ஸர்வபூதஹிதோ பக்தஃ ப்ராப்ரோதீதி பரம் பதம்
எல்லோருக்கும் நன்மை வேண்டி, தூய்மையாக இருப்பவன் பக்தன், உயர்ந்த நிலையை அடைகிறான்.
துலஸீதலஸம்மிஶ்ரம் தேஷு ரக்ஷஃஸ்வஸேசயத்
அவர்களுக்கு துளசி இலைகள் கலந்த நீரைத் தெளித்து பாதுகாத்தான்.
விம்ரு'ஜ்ய ராக்ஷஸம் பாவமபவந்தேவதோபமாஃ
அவர்களின் அசுர இயல்பை நீக்கி, தெய்வங்களைப் போல ஆனார்கள்.
கோடிஸூர்யப்ரதீகாஶா பபூவுர்விவுதர்ஷபாஃ
அந்த தெய்வங்களில் சிறந்தவர்கள் கோடி சூரியர்கள் போல பிரகாசித்தனர்.
ஸ்துவந்தோ ப்ராஹ்மணம் ஸம்யக்தே ஜக்முர்ஹ ரிமாந்திரம்
அவர்கள் அந்த பிராமணரை சரியாகப் புகழ்ந்து, சுவர்க்கலோகத்திற்குச் சென்றனர்.
ஜகாம மஹதீம் சிந்தாம் த்ரு'ஷ்ட்வா தாந்முக்திகாநதாந்
அந்த முக்தியை அடைந்தவர்களைப் பார்த்து, அவர் ஆழ்ந்த சிந்தனையில் மூழ்கினார்.
தர்மமூலம் மஹாவாக்யம் பபாஷே ऽகாதயா கிரா
அவர் தர்மத்தின் மூலமான பெரிய சொற்றொடரை ஆழமான வார்த்தைகளால் கூறினார்.
ராஜஸ்தவாபி பாகாந்தே மஹச்ச்ரேயோ பவிஷ்யதி
மன்னா, உங்களுக்கும் உங்கள் பாகம் முடிவில் பெரிய நன்மை கிடைக்கும்.
ப்ரயாந்தி நாத்ர ஸம்தேஹஸ்தத்விஷ்ணோஃ பரமம் பதம்
ஐயமில்லாமல் அவர்கள் விஷ்ணுவின் உயர்ந்த இடத்திற்குச் செல்கின்றார்கள்.
ப்ரயாந்தி பரமம் ஸ்தாநம் குருபூஜாபராயணாஃ
குருவை பக்தியுடன் வழிபடுவோர் உயர்ந்த நிலையை அடைகின்றார்கள்.
மநஸா நிர்வ்ரு'த்திம் ப்ராப்யஸஸ்மார ச குரோர்வசஃ
மனதில் அமைதியை அடைந்தவுடன், அவன் குருவின் வார்த்தைகளை நினைவுகூரினான்.
பீர்வவ்ரு'த்தம் ச விப்ராய ஸர்வம் தஸ்மை ந்யவேதயத்
முன்பு நடந்த எல்லாவற்றையும் அந்த பிராமணரிடம் அவன் தெரிவித்தான்.
நாமாநி வ்யாஹரந்விஷ்ணோஃ ஸத்யோ வாராணஸீம் யயௌ
விஷ்ணுவின் பெயர்களை உச்சரித்தவாறே, அவன் உடனே வாராணசிக்கு சென்றான்.
ப்ராஹ்மணீதத்தஶ பாத்து முக்தோ மித்ரஸஹோ ऽபவத்
பிராமணியின் அருளால் மித்ரசஹன் பிணையிலிருந்து விடுபட்டான்.
அபிஷிக்தோ முநுஶ்ரேஷ்ட ஸ்வகம் ராஜ்யமபாலயத்
அவனை அபிஷேகம் செய்து, அந்த முனிவர்களில் சிறந்தவன் தன் ராஜ்யத்தை ஆட்சி செய்தான்.
வஶிஷ்டாத்ப்ராப்ய ஸந்தாநம் கதோ மோக்ஷம் ந்ரு'போத்தமஃ
வசிஷ்டரால் சந்தானம் பெற்ற நற்பெருமான், பிறகு முக்தியை அடைந்தான்.
க்ரு'ணஞ்ச்ரு'ண்வந்ஸ்மரந்கங்காம் பீத்வா முக்தோ பவேந்நரஃ
கங்கைையைப் புகழும், கேட்கும், நினைக்கும், அல்லது அதில் நீரைக் குடிக்கும் மனிதன் முக்தி பெறுவான்.
பாரம் கந்தும் ஸுராதீஶைர்ப்ரஹ்மவிஷ்ணுஶிவரபி
பிரமா, விஷ்ணு, சிவன் ஆகிய தேவர்களின் தலைவர்களும் அதைப் கடக்க விரும்புகின்றார்கள்.
விமுக்தோ ப்ரஹ்மஸதநம் நரோ யாதி ந ஸம்ஶயஃ
விடுதலை பெற்ற மனிதன் பிரமாவின் இல்லத்திற்குச் செல்கிறான்; இதில் சந்தேகம் இல்லை.
ததைவ பாபநிமுக்தோ ப்ரஹ்மலோகே மஹீயதே
அந்தக் கணமே பாவம் நீங்கிப் பிரமா உலகில் அவன் பெருமை பெறுகிறான்.
ததுத்பத்திம் வத ப்ராதரநுக்ராஹ்யோ ऽஸ்மி தே யதி
அதன் தோற்றத்தை எனக்குச் சொல், சகோதரா; நான் உன் அருளுக்கு தகுதியானவனாக இருந்தால்.
வத்ரு'தாம் ஶ்ரு'ண்வதாம் சைம்வ புண்யதாம் பாபநாஶிநீம்
கேட்பவர்களுக்கு புண்ணியம் தரும், பாவத்தை நீக்கும் அதைப் பற்றி பேசு.
தக்ஷாத்மஜே தஸ்ய பார்யே திதிஶ்சாதிதிரேவ ச
தக்ஷனின் மகள்கள், அவனது மனைவிகள், திதி மற்றும் அதிதி ஆவார்கள்.
தே தயோராத்மஜா விப்ர பரஸ்பரஜயைஷிணஃ
அவர்களது மகன்கள், பிராமணரே, ஒருவரை ஒருவர் வெல்ல விரும்பினார்கள்.
ஆதிர் தைத்யோ திதேஃ புத்ரோ ஹிரண்யகஶிபுர்பலீ
திதியின் மகன், தைத்யர்களில் முதல்வன், வலிமையான ஹிரண்யகசிபு.
விரோசந ஸ்தஸ்ய ஸுதோ பபூவ த்விஜபக்திமாந்
அவனது மகன் விரோசனன், பிராமணர்களிடம் பக்தி கொண்டவன்.
ஸ ஏவ வாஹிநீபாலோ தைத்யாநாமபவந்முநேஃ
அந்த இராணுவத் தலைவன், முனிவரே, அசுரர்களின் படைத்தலைவராக ஆனான்.
விஜித்ய வஸுதாம் ஸர்வாம் ஸ்வர்கம் ஜேதும் மநோ ததே
அவன் பூமியை முழுவதும் வென்று வானுலகத்தையும் கைப்பற்ற எண்ணம் கொண்டான்.
கஜேகஜே பஞ்சஶதீ பதாதேஃ கிம் வர்ண்யதே தஸ்ய சமூர்வரிஷ்டா
அவன் ஒவ்வொரு படைப்பிரிவிலும் ஐந்நூறு யானைகள் இருந்தன; அவனுடைய காலாட்படையை விவரிக்க தேவையில்லை. அவனுடைய படை எல்லாவற்றிலும் சிறந்தது.
பித்ரா ஸமம் ஶௌர்யபராக்ரமாப்யாம் பாணோ பலேஃ புத்ரஶதக்ரஜோ ऽபூத்
பலி என்பவனின் நூறு மக்களில் மூத்தவன் பாணன், தந்தையைப் போலவே வீரம் மற்றும் பலத்தில் சமமானவன்.