ஸத்பக்தஜநவாத்ஸல்யஶாலிநே மங்கலாத்மநே
உண்மையான பக்தர்களை நேசிப்பவர், நன்மை நிறைந்தவர்.
தமாதிபுருஷம் தேவம் நமாமி ஹ்யர்தஸித்தயே
அந்த ஆதிபுருஷனை, என் குறிக்கோளை அடைவதற்காக வணங்குகிறேன்.
தம் நமாமி ஜகத்தேதும் ஸமாயம் சாப்யமாயிநம்
உலகத்திற்கு காரணமானவரையும், மாயையை உடையவரையும் வணங்குகிறேன்.
ஜகத்ரூபம் ஜகத்தேதும் தம் வந்தேம் ஸர்வவந்திதம்
உலகமே உருவாகவும், உலகிற்கு காரணமாகவும், எல்லோரும் வணங்குபவரையும் வணங்குகிறேன்.
அவாபுஃ பரமாம் ஸித்திம் தம் வந்தே கமலாதவம்
அவர்கள் உயர்ந்த Siddhi-யை அடைந்தார்கள்; தாமரை நாபியையுடையவரை வணங்குகிறேன்.
அத்யாஸந்நம் ச பக்தாநாம் தம் வந்தே பக்தஸம்கிநம்
பக்தர்களுக்கு மிக அருகிலிருப்பவரையும், பக்தர்களுடன் இருப்பவரையும் வணங்குகிறேன்.
கரோதி ஹ்யாத்மநஃ ஸங்கம் தம் தேவம் ஸங்கவர்ஜிதம்
தான் தனக்கே சங்கம் செய்வார்; ஆனால் சங்கம் இல்லாத தேவனை வணங்குகிறேன்.
நமாமி யஜ்ஞபலதம் யஜ்ஞகர்மப்ரபோதகம்
யாகத்தின் பலனை தருபவரையும், யாக செயல்களை விழிப்பிப்பவரையும் வணங்குகிறேன்.
ப்ராத்பவாந்பரமம் தாம தம் வந்தே லோகஸாக்ஷிணம்
பிரபஞ்சம் தோன்றியபோது தோன்றிய பரமபதமான அவனை, உலகுக்கு சாட்சியாக இருப்பவனை நான் வணங்குகிறேன்.
இதி லோகஸ்ய நேதா யஸ்தம் நமாமி ஜகத்குரும்
உலகுக்குத் தலைவரும், எல்லா உலகுக்கும் ஆசானுமான அவனை நான் வணங்குகிறேன்.
ந ஜாநந்தி பரம் பாவம் தம் வந்தே ஸர்வநாயகம்
அவனது உயர்ந்த இயல்பை யாரும் அறியவில்லை; எல்லாவற்றுக்கும் தலைவனான அவனை நான் வணங்குகிறேன்.
ப்ரமாணாதீதஸத்பாவஸ்தம் வந்தே ஜ்ஞாநஸாக்ஷிணம்
எந்த சான்றாலும் அடைய முடியாத உண்மை இயல்புடைய அறிவுக்குச் சாட்சியான அவனை நான் வணங்குகிறேன்.
ஊர்வோர்வைஶ்யஃ ஸமுத்பந்நஃ பத்யாம் ஶூத்ரோ ऽப்யஜாயத
அவனது தொடைகளிலிருந்து வைசியர் தோன்றினர்; அவனது பாதங்களிலிருந்து சூத்திரர் பிறந்தார்கள்.
முகாதக்நிஸ்தர்தேந்த்ரஶ்ச ப்ராணாத்வாயுரஜாயத
அவனது வாயிலிருந்து அக்னியும் இந்திரனும் தோன்றினர்; அவனது மூச்சிலிருந்து வாயு பிறந்தான்.
ஷடங்கருபிணே துப்யம் பூயோபூயோ நமோ நமஃ
ஆறு அங்கங்கள் உடையவரே, உமக்கு மீண்டும் மீண்டும் என் வணக்கங்கள்.
