ஸர்வதா தம் குருர்த்ரு'ஷ்ட்வா கரமாலம்ப்ய மந்திரம்
குரு எப்போதும் அவனைப் பார்த்து, அவன் கையைப் பிடித்து கோவிலுக்குள் அழைத்துச் சென்றார்.
ஸ்வயம் ததஸ்ய பாத்ரேண புபுஜேகௌதமோ முநிஃ
கவுதம முனிவர், அவனுடைய பாத்திரத்திலேயே உணவு உண்டார்.
நிர்திஷ்டோ குருபத்ந்யா து புபுஜே ஸோ ऽவிஶேஷதஃ
குருவின் மனைவி சொன்னபோது, அவன் எந்த வேறுபாடும் இல்லாமல் உணவு உண்டான்.
கண்டகாநந்நவத்புக்த்வா யதாபூர்வமதிஷ்டத
முள்ளுள்ள உணவு போன்றவற்றை உண்டபிறகும், அவன் முன்புபோலவே இருந்தான்.
திநேதிநே தத்ப்ரதத்தம் லோஷ்டமம்பு ச கோமயம்
ஒவ்வொரு நாளும் அவனுக்கு அவர்கள் கொடுத்தது ஒரு மண் கட்டி, தண்ணீர், மற்றும் பசு சாணம் மட்டுமே.
ஏதாத்ரு'ஶோ முநிரஸௌ சண்டாலஸத்ரு'ஶாக்ரு'திஃ
அந்த முனிவர் உருவத்தில் ஒரு சண்டாளனைப் போலவே தோன்றினார்.
அந்த்யஜோசிதவேஷஶ்ச வ்ரு'ஷபர்வாணமப்யகாத்
அந்த்யஜருக்கு ஏற்ற உடை அணிந்து, அவர் வ்ருஷபர்வனை அணுகினார்.
வ்ரு'ஷபர்வா தமஜ்ஞாத்வா பீடயித்வா ஶிரோ ऽச்சிநத்
வ்ருஷபர்வன், அவரை அறியாமல், துன்புறுத்தி, அவருடைய தலையை வெட்டினான்.
அதீவ கலுஷம் ஹ்யாஸீத்தத்ரஸ்தா முநயஸ்ததா
அங்கு இருந்த முனிவர்கள் மிகவும் அசுத்தமாகி விட்டார்கள்.
நிர்யயௌ சக்ஷுஷோ வாரி ஶோகம் ஸம்தர்ஶயந்நிவ
அவர்களின் கண்களில் இருந்து கண்ணீர் வழிந்தது, துக்கத்தை வெளிப்படுத்தும் போல்.
கிமநேந க்ரு'தே பாபம் யேந ச்சிந்நமிதம் ஶிரஃ
அவரால் என்ன பாவம் செய்யப்பட்டு, இந்தத் தலை வெட்டப்பட்டது?
மமாபி மரணம் ஸத்யம் ஶிஷ்யச்சத்மா யதோ குருஃ
உண்மையில், எனக்கும் மரணம் நிச்சயம், ஏனெனில் குரு சீடராக மறைந்திருந்தார்.
மரணம் யத்ர த்ரு'ஷ்டம் ஸ்யாத்தத்ர நோ மரணம் த்ருவம்
எங்கு மரணம் நிகழ்ந்ததைக் காண்கிறோமோ, அங்கே நமக்கும் மரணம் உறுதி.
ஏநம் ஸம்ஜீவயிஷ்யாமி பார்கவம் ஶங்கரப்ரியம்
இந்த பாகரவரை, சங்கரனுக்கு பிரியமானவரை, நான் உயிர்ப்பிக்கிறேன்.
இதி வாதிநி விப்ரேந்த்ரே கௌதமோ ऽபி மமார ஹ
அந்த பிரம்மணர்களில் தலைவன் இவ்வாறு பேசிக் கொண்டிருக்கையில், கவுதமனும் உயிர் நீங்கினார்.
