அதேஶோ விஷ்ணுமாலோக்ய க்ரு'ஹீத்வா தத்கரம் கரே
அப்போது இறைவன், விஷ்ணுவை பார்த்து, அவன் கையைத் தன் கையில் பிடித்தான்.
க்ஷாமோதரோ ऽஸி கோவிந்த தேயம் தே போஜநம் கிமு
கோவிந்தா, உன் வயிறு ஒல்லியாக இருக்கிறது; உனக்கு என்ன சாப்பாடு கொடுக்க முடியும்?
கச்ச வா பார்வதீகேஹம் யா குக்ஷிம் பூரயிஷ்யதி
பார்வதியின் வீட்டிற்கு போ; அவள் உன் வயிறை நிரப்புவாள்.
ஆதிஶ்ய நந்திநம் தேவோ த்வாராத்யக்ஷம் யதோக்தவத்
அப்பொழுது தேவன், நந்தியை, கதவுக்காவலரை, சொல்லியபடி உத்தரவிட்டான்.
ஸம்பாதயாந்நம் தேவேஶா போக்துகாமா வயம் முநே
தேவதைகளின் தலைவனே, உணவு தயார் செய்யவும்; முனிவரே, நாங்கள் சாப்பிட விரும்புகிறோம்.
ம்ரு'துஶய்யாம் ஸமாருஹ்ய ஶயிதௌ தேவதோத்தமௌ
மென்மையான படுக்கையில் ஏறி, அந்த இரு தலை சிறந்த தெய்வங்கள் படுத்துக்கொண்டார்கள்.
கத்வா தடாகம் கம்பீரம் ஸ்ராஸ்யந்தௌ தேவஸத்தமௌ
ஆழமான குளத்திற்கு சென்று, அந்த இரண்டு சிறந்த தேவர்கள் குளிக்கத் தொடங்கினார்கள்.
முநயோ ராக்ஷஸாஶ்சைவ ஜலக்ரீடாம் ப்ரசக்ரிரே
முனிவர்களும் ராட்சதர்களும் நீரில் விளையாடத் தொடங்கினார்கள்.
சக்ரதுஃ ஶங்கரரு' பத்மகிஞ்ஜல்காஞ்ஜலிநா ஹரேஃ
அவர்கள் சங்கரனுக்கும் ஹரிக்கும் தாமரை தூளால் கைப்பிடியால் தூவினார்கள்.
நேத்ரே கேஶரஸம்பாதாத்ப்ரமீலயத கேஶவஃ
தூளின் ஓட்டத்தால், கேசவன் கண்களை மூடிக்கொண்டான்.
ஹர்யுத்தமாங்கம் பாஹுப்யாம் க்ரு'ஹீத்வா ஸம்ந்யமஜ்ஜயத்
இரு கைகளால் ஹரியின் தலையைப் பிடித்து, அவனை நீரில் முழ்க வைத்தான்.
பீடிதஃ ஸ ஹரிஃ ஸூக்ஷ்மம் பாதயாமாஸ ஶங்கரம்
அப்போது ஹரி அழுத்தப்பட்டு, மெதுவாக சங்கரனை நீரில் தள்ளினான்.
அதாடயத்த்வரேர்வக்ஷஃ பாதயாமாஸ சாச்யுதம்
அவன் எதிரியின் மார்பில் அடித்து, அச்சுதனை நீரில் தள்ளினான்.
ஶீர்ஷே சைவாகிரச்சம்புமத ஶம்புரதோ ஹரிஃ
ஒருவன் சம்புவின் தலையில் தூள் தூவினான்; பிறகு சம்பு ஹரியிடம் அதையே செய்தான்.
ஜலக்ரீடாஸம்ப்ரமேண விஸ்ரஸ்தஜடபந்தநாஃ
நீரில் விளையாடும் உற்சாகத்தில், அவர்களின் ஜடைகள் அவிழ்ந்துவிட்டன.
இதரே தரபத்த்வாஸு ஜடாஸு ச முநீஶ்வராஃ
மற்ற பெரிய முனிவர்கள் தங்கள் முடிகளை ஒன்றோடொன்று கட்டினார்கள்.
பாதயந்தோ ऽந்யதஶ்சாபி க்த்ரோஶந்தோ ருததஸ்ததா
சிலர் ஒருவரை ஒருவர் தள்ளினார்கள்; மற்றவர்கள் கூச்சலிட்டும் அழுதும் கொண்டிருந்தார்கள்.
ஆகாஶே வாநரேஶஸ்து நநர்த ச நநாத ச
வானில், வானரர்களின் தலைவன் ஆடிக் கத்தினான்.
ஸுகீத்யா லலிதா யாஸ்து ஆகாயத விதா தஶ
இனிமையாகவும், அழகான ராகத்துடன் பாடியவர்கள் பத்து விதமான பாடல்களைச் செய்தார்கள்.
ஸ்வயம் காதும் ஹி லலிதம் மந்தம்மந்தம் ப்ரசக்ரமே
அவள் தானே மெதுவாகவும் மென்மையாகவும் லலிதா பாடலை ஆரம்பித்தாள்.
ஸ்வரம் த்ருவம் ஸமாதாய ஸர்வலக்ஷணஸம்யுதம்
அவள் எல்லா சிறப்புகளும் உடைய நிலையான சுரத்தை எடுத்துக்கொண்டாள்.
வாஸுதேவோ மர்தலம் ச கராப்யாமப்யவாதயத்
வாசுதேவன் தனது கைகளால் மிருதங்கத்தை இசைத்தான்.
தாநகா கௌதமாத்யாஸ்து கயகோ வாயுஜோ ऽபவத்
தானகா, கவுதமர் மற்றும் பிறரும் அங்கு இருந்தனர்; பாடகர் வாயுவின் மகனாக இருந்தான்.
ம்லாநமல்மாநமபவத்க்ரு'ஶாஃ புஷ்டாஸ்ததாபவந்
பலவீனமானவர்கள் பலமாகவும், சோர்வானவர்கள் உற்சாகமாகவும் ஆனார்கள்.
தூஷ்ணீபூதம் ஸமபவத்தேவர்ஷிகணதாநவம்
தேவர்கள், முனிவர்கள், மற்றும் தானவர்கள் அனைவரும் அமைதியாக இருந்தார்கள்.
ஸ்வஸ்வவாஹ நமாருஹ்ய நிர்கதாஃ ஸர்வதேவதாஃ
ஒவ்வொரு தேவதையும் தங்கள் வாகனத்தில் ஏறி புறப்பட்டார்கள்.
ப்லவக த்வம் மயாஜ்ஞப்தோ நிஃஶங்கோ வ்ரு'ஷமாருஹ
வானரனே, என் கட்டளையின்படி பயமின்றி அந்த எருதின் மேல் ஏறு.
அதாஹ கபிஶார்தூலோ பகவந்தம் மஹேஶ்வரம்
பின்னர் வானரங்களில் சிறந்தவன் அந்த மகா இறைவனை நோக்கி பேசினான்.
தவ வாஹநமாருஹ்ய பாதகீ ஸ்யாமஹம் விபோ
ஏ இறைவா, உங்கள் வாகனத்தில் ஏறினால் நான் பாவி ஆகிவிடுவேன்.
தவ சாபிமுகம் காநம் கரிஷ்யாமி விலோகய
ஆனால் நான் உங்களை நோக்கி பாடுவேன்—இதைக் காணுங்கள்.