த்வமக்நிர்நிர்ரு'திஶ்சைவ வருணஸ்த்வம் திவாகரஃ
நீயே அக்னி, நிருத்தி, வருணன், மேலும் சூரியனும் ஆகி இருக்கிறாய்.
கிரயஃ ஸித்தகந்தர்வாநத்யோ பூமிஶ்ச ஸாகராஃ
மலைகள், சித்தர்கள், கந்தர்வர்கள், நதிகள், பூமி, கடல்கள்—all
த்வத்ரூபமகிலம் தேவ தஸ்மாந்நித்யம் நமோ ऽஸ்து தே
ஓ தேவனே, எல்லா உருவங்களும் உன்னுடையதே; அதனால் எப்போதும் உமக்கு வணக்கம்.
தைதேயைர்பாதிதாந்புத்ராந்மம பாஹி ஜநார்தந
தெய்தியர்கள் என் மக்களைத் துன்புறுத்துகிறார்கள்; ஜனார்த்தனா, என் மக்களை நீ காப்பாற்று.
உவாச ப்ராஞ்ஜலிர்பூத்வா ஹர்ஷாஶ்ருக்ஷாலிதஸ்தநீ
கைகள் கூப்பி, ஆனந்தக் கண்ணீரால் மார்பு நனைந்தவள் பேசினாள்.
அகண்டகாம் ஶ்ரியாம் தேஹி மத்ஸுதாநாம் திவௌகஸாம்
வானில் வாழும் என் மக்களுக்கு குறையில்லாத செல்வம் தாரும்.
அஜ்ஞாதம் கிம் தவ ஶ்ரீஶ கிம் மாமீஹயஸி ப்ரபோ
ஓ ஸ்ரீபதி, உமக்கு தெரியாதது ஏது? பிரபுவே, என்னை ஏன் சோதிக்கிறீர்?
வ்ரு'தாபுத்ராஸ்மி தேவேஶ தைதேயைஃ பரிபீடிதா
தேவர்களின் தலைவனே, நான் பிள்ளையில்லாதவளாக, தெய்தியர்களால் துன்புறுத்தப்படுகிறேன்.
தாநஹத்வா ஶ்ரியம் தேஹி மத்ஸுதேப்யஃ ஸுரேஶ்வர
அவர்களை அழித்தபின், என் மக்களுக்கு செல்வம் தாரும், தேவர்களின் ஈசனே.
உவாச ஹர்ஷயந்விப்ர தேவமாதரமாதராத்
அந்த முனிவர், தேவிமாதாவை மரியாதையுடன் மகிழ்வித்துப் பேசினார்.
யதஃ ஸபந்திபுத்ரேஷு வாத்ஸல்யம் தேவி துர்லபம்
தேவி, போட்டியாளர்களிடையே மகன்களுக்கு அன்பு மிக அரிது.
தேஷாம் ஸம்பத்வரா புத்ரா ந ஹீயந்தே கதாசந
அவர்களின் பெரும் செல்வமும், பிள்ளைகளும் எப்போதும் குறையாது.
ந தஸ்ய புத்ரஶோகஃ ஸ்யாதேஷ தர்மஃ ஸநாதநஃ
அவருக்கு பிள்ளை துக்கம் எப்போதும் வராது; இது நிலையான தர்மம்.
அஸம்க்யாதாண்டரோமாணம் ஸர்வேஶம் ஸர்வகாரணம்
அனைத்திற்கும் காரணனும், எல்லாவற்றையும் ஆண்டவரும், எண்ணிக்கையற்ற பிரபஞ்சங்களை உடையவரும் அவனே.
தமஹம் தேவதேவேஶம் தாரயாம கிதம் ப்ரபோ
அண்டர்களின் ஆண்டவரே, பிரபுவே, நான் உம்மை எப்படி தாங்க முடியும்?