தஸ்யைவம் ஹதிமாஜ்ஞாய ப்ரஹ்லாதாத்யா திதீஶ்வராஃ
இவ்வாறு அவருடைய கொலை நடந்ததை அறிந்து, பிரஹ்லாதன் மற்றும் மற்ற திதி தலைவர்கள்—
ம்ரு'தமாஸீதத பலம் தஸ்ய பாணஸ்ய தீமதஃ
அப்போது அந்த புத்திசாலியான பாணனின் பலம் அழிந்துவிட்டது.
கௌதமேந மஹேஶஸ்ய பூஜயா பூஜிதோ விபுஃ
கவுதமன் மகேசனை வழிபட்டு, அந்த வல்லமையான் பெருமையுடன் போற்றப்பட்டான்.
அஹோ கஷ்டமஹோகஷ்டம் மஹேஶா பஹவோ ஹதாஃ
அய்யோ, எவ்வளவு துயரம்! எவ்வளவு பெரிய துயரம்! மகேசனுக்கு அன்புடையவர்கள் பலர் கொல்லப்பட்டார்கள்.
இதி நிஶ்சித்ய கதவாந்மந்தராசலமவ்யயம்
இவ்வாறு தீர்மானித்து, அவர் அழியாத மந்தரமலையைக் சென்றடைந்தார்.
ப்ரஹ்மாணம் ச ஹரிம் தத்ர ஸ்திதௌ ப்ராஹ ஶிவோ வசஃ
அங்கு சிவன், அங்கு இருந்த பிரம்மாவுக்கும் ஹரிக்கும் இவ்வாறு சொன்னார்.
கத்வா பஶ்யாமி ஹே விஷ்ணோ ஸர்வம் தத்க்ரு'தஸாஹஸம்
நான் சென்று, அவன் செய்த அனைத்தையும் பார்த்துவிட்டு வருகிறேன், விஷ்ணுவே.
நந்திகேந ஸுவேஷேண த்ரு'தே சத்ரே ऽதிஶோபநே
நந்தி அழகாக அணிந்து, மிக அழகான குடையை பிடித்து நின்றான்.
மஹேஶாநுமதிம் லப்த்வா ஹரிர்நாகாந்தகே ஸ்திதஃ
மகேசனின் அனுமதி பெற்று, ஹரி பாம்பின் முடிவில் நின்றார்.
ஶிவாநுமத்யா ப்ரஹ்மாபி ஹம்ஸாரூடோ ऽபவத்ததா
சிவனின் அனுமதியுடன், பிரம்மாவும் அப்போது அன்னப்பறவியில் ஏறினார்.
இந்த்ராதிஸர்வதேவாஶ்ச ஸ்வஸ்வவாஹநஸம்யுதாஃ
இந்திரன் மற்றும் மற்ற எல்லா தேவதைகளும் தத்தம் வாகனங்களுடன்,
கோடிகோடிகணாகீர்ணா கௌதமஸ்யாஶ்ரமம் கதாஃ
எண்ணிக்கையற்ற கூட்டத்துடன், அவர்கள் கவுதமரின் ஆசிரமத்திற்குச் சென்றார்கள்.
ஸ்வபக்தம் ஜீவயாமாஸ வாமகோணநிரீக்ஷணாத்
இடப்பக்கத்திலிருந்து நோக்கி, தன் பக்தனை உயிர்ப்பித்தார்.
ததாகர்ண்ய வசஸ்தஸ்ய கௌதமஃ ப்ராஹ ஸாதரம்
அந்த வார்த்தைகளை கேட்டு, கவுதமர் மரியாதையுடன் பேசினார்.
த்வல்லிங்கார்சநஸாமர்த்யம் நித்யமஸ்து மமேஶ்வர
ஏசுவரா, உம்மை அர்ச்சிக்கும் திறன் எப்போதும் எனக்கு இருக்க வேண்டும்.