ஹநூமதா ஸமோ நாஸ்தி க்ரு'த்ஸ்நப்ரஹ்மாண்டமண்டலே
இந்த முழு பிரபஞ்சத்தில் அனுமனை ஒப்பது யாரும் இல்லை.
ஸர்வோபநிஷதவ்யக்தம் த்வத்பதம் கபிஸர்வயுக்
எல்லா உபநிஷத்துகளின் மறைந்த சாரமும், கபிகளின் தலைவனாகிய உன்னுடைய பாதங்களே.
மஹாயோகிஹ்ரு'தம்போஜே பரம் ஸ்வஸ்தம் ஹநூமதி
மகா யோகிகளின் இதயத்திலுள்ள தாமரையில், பரம அமைதியாக அனுமன் உறைகின்றான்.
பக்த்யா ஸம்பூஜிதோ ऽபீஶ பாதோ நோ தர்ஶிதஸ்த்வயா
ஐயா, நான் உன்னை பக்தியுடன் வழிபட்டாலும், நீ எனக்கு உன் பாதங்களை காண்பிக்கவில்லை.
ஹரிப்ரியஸ்ததா ஶம்புர்ந தாத்ரு'க்பாக்யமஸ்தி மே
ஹரியும் சம்புவும் எனக்கு மிகவும் பிரியமானவர்கள், ஆனாலும் எனக்கு அந்த அதிர்ஷ்டம் இல்லை.
ந த்வயா ஸத்ரு'ஶோ மஹ்யம் ப்ரியோ ऽந்யோ ऽஸ்தி ஹரே க்வசித்
ஹரியே, உன்னைப்போல் எனக்கு வேறு யாரும் இவ்வுலகில் பிரியமானவர் இல்லை.
அத தேவாய மஹதே கௌதமஃ ப்ராணிபத்ய ச
பின்னர் கவுதமர், அந்த மகாதேவனுக்கு வணங்கி,
மத்யாஹ்நோ ऽயம் வ்யதிக்ராந்தோ புக்திவேலாகிலஸ்ய ச
இப்போது மதிய நேரம் கடந்துவிட்டது; அனைவருக்கும் உணவு நேரம் வந்துவிட்டது.
ப்ரவிஶ்ய கௌதமக்ரு'ஹம் போஜநாயோபசக்ரமே
கவுதமரின் வீட்டிற்குள் சென்று, அவர் உணவு தயாரிக்கத் தொடங்கினார்.
ஹாரைரநேகைரத கண்டநிஷ்கயஜ்ஞோபவீதோத்தரவாஸஸீ ச
பலவகை மாலைகள், கழுத்தணிகள், பூணூல், மேலுடுப்புடன்,
பஞ்சாங்ககந்தஸ்ய விலேபநேந பாஹ்வங்கதைஃ கங்கணகாங்குலீயைஃ
ஐந்து வகை வாசனைப் பொடிகள் பூசி, கை வளையல்கள், கையுறை, விரல் மோதிரங்களுடன்,
ஸ்வஸம்முகம் ஹரிம் ததா ந்யவேஶயத்வராஸநே
அவர் ஹரியை நேரில் அழைத்து, சிறந்த ஆசனத்தில் அமர்த்தினார்.
ஸுவர்ணபாஜநஸ்தாந்நம் ததௌ பக்த்யா ஸ கௌதமஃ
கவுதமர், தங்க பாத்திரத்தில் வைத்த உணவை பக்தியுடன் அளித்தார்.
ஸுபக்வம் பாகஜாதம் ச கல்பிதம் யச்சதத்வயம்
நன்கு வெந்ததும், புதிதாக சமைத்ததும், ஒழுங்காக அமைத்த உணவை இரண்டையும் அவர் வழங்கினார்.
ஶதம் ஶதம் ஸுகந்தாநாம் ஶாகாநாம் ச ப்ரகல்பிதம்
நூறு நூறு இனிப்பு வேர் கிழங்குகளும், பலவகை காய்கறிகளும் தயார் செய்யப்பட்டன.
ஶர்கராத்யம் ததா சூதமோசாகர்ஜூரதாடிமம்
சர்க்கரை முதலியவை, மாம்பழம், ஹரிதகி, ஈச்சம்பழம், மாதுளம்பழம் ஆகியனவும் இருந்தன.
ப்ரியாலக்ரஞ்ஜம்புபலம் விகங்கதபலம் ததா
பிரியாளம், கிரஞ்சம், நாவற்பழம், மேலும் விகங்கடம் ஆகிய பழங்களும் சேர்க்கப்பட்டன.
தத்த்வாபோஶாநகம் விப்ரோ புஞ்ஜத்வமிதி சாப்ரவீத்
இந்த ஊட்டமளிக்கும் உணவுகளை வழங்கி, அந்த முனிவர், 'பிராமணர்களே, உங்களுக்காக உணவு தயார், உண்ணுங்கள்' என்று கூறினார்.
கௌதமஃ ஸ்வயமாதாய ஶிவவிஷ்ணூ அவீஜயத்
கௌதமர் தாமாகவே அந்த உணவுகளை எடுத்துக் கொண்டு, சிவபெருமான் மற்றும் விஷ்ணுவுக்கு அர்ப்பணித்தார்.
பஶ்ய விஷ்ணோ ஹநூமந்தம் கதம் புங்க்தே ஸ வாநரஃ
விஷ்ணுவே, அந்த வானரன் அனுமான் எப்படி உண்ணுகிறான் என்று பாருங்கள்.
சக்ஷேப முநிஸம்ஷேஷு பஶ்யத்ஸ்வபி மஹேஶ்வரஃ
முனிவர்கள் அனைவரும் பார்த்துக்கொண்டிருக்க, மகேஸ்வரன் அவர்களிடம் ஒரு பார்வை வீசினார்.
த்வதுச்சிஷ்டபோஜ்யம் து தவைவ வசநாத்விபோ
உமது கட்டளையின்படி, உமக்கு மீதமுள்ளதை உமக்கே உண்ண அனுமதி உண்டு, பிரபுவே.
மஹ்யம் நிவேத்ய ஸகலம் கூப ஏவ விநிஃக்ஷிபேத்
எனை அறியப்படுத்தி, எல்லாவற்றையும் அந்த கிணற்றில் இட வேண்டும்.
பாணலிங்கே ஸ்வயம்பூதே சந்த்ரகாந்தே ஹ்ரு'தி ஸ்திதே
பாணலிங்கம், சந்திரகாந்தக் கல்லின் உள்ளே, தானாக உருவானது.
புக்திவேலேயமதுநா தத்வைரஸ்யம் கதாந்தராத்
இப்போது அனுபவிக்க வேண்டிய நேரம்; அதற்கான விரோதம் வேறு ஒரு கதையில் வரும்.
அதாஸௌ ஜலஸம்ஸ்காரம் க்ரு'தவாந் கௌதமோ முநிஃ
பின்னர் அந்த கௌதம முனிவர் நீர் தூய்மைச் சடங்கினை செய்தார்.
தடாகதோயைஃ கதபீஜகர்ஷிதைர்விஶௌதிதைஸ்தைஃ கரகாநபூரயத்
அந்த குளத்தின் நீரை, விதைகள் கொண்டு நன்கு சுத்தம் செய்து, குடங்களை நிரப்பினார்.
யாமஸ்யாபி புநஶ்ச வாரிவஸநேநாஶோத்ய கும்பேந தஞ்சந்த்ப்ரந்திமதோ நிதாய பகுலம் க்ஷிப்த்வா ததா பாடலம்
மறுபடியும், இரவு முழுக்க வைத்த நீரை, சுத்தமான குடத்தில் வைத்து, அந்த சந்திரகாந்தக் கல்லை இடம் வைத்தார்; பின்பு பகுளம் மற்றும் பாட்டலம் ஆகியவற்றையும் சேர்த்தார்.
க்ரு'த்வாதோ ம்ரு'துதரம் ஸூக்ஷ்மவஸ்த்ரகண்டேநாவேஷ்டேத்ஸ்ரு'ணிகமுகம் ச ஸூக்ஷ்மசந்த்ரம்
பிறகு, அதை மிக نرمமாக்கி, நுண்ணிய துணி துண்டால் வடிகட்டியின் வாயை சுற்றி கட்டினார்.
மந்தவாதஸமோபேதே ஸூக்ஷ்மவ்யஜநவீஜேதே
மிதமான காற்று வீசும் இடத்தில், நுண்ணிய விசிறியால் அதை வீசினார்.