பாவச் சுமையைப் பார்.
யதி நாயாதி பீடம் தே லிங்கே மா ஸாஹஸம் குரு
உன் லிங்கத்திற்கு பீடம் வரவில்லை என்றால், அவசரமாக எதுவும் செய்யாதே.
பஶ்ய தர்ஶய மே லிங்கம் பீடம் சாத்ராகதம் ந வா
இந்த லிங்கத்தையும், பீடம் வந்துள்ளதா இல்லையா என்பதையும் எனக்குக் காண்பி.
தக்துகாமோ ऽகிலாம்ல்லோகாந்வீரபத்ரஃ ப்ராதாபவாந்
வீரபத்திரன், மிகுந்த வலிமையுடன், எல்லா உலகங்களையும் எரிக்க விரும்பினான்.
அத ஸப்ததலாந்தக்த்வா புநரூர்த்த்வமவர்தத
பின்னர், ஏழு அடுக்குகளை எரித்துவிட்டு, மீண்டும் மேலே திரும்பினான்.
லலாடநேத்ரஸம்பூதம் நகேநாதாய சாநலம்
அவன் தன் நெற்றிக்கண்ணிலிருந்து எழுந்த தீயை, நகத்தால் எடுத்தான்.
தபஃ ஸத்யம் ச ஸம்தக்துமுத்யதோ ऽபூந்முநீஶ்வரஃ
முனிவர்களின் தலைவன், தவமும் உண்மையும் எரிக்கத் தயாரானான்.
தக்துகாமம் வீரபத்ரம் கௌதமாஶ்ரமமாகதாஃ
வீரபத்திரன் எரிக்க விரும்புவதைத் தடுக்க, சிலர் கவுதம முனிவரின் ஆசிரமத்திற்கு வந்தார்கள்.
அஸ்துவந்பக்திஸம்யுக்தாஃ ஸ்தோத்ரைர்வேதஸமுத்பவைஃ
அவர்கள் பக்தியுடன், வேதங்களில் பிறந்த ஸ்தோத்திரங்களால் அவரைப் போற்றி பாடினார்கள்.
ப்ரஹ்மாத்யதீஶாய ஸ்ரு'ஷ்ட்யாதிகர்த்ரே,விஷ்ணுப்ரியாயார்திஹ்ரூ'ந்த்ரேம்ऽதகர்த்ரே
பிரம்மாதி தேவர்களின் தலைவனும், படைப்பின் முதன்மை காரணனும், விஷ்ணுவின் பிரியனும், துயரங்களை நீக்குவோனும், மரணத்தை அழிப்போனும் ஆகிய உமக்கு—
நமோ வேதகுஹ்யாய பக்தப்ரியாய நமஃ பாகபோக்த்ரே மகேஶாய துப்யம்
வேத ரகசியங்களை அறிந்தவரே, பக்தர்களுக்கு மிகவும் பிடித்தவரே, யாகங்களில் அர்ச்சனை பெற்றவரே, யாகங்களின் தலைவரே, உமக்கு வணக்கம்.
நமஸ்தே ஸுராபிந்துவர்ஷாபநாய த்ரயீமூர்தயே காலகாலாய நாத
தேவர்களுக்கு அமுதமழை பொழிவோனே, மூன்று வேதங்களின் உருவாகியவரே, காலத்திற்கும் மரணத்திற்கும் இறைவனே, உமக்கு வணக்கம்.
ஶிவாயாஶிவக்நாய வீராய பூயாத்ஸதா நஃ ப்ரஸந்நோ ஜகந்நாதகேஜ்யஃ
அசுபத்தை அழிப்பவரும், வீரனும், உலகத்துக்குத் தலைவனும், எப்போதும் எங்களுக்குப் பிரசன்னராக இருப்பீராக.