ஆஹூய பார்வதீமீஶ இதம் வாக்யமுவாச ஹ
பார்வதியை அழைத்து, இறைவன் இவ்வாறு உரைத்தான்.
தேவ்யாஹ ந ச யுக்தம் தத்பர்த்த்ரா ஶுஶ்ரூஷணம் ஸ்த்ரியஃ
தேவி கூறினாள்: கணவனை அந்த வகையில் பணிவது பெண்ணுக்கு உரியதல்ல.
கேஶப்ரஸாதநே தேவ தத்த்வம் ஸர்வம் ந சேப்ஸிதம்
ஓ இறைவா, முடி அலங்காரம் பற்றிய அனைத்தும் எனக்கு விருப்பமில்லை.
ததஶ்சரமஸம்லக்ந கேஶபுஷ்பாதிமார்ஜநம்
பின்னர், கடைசியாக அவர் முடியும் பூக்களும் சுத்தம் செய்தார்.
ததா கிமுத்தரம் வாச்யம் தவ தேவாதிவந்தித
அப்போது, தேவர்களால் போற்றப்படும் நீ, என்ன பதில் சொல்வது?
ஏவம் ஹி பாஷமாணாம் தாம் கரேணாக்ரு'ஷ்ய ஶங்கரஃ
இவ்வாறு பேசிக்கொண்டிருந்த அவளை, சங்கரன் தன் கையால் இழுத்தான்.
விபஜ்ய ச கராப்யாம் ஸ ப்ரஸஸார நகைரபி
அவர் தன் கைகளால் முடியைப் பிரித்து, நகங்களால் ஒழுங்குபடுத்தினார்.
க்ரு'த்வா தம்மில்லமகரோதத மாலாம் கராகதாம்
அவர் முடியைப் பின்னி, கையில் வைத்திருந்த மாலையையும் செய்தார்.
கல்பப்ரஸூநமாலாம் ச ப்ரஹ்மதத்தாம் மஹேஶ்வரஃ
பிரம்மா அளித்த வானப்பூக்களால், மகேஸ்வரன் ஒரு மாலை செய்தார்.
அதாம்ஸப்ரு'ஷ்ட ஸம்லக்நமார்ஜநம் க்ரு'தவாந் விபுஃ
பின்னர், இறைவன் அவளது தோளும் முதுகும் சேர்ந்த இடத்தைத் துடைத்தான்.
கிமிதம் தேவி சேத்யுக்த்வா நீவீபந்தம் சகார ஹ
"இது என்ன, தேவி?" என்று சொல்லி, அவர் அவளது இடுப்புப் பாசையை கட்டினார்.
ததஃ ப்ராஹ ஶிவா ஶம்பும் ஸ்மித்வா பர்வதநந்திநீ
பின்னர், மலைமகள் பார்வதி சிரித்துக் கொண்டு சாம்புவிடம் பேசினாள்.
பூர்வமேவ மயா ஸர்வம் ஜ்ஞாதப்ராயமபூத்கில
இதற்கு முன்பே நான் பெரும்பாலான அனைத்தையும் அறிந்திருந்தேன்.
ஶிரோ விபூஷிதம் தேவ ப்ரஹ்மஶீர்ஷஸ்ய மாலயா
ஓ இறைவா, என் தலையில் பிரம்மாவின் தலையிலிருந்து வந்த மாலை அலங்கரிக்கிறது.
ஶேஷஶ்ச வாஸுகிஶ்சைவ ஸவிஷௌ தவ கங்கணௌ
சேஷனும் வாசுகியும், விஷத்துடன், உன் கைமணிகளாக இருக்கின்றனர்.
மஹோக்ஷோ வாஹநம் கோத்ரம் குலம் சாஜ்ஞாதமேவ ச
பெரிய எருது உன் வாகனம்; உன் வம்சமும் குடும்பமும் ஏற்கனவே அறியப்பட்டவை.
ஏவம் வதந்தீம் கிரிஜாம் விஷ்ணுஃ ப்ராஹாதிகோபநஃ
இவ்வாறு கிரிஜா பேசியபோது, விஷ்ணு கோபமின்றி பதிலளித்தார்.
துஷ்ப்ராணா ந ப்ரியா பத்ரே தவ நூநமஸம்யமாத்
அன்புள்ளவளே, உனக்குக் கட்டுப்பாடு இல்லாததால் உயிர் வாழ்வது மிகவும் கடினம்.
இத்யுக்த்வாத நகாப்யாம் ஹி ஹரிஶ்சேத்தும் ஶிரோ கதஃ
இவ்வாறு கூறி, ஹரி தனது நகங்களால் அவளது தலையை வெட்ட முனைந்தார்.
பார்வதீவசநம் ஸர்வம் ப்ரியம் மம ந சாப்ரியம்
பார்வதியின் எல்லா வார்த்தைகளும் எனக்கு இனிமையானவை; எதுவும் விரோதமில்லை.
ஓமித்யுக்த்வாத பகவாம்ஸ்தூஷ்ணீம்பூதோ ऽபவத்த்வரிஃ
'ஓம்' என்று கூறி, பகவான் ஹரி அமைதியாகி நின்றார்.
அர்தயாமி விநிஷ்காமம் மம பூஜாவ்ரதம் ததா
எனது பூஜையும் விரதமும் ஆசையில்லாமல் நான் வேண்டுகிறேன்.
தச்ச்ரத்வா ஶங்கரோ தேவஃ ஸ்மித்வா ப்ராஹ வபீஶ்வரம்
இதைக் கேட்டு, இறைவன் சங்கரன் சிரித்தபடி, குளத்தின் ஆண்டவனை நோக்கி பேசினார்.
கோ குருஃ கஶ்ச மந்த்ரஸ்தே கீத்ரு'ஶம் பூஜந ததா
உனது ஆசான் யார்? உனது மந்திரம் எது? எப்படிப்பட்ட பூஜை அது?
வேபமாநஸமஸ்தாங்க ஸ்தோதுமேவம் ப்ரசக்ரமே
அவன் உடல் முழுவதும் நடுங்கியபடி, புகழ்ந்து பேசத் தொடங்கினான்.
யோரிநே யோகதாத்ரே ச யோகிநாம் குரவே நமஃ
யோகத்தின் ஆதியும் ஆதரவுமாகி, யோகிகளின் குருவானவரே, உமக்கு வணக்கம்.
வேதாநாம் பதயே துப்யம் தேவாநாம் பதயே நமஃ
வேதங்களின் ஆண்டவரும், தேவர்களின் தலைவருமான உமக்கு வணக்கம்.
அஷ்டமூர்தே நமஸ்துப்யம் பஶூநாம் பதயே நமஃ
எட்டு வடிவங்களைக் கொண்டவரே, அனைத்து உயிர்களின் ஆண்டவரே, உமக்கு வணக்கம்.
ஸுப்ரு'ங்கராஜதத்தூரத்ரோணபுஷ்பப்ரியஸ்ய தே
சிறந்த தேனீ, தத்தூரை, திரோணை போன்ற மலர்களை விரும்பும் உமக்கு வணக்கம்.
நமஸ்தே ऽஸ்து நமஸ்தே ऽஸ்து பூய ஏவ நமோநமஃ
உமக்கு வணக்கம், உமக்கு வணக்கம், மீண்டும் மீண்டும் வணக்கம